به گزارش روزپلاس، در حالی که رهبران جهان در تلاش برای یافتن راه حلی دیپلماتیک بر سر تنش های جاری روسیه و اوکراین هستند، به گفتگوها به توافقنامه مینسک 2015 به عنوان راهی برای خروج از بحران تبدیل شده است.
این توافق، دومین توافق در نوع خود (و مهم) در پایتخت بلاروس در تلاش برای پایان دادن به جنگ خونین 10 ماهه در شرق اوکراین بود.اما مینسک 2 هرگز به طور کامل اجرا نشد و مسائل کلیدی آن هنوز حل نشده است.
نشستی نادر بین رهبران روسیه، اوکراین، آلمان و فرانسه در فوریه 2015 به دنبال برقراری صلح در مناطقی از اوکراین بود که سال قبل توسط جدایی طلبان طرفدار روسیه تسخیر شده بود.
این مناطق، در منطقه دونباس اوکراین، به جمهوری خلق لوهانسک (LPR) و جمهوری خلق دونتسک (DPR) معروف شدند. دولت اوکراین در کیف ادعا کرد که این دو منطقه در واقع تحت اشغال روسیه هستند.هدف از این گفت وگوها نیز تلاش برای حل و فصل سیاسی برای منطقه بود.
نتیجه، مینسک 2، توسط نمایندگان روسیه، اوکراین، رهبران جدایی طلب و سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) امضا شد. متعاقباً توسط قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل تأیید شد.
شرایط قرارداد چه بود؟
یک آتش بس در فوریه 2015، هنوز در برخی مناطق جنگ شدیدی بین نیروهای اوکراینی و شورشیان مورد حمایت روسیه در جریان بود و اوکراینی ها متحمل خسارات شدند.
پس از امضای مینسک ۲ چه اتفاقی افتاد؟
بدترین جنگ متوقف شد و ناظران سازمان امنیت و همکاری اروپا وارد شدند. تا به امروز، سازمان امنیت و همکاری اروپا در خطوط مقدم گشت زنی می کند و نقض آتش بس در امتداد مرز را گزارش می دهد، با این حال، درگیری ها و تلفات کمتری نسبت به سال های 15-2014 وجود دارد. از این منظر، توافق حداقل تا حدی محقق شد.
با این حال، 1.5 میلیون آواره داخلی در اوکراین وجود دارد و نزدیک به 14000 نفر در درگیری ها کشته شده اند.
توافق مینسک بسیار عجولانه طراحی شد. روسیه یکی از امضاکنندگان این درگیری بود اما نقش آن در درگیری به رسمیت شناخته نشد. در واقع کلمه "روسیه" در هیچ کجای متن نیامده است، از آن زمان به کرملین اجازه داده شده است بگوید که صرفاً یک ناظر است و باید بین دولت اوکراین و شورشیان در شرق کشور توافق حاصل شود.
اوکراین می خواهد ابتدا کنترل مرزهای بین المللی خود را قبل از برگزاری انتخابات محلی در مناطق تحت کنترل شورشیان به دست گیرد. همچنین خواهان خروج نیروهای روسی است. البته روسیه می گوید که هیچ نیرویی در مناطق تحت کنترل شورشیان ندارد.
مسکو خواهان برگزاری انتخابات در حالی است که منطقه هنوز تحت کنترل جدایی طلبان است - و قبل از اینکه مقامات اوکراین کنترل مرز را دوباره به دست گیرند.تلاش های دیپلمات های غربی برای ایجاد این دایره به جایی نرسیده است.
مسائل دیگر چیست؟
وضعیت مناطق تحت کنترل شورشیان دونباس هرگز تعریف نشده است. دیدگاه کیف این است که این منطقه باید همان نوع خودمختاری را داشته باشد که سایر مناطق اوکراین در یک ساختار فدرال دارند.
مسکو به زبانی در توافقنامه مینسک اشاره می کند که به "وضعیت ویژه مناطق خاصی از مناطق دونتسک و لوهانسک" اشاره می کند و این را به عنوان اجازه دادن به این مناطق برای داشتن نیروهای پلیس و سیستم قضایی خود از جمله مزایای دیگر تفسیر می کند.
چرا ولادیمیر پوتین مینسک را اینقدر مهم می داند؟
اگر به نفع مسکو تفسیر شود، به طور بالقوه راهی است که روسیه می تواند نفوذ خود را در اوکراین برای و از طریق گروه های طرفدار روسیه در دونباس حفظ کند. این به روسیه این توانایی را می دهد که بر این سرزمین - بدون ضمیمه کردن آن، همانطور که با کریمه در سال 2014 انجام دادند - کنترل کند و در امور ملی اوکراین نیز حرفی برای گفتن داشته باشد.
دانکن آلن، همکار برنامه روسیه و اوراسیا در اندیشکده چتم هاوس لندن، نوشت که در نهایت بحث در مورد مینسک این است: "آیا همانطور که اوکراینی ها اصرار دارند، حاکمیت اوکراین حاکم است یا باید حاکمیت آن محدود شود، همانطور که روسیه می خواهد؟