به گزارش روزپلاس، در شاهنامه از دیدگاه روانشناسی تحلیلی یونگ با اثر تحقیقی میان‌رشته‌ای مواجه هستیم که پیونددهندۀ ادبیات و روانشناسی است. هر اثر ادبی شاخص جدا از ارزش‌های ادبی این قابلیت را دارد که از نظرگاه‌های گوناگون بررسی شود. اشرف خسروی مؤلف کتاب شاهنامه از دیدگاه روانشناسی تحلیلی یونگ انتخاب دقیق و مناسبی برای کتاب خود داشته است. او با بررسی شاهنامه که حماسه‌‌ای ملی است، شاهنامه را محوری برای تحلیل اثر بر مبنای نظریۀ یونگ (روانشناسی تحلیلی) قرار داده است؛ یکی از شاخه‌های متعدد روانکاری. در نظریۀ یونگ ناخودآگاه جمعی و کهن‌الگوهای موجود در آن و موضوعات مربوط به آن‌ها، مانند اضداد و رؤیا اهمیت ویژه‌ای دارد. این موضوعات را در آثاری که ریشه در ناخودآگاه جمعی دارند به خوبی می‌توان بررسی کرد. شاهنامۀ فردوسی حماسۀ ملی ایرانیان است و ریشه در ناخودآگاه قومی و ملی ما دارد. این ویژگی قابلیت مناسبی به آن می‌دهد که از دیدگاه روانشناسی یونگ تحلیل شود.