به گزارش روزپلاس، با گذشت بیش از ۴ دهه، جمهوری اسلامی ایران همچنان درگیر همان مبارزه ای است که در بهمن ۱۳۵۷، محمدرضا شاه را سرنگون کرد. در آن روز، انقلابیون به رهبری آیت الله خمینی، شعارهایی از جمله استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی سر می‌دادند. از جمله اصولی که در سیاست خارجی ایران ثابت هستند، می توان به مسئله فلسطین، مقابله با استکبار جهانی یا شیطان بزرگ (آمریکا)، وحدت مسلمانان و حمایت از مستضعفین اشاره کرد.
یکی از نخستین اقداماتی که پس از پیروزی انقلاب انجام شد، قطع روابط با رژیم اسرائیل و رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی و قطع عرضه نفت به هر دو رژیم بود. پس از هشت ماه، روابط ایران با آمریکا قطع شد.
شکاف بین تهران و واشنگتن منجر به درگیری مسلحانه مستقیم بین آن ها نشد، اما اختلافات همچنان ادامه یافته است. این ها منجر به تنش هایی شد که تقریبا آتش یک درگیری نظامی تمام عیار را شعله ور می ساخت.
ایران و آمریکا دارای قابلیت های نظامی و فناوری متفاوتی هستند، در حالی که گاه درگیری های مسلحانه وجود دارد، آن ها درگیر جنگ های ایدئولوژیک، روانی، فناوری، سایبری و استراتژیک هستند.
با این وجود، تهران همه را با توانایی خود در جذب اثرات منفی محاصره شگفت زده کرده است، تحریم ها یکی از عوامل اصلی توانایی ایران برای دستیابی به خودکفایی نسبی در بسیاری از بخش های حیاتی، حتی انرژی هسته ای می باشد که در معرض محاصره همه جانبه قرار دارد.
علاوه بر این، روابط منطقه‌ای ایران کاهش چندانی نداشته و حتی ممکن است در سال‌های اخیر گسترش یافته باشد، به‌ویژه که این کشور با سه عضو شورای همکاری خلیج‌فارس یعنی پادشاهی عمان، کویت و قطر مناسبات معقولی دارد. این کشور ضمنا روابط دوستانه ای با ترکیه و پاکستان، سوریه ، لبنان و عراق دارد.
ایرانی‌ها از نقش اسرائیل در اعمال فشار بر آمریکا و متحدانش برای پیچیده‌تر کردن مذاکرات هسته ای وین و مهار برنامه نظامی و موشکی ایران آگاه هستند. اما مطمئنا تهران در زمینه ی موشکی با آمریکا مذاکره نخواهد کرد.