به گزارش روزپلاس، در یادداشتی با اشاره به رزمایش مشترک روسیه و بلاروس که از ۲۱ بهمن آغاز شده است، این رزمایش را پوششی برای استقرار تجهیزات نظامی و فرصتی برای تمرین عملیاتها برای حمله تمامعیار به اوکراین دانسته است. نویسنده با تحلیل تجهیزات و آرایش نیروهای به کار رفته در رزمایش نتیجه میگیرد: «بر اساس شواهد کاملاً مشخص است که روسیه بر برتری هوایی، پشتیبانی نزدیک هوایی، شلیکهای با برد بلند، جمعآوری اطلاعات و تابآوری رزمی متمرکز شده است».
در این یادداشت آمده است که استفاده از جنگنده سوخو-۳۵ پیام واضحی است مبنی بر اینکه روسیه قصد دارد هر جنگنده اوکراینی را که بر فراز مناطق نبرد به پرواز درآید مورد هدف قرار دهد. استفاده از جنگندههای سوخو-۲۵ نشان میدهد پشتیبانی از عملیات زمینی، تمرکز اصلی حمله احتمالی خواهد بود. همچنین استقرار بمبافکنهای Tu-22M3، تهدید تلویحی انتقام هستهای در صورت گسترش جنگ با حضور آمریکا و ناتو است.
این رزمایش، سه دستاورد برای پوتین دارد: از لحاظ استراتژیک، به معنای نمایش قدرت در مقابل غرب و بازداشتن آمریکا و ناتو از مداخله در نبرد احتمالی است. از لحاظ عملیاتی، استقرار نیروها در بلاروس - که از نظر جغرافیایی اجازه تهدید کیف را به روسیه میدهد- فرصتی برای آزمایش استقرار ترکیبی نیروها در ابعاد وسیع است. از لحاظ تاکتیکی نیز نیروهای روسی را با فضای عملیاتی آشنا میسازد.
العربی الجدید در تحلیلی نوشت: طی ۲۴ ساعت گذشته فضای واشنگتن در خصوص بحران اوکراین به سرعت تغییر یافت و آمریکاییها بیش از هر زمان دیگری احتمال اقدام نظامی روسیه را میدهند.
در این تحلیل آمده است: اظهارات مسؤولان حاکی از آن است که امیدها نسبت به پاسخ ولادیمیر پوتین به پیشنهادهای مطرح شده کاهش یافته است و چه بسا به ناامیدی رسیدهاند. بنابراین دولت آمریکا برای اولین بار از اتباع خود در اوکراین خواست که فورا این کشور را ترک کنند و در صورت نیاز به کمک برای انجام سفر خود با سفارت واشنگتن در کییف تماس بگیرند.
در ادامه این گزارش آمده است: این تحولات بعد از شکست نشست چهارجانبه آلمان، روسیه، اوکراین و فرانسه در برلین برای ایجاد یک روزنه خروج از بحران درحال روی دادن است. همچنین قبل از نشست برلین از اواخر سال گذشته دیدارها و تلاشهای دیپلماتیک متعدد و مداوم انجام شد، از جمله نشست بایدن و پوتین روسای جمهوری آمریکا و روسیه و سپس گفتوگوی تلفنی میان آنها و گفتوگوهای ژنو، وین، بروکسل و موسکو که آمریکاییها در آنها مشارکت داشتند و اروپای نیز اخیرا در آنها مشارکت کردند. در این گفتوگوها تمام طرفها نسبت به ایجاد راه حل دیپلماتیک اعلام آمادگی میکردند؛ اما همزمان مسکو درحال تقویت نیروهای خود بود و واشنگتن با هشدار نسبت به هزینههای زیاد جنگ گامهای ممکن در راستای بازدارندگی را اتخاذ میکرد.
اکنون براساس اطلاعات موجود به ویژه اطلاعات نظامی، بازی به اوج خود رسیده است و جان آلن، ژنرال بازنشسته با اشاره غیرمستقیم به محدود بودن تاثیر آمریکا و غرب در تغییر مسیر بحران بوجود آمده تاکید کرد که بحران بزرگی درحال اتفاق افتادن است.