گفت وگو با لیلا مهدوی / طبق روال هر هفته مهمان یک نوقلم دیگر شده‌ایم. نوقلم‌ها قرار است روزی پیشکسوت شوند و از شروع راهشان و اولین کارشان حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. روزپلاس شما را هم مهمان می‌کند به صرف شنیدن حرف‌های نوقلم‌های عزیز. با ما همراه باشید در گفتگوی این هفته با خانم لیلا مهدوی نویسنده کتاب( نشان حُسن) که اولین کارشان است. کاری که حرف برای گفتن دارد.
قبل از هر چیز اثرتان را معرفی کنید. اسم و ژانر و تاریخ انتشار و انتشارات.
*نشان حسن از انتشارات کتابستان معرفت قم یک رمان در حوزه ادبیات آيینی و از دسته تاریخی از منظر درون دینی است که در تاریخ اول محرم ۱۴۰۰ منتشر شد.
１- چرا برای اولین کار ژانر تاریخی مذهبی و چرا این مقطع زمانی را انتخاب کردید؟
چون در حوزه ادبیات آيینی دغدغه و مطالعه داشتم. و در مورد سوژه هم متاسفانه این سوژه ناب و تاثیر گذار از نظرها پنهان مانده بود و بدتر اینکه حتی در موارردی دستخوش انحراف شده بود که با تاریخ مطابقت نداشت. متاسفانه گاهی باورهای عوام ازبعضی مجالس مذهبی که پشتوانه پژوهش ندارند،مسئله ساز است. مثل نقل عروسی و حجله حضرت قاسم.
２- انتخاب سه راوی برای کار سخت نبود؟
مبنای داستان بر اساس برتری ادب به نسب بود و سیر تحول و حرکت انسان. این سه شخصیت در مسیر داستان هر کدام با چالش هایی مواجه می شوند که باید به پاسخ و تعالی برسند و در مسیر و مراتب ادب الهی حرکت کنند.
انتخاب سه راوی طبق فرم داستان و بر اساس پیرنگ بود. یعنی پیرنگ این طور ایجاب می کرد.
３- کار از شروع تا نهایی شدن چقدر زمان برد؟
تحقیق و پژوهش سه ماه زمان برد و ده ماه هم نگارش داستان
４- چرا نام نشان حسن را انتخاب کردید؟
نشان به لحظ بار معنایی مفهوم عمیقی دارد هم نشانه است و هم مسیر. حسن هم تابع نام مبارک امام حسن مجتبی و هم طی طریق به سمت کمال و مودب شدن به آداب الهی ست.
５- کدام شخصیت ها را بیشتر دوست دارید یا کدام به نظرتان تاثیرگذارتر است؟
اینکه کدام شخصیت داستانم را دوست دارم باید بگویم جناب عمرو ابن حسن را خیلی دوست دارم و آن رجز عالی شان در روز عاشورا را بارها خوانده¬ام. شخصیت عمرو گاهی در تصرف خیال بوده و گاهی تابع تاریخ اما از منطق تاریخی داستان خارج نشده است او برایم از این رو محبوب تر است که افتخار آن را داشتم که در داستانم او را برای کسانی که نمی شناختنش معرفی نمایم. او شهید کربلاست و در عالی¬ترین شکوه انسانی قرار دارد. تاثیرگذارترین شخصیت حاضر در داستانم حضرت قاسم ابن الحسن است.زیرا مخاطب او را می شناسد و همه چیز را در باره او می داند. من باید حرف تازه از زبان قاسم می زدم. که هم مستدل و تاریخی باشد و هم مخاطب آن را نشنیده باشد. این کار سختی بود. حتی تحریفات تاریخی نشسته در ذهن مخاطب را هم باید اصلاح می کردم. او را تاثیرگذارترین شخصیت می دانم چون محوریت داستان با ایشان است.
６- اثر بعدی هم همین ژانر است یا می خواهید ژانر دیگری را امتحان کنید؟
کاری که در دست دارم اجتماعی است و کاملا متفاوت در فضای معاصرکه البته خط تاریخی دینی در آن جریان دارد که البته کل داستان را تحت تاثیر قرار نمی دهد.
یک کار تاریخی و ویژه هم در دست پژوهش دارم که بعدها در موردش حرف می زنم. اما شک ندارم که اگر به سرانجام برسد افتخار زندگی و سبب سعادت خواهد بود.
７- به نظرتان حال مخاطب بعد از خواندن اثرتان چیست؟ یا دوست دارید چه باشد؟
در مورد مخاطب حرف زیاد است. در درجه اول به هنر و فرم فکر می کنم. اما شاید درست تر باشد اول مخاطب را در نظر بگیرم. مشخصا در نشان حسن، احساس مخاطب درگیر شده است با اینکه سعی کردم کمتر احساسی بنویسم. انتظارم نقد اثر است از سوی مخاطب
８- حال خودتان بعد از این عرض ارادت به امام حسن چیست؟
من هیچگاه این اجازه را به خودم نمی دهم که حتی ادعای عرض ارادت به ساحت کریم امام حسن داشته باشم. من در ادبیات آئینی ادعا نمی کنم که قصد تاثیرگذاری روی مخاطب دارم تنها دغدغه ام در این مسیر رشد شخصی وحرکت در مسیر شناخت است. اما آن را با مخاطبانم به اشتراک می گذارم. توفیق نوشتن ازامام حسن را عین خوشبختی می دانم و همیشه عمرم شاکرو مفتخر خواهم بود. و هیچگاه خودم را شایسته نمی دانم. هر چه بوده از کرامت امام حسن بوده و بس.
９- یک جمله خطاب به نوقلم هایی که هنوز اثرشان به چاپ نرسیده بفرمایید
من نه خودم را نویسنده می دانم و نه حتی در حدی که بخواهم نظری در مورد دوستان علاقه مندم در خصوص نویسندگی داشته باشم. اما در کل به یک باور رسیده ام که همان را به اشتراک می گ ذارم.
همه چیز در مسیر خواندن و نوشتن به خود فرد بسته است. محدودیت ها نمی تواند مانع از خواستن و اراده شود.
ممنونم که این فرصت را در اختیار من قرار دادید.