۱۳:۳۰ |  ۱۴۰۱/۰۲/۰۷

تصویب قطعنامه محدودیت حق وتو اعضای دائم شورای امنیت/ واشنگتن‌ پست: هژمونی غرب، تا سال ۲۰۴۰ به پایان می‌رسد

بنا به مقاله‌ای که اخیرا در روزنامه «واشنگتن‌ پست» منتشر شده است، با توسعه اقتصادی چین و هند، غلبه غرب بر جهان تا سال ۲۰۴۰ به پایان می‌رسد.
کد خبر: ۲۴۹۰۰۲
 تصویب قطعنامه محدودیت حق وتو اعضای دائم شورای امنیت/ واشنگتن‌ پست: هژمونی غرب، تا سال ۲۰۴۰ به پایان می‌رسد


به گزارش روزپلاس به نقل از رویترز، مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز گذشته -سه‌شنبه- به اتفاق آرا قطعنامه‌ای را برای محدودیت استفاده از حق وتو توسط اعضای دائم شورای امنیت تصویب کرد.

مجمع عمومی سازمان ملل امروز به اتفاق آرا‌ قطعنامه‌ای را تصویب کرد که بر اساس آن هر بار که یکی از اعضای دائم شورای امنیت از حق وتو استفاده کند، مجمع عمومی نشستی را در این باره برگزار می‌کند.

قطعنامه مذکور از سوی لیختن اشتاین ارائه شد و مورد حمایت آلمان و تعدادی دیگر از کشورها قرار گرفت.

هدف از این قطعنامه اعمال فشار بیشتر بر کشورهای دارای حق وتو است تا از امتیاز خود در جلوگیری از هرگونه تصمیم الزام‌‌آور قانونی توسط شورای امنیت خودداری کنند.

به نقل از راشا تودی، «هنری اولسن»، خبرنگار آمریکایی، با انتشار مقاله‌ای در روزنامه «واشنگتن‌ پست» گفته است که هژمونی غرب که به مدت ۲۰۰ سال ادامه داشته است، احتمالا تا سال ۲۰۴۰ با افزایش شدید تولید ناخالص داخلی چین و هند به پایان خواهد رسید.

به گزارش این مقاله، غلبه کشورهای غربی بر جهان بر پایه قدرت اقتصادی شکل گرفته است. به عنوان مثال، کشورهایی که اکنون روسیه را به دلیل حمله نظامی‌اش به اوکراین تحت تحریم قرار داده‌اند، در دهه ۲۰۰۰ میلادی، ۷۹ و چهار دهم درصد از تولید ناخالص داخلی جهانی را تولید کرده‌اند، اما این رقم در سال ۲۰۲۰ به ۶۰ و چهار دهم درصد کاهش پیدا کرده است. 

در بخشی از این مقاله آمده است: «تا سال ۲۰۴۰، چین و هند در کنار هم تولید ناخالص داخلی بیشتری از نظر قدرت خرید در مقایسه با ایالات متحده و هشت کشور بزرگی که روسیه را تحت تحریم قرار داده‌اند خلق خواهند کرد. به اضافه کشورهای در حال توسعه مانند:‌ برزیل، مکزیک، اندونزی و ترکیه. بنابراین، موازنه قدرت در جهان تغییر خواهد کرد و این تحول به غلبه ۲۰۰ ساله غرب بر جهان پایان خواهد داد، مگر اینکه یکی از این قدرت‌های درحال ظهور به به نظام کنونی جهان بپیوندد.» 

نویسنده این مقاله همچنین خاطرنشان کرده است که توسعه اقتصادی سریع چین و هند این امکان را برایشان فراهم آورده است تا از خواسته‌های کشورهای غربی اطاعت نکنند و از تحریم روسیه خودداری کنند. به این دلیل، پکن و دهلی‌نو هنگام تصویب قطعنامه‌های بین‌المللی علیه روسیه از رأی دادن امتناع کردند.  
گزارش خطا
ارسال نظر
captcha
نقد و سیاست