راضیه محمدی
به گزارش روزپلاس، یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی در وضعیتی شروع به کار خود کرد که ویرانه های دولت یازدهم و دوازدهم در عرصه سیاست خارجی، اقتصاد، فرهنگ و دیگر حوزه ها آستانه تحمل مردم را کم کرده و همانطور که کارشناسان پیش بینی کرده بودند پایین ترین رقم مشارکت در انتخابات مجلس رقم خورد.
مدیریت انتظارات در افکار عمومی، حلقه مفقوده مجلس یازدهم
نمایندگان مجلس یازدهم که در نطق های طوفانی انتخاباتی خود غالبا با شعار انفعال مجلس دهم در برابر دولت و وعده تحول و تغییر مدیریت جامعه و تشدید بر عملکرد دولت پیش از آغاز رسمی فعالیت خود سطح انتظارات جامعه از عملکرد مجلس را بیش از حد قانونی آن بالا برده بودند، در برخورد با دولت دوازدهم تا آستانه استیضاح روحانی پیش رفتند اما سوالات و تذکرات و نطق های آتشین مجلس یازدهم در برابر دولت وقت کمتر مورد توجه وزرای دولت واقع شد.
فضای غالب بر مجلس یازدهم خیز فهول مجلس به سمت مدیریت های اجرایی بود .در اتفاقی کم نظیر در فضای سیاسی بعد از انقلاب رییس و نواب رییس و تنی چند از نمایندگان موثر مجلس از همان ماه های ابتدایی مجلس یازدهم در حال برنامه ریزی برای ورود به کارزار انتخابات ریاست جمهوری بودند و در سایه خیز بهارستان به سوی پاستور بازار نظارت های میدانی و داد و بیداد های جامعه پسند مجلس یازدهم گرم شد. این خیز بهارستانی ها به سوی پاستور چنان در عملکرد، رفتار و موضع گیری های مجلسیون رخ نمود که در دیدار نمایندگان مجلس در نخستین سالگرد شروع بکار مجلس یازدهم با رهبر معظم انقلاب مورد انتقاد معظم له قرار گرفت و ایشان نمایندگان مجلس را از برنامه ریزی به سوی مدیریت های اجرایی برحذر داشتند.
شاید بتوان گفت یکی از خطاهای استراتژیک مجلس به عنوان قوه قانون گذاری و ناظر بر دولت نامه معروف بیش از دویست نماینده مجلس در دعوت از رییسی برای حضور در انتخابات بود .دعوتی که بعدها مورد انتقاد کارشناسان سیاسی قرارگرفت.
قاطبه مجلس یازدهم نیز در همان دوران رقابت های انتخاباتی ردای نظارت را از تن بیرون کرده و در ستادهای انتخاباتی رییسی فعالیت کردند.
حالا پس از گذشت ماه ها از شروع فعالیت دولت سیزدهم با تنگ تر شدن حلقه اقتصاد و معیشت بر گردن قشر متوسط جامعه و افزایش روزانه قیمت ارز و طلا و خودرو
بنظر میرسد تا اینجا دولت سیزدهم نیز برنامه قابل قبول یا حداقل با تاثیر کوتاه مدت برای حل مشکلات اقتصادی در دست ندارد از یک سو فشار افکار عمومی به تدریج داد بهارستان را بسوی پاستور بلند خواهد کرد و از سوی دیگر نمایندگانی که در اصل مسئولین ستاد انتخاباتی رییسی بودند بنظر میرسد در دوراهی سخت وکیل الدوله بودن و حمایت از دولت و یا وکالت ملت و انتقال پیام جامعه به دولت گرفتارند و مجلس یازدهم استراتژی متقنی در نحوه نظارت بر عملکرد دولت سیزدهم ندارد.