به گزارش روزپلاس، کمیسیون مقام زن یک نهاد زیر مجموعه اکوسوک سازمان ملل متحد است که در راستای کمک به اهداف نهاد زنان ملل متحد تشکیل شده است. این نهاد که طی سال های گذشته خروجی خاصی نداشته است و صرفا به معرفی زنان توانمند طبق الگوی غربی می پردازد و مصوباتش نیز فاقد اجبار در اجرا و ضمانت اجراییست، در هر دوره انتخابات ۴۵ عضو میپذیرد که بیشترین فایده این عضویت، داشتن فرصت و تریبونی جهت معرفی اقدامات و پیشرفت های حاصل شده در امور زنان برای کشورهای عضو است.
مهمترین هدف برای ایران از عضویت در این نهاد نیز استفاده از همین ظرفیت بوده است که در طی یکسال گذشته که ایران عضو این نهاد بوده آنطور که باید محقق نشده است. لذا به لحاظ فنی لغو عضویت ایران در این نهاد هیچ خسارتی نخواهد داشت اما به لحاظ سیاسی این لغو عضویت با این هدف انجام شد که به دنیا این پیام را برساند که ایران به دلیل رفتار نامناسب با زنان صلاحیت عضویت در چنین نهادی را ندارد، که اگر اینها در این اقدام خود صادق بودند باید پیشتر بر عضویت عربستان در شورای حقوق بشر و حتی دادن ریاست دوره ای شورا به این کشور ان قلت وارد میکردند و چنین مصداق هایی زیاد است.
نیازی به اشاره به سوابق کشورهای بانی و حامی قطع نامه لغو عضوی ایران در نهاد نیست که امام خمینی رحمة الله به خوبی این مسئله را ۳۰ سال پیش روشن کرده اند آنجا که فرمودند:
غرب همین است که شما ملاحظه مى کنید که این طور جنایات مى کنند. آن وقت آن کسى که جانى مطلق است مى برند نگه مى دارند و پشتیبانى از او مى کنند. به حرف یک ملت مظلوم گوش نمى دهند. نمى گذارند که شوراى امنیت تشکیل بشود. پولهاى ایران را مثل دزدهاى سر گردنه غارت مى کنند. توقیف مى کنند.
غرب وضعش این است. و این سازمانهایى هم که درست کرده اند براى خودشان، همه براى منفعت غرب است. هیچ براى مظلومها نیست. شما شاید در طول این مجالسى که اینها درست کرده اند، یک جا پیدا نکنید که اگر امریکا یا دیگران که قدرتهاشان زیاد است، منافعش با یک مملکت ضعیفى تصادم پیدا بکند، اینها یک کارى برایشان کرده باشند.
اما بر خلاف این تصویر واضح از ماهیت غرب ایران همواره سعی کرده است حضوری فعال در جوامع بین المللی داشته باشد و با مشارکت و عضویت در سازمان های بین المللی، مانع موفقیت پروژه منزوی سازی ایران از سوی دشمنان شود. ما میتوانیم طبق اعتقادمان که این سازمان ها پوچ و تهی و بی فایده و صرفا ابزاری در دست مستکبرین هستند رفتار کنیم، از این سازمان ها دوری جسته و زمین بازی را ترک کنیم و سیاستی دیگر اتخاذ کنیم، ولی اگر بناست سیاست فعلی را ادامه دهیم باید با همه توان با چنین اقداماتی مقابله کنیم و اجازه ندهیم با پروپاگاندا و تغذیه دروغین رسانه ها تصویری نادرست و غیر واقعی از ما به جهان مخابره کنند. لغو عضویت ایران در کمیسیون مقام زن و نشست ویژه شورای حقوق بشر برای ایران اتفاقاتی نادر ولی قابل پیش بینی بود که میتوانستیم با انسجام و ابتکار و عملکرد مناسب مانع آن شویم. همانطور که سال های قبل نیز در معرض چنین اقداماتی بودیم اما با دیپلماسی هوشمندانه مانع وقوع آن شدیم.
اشتباه دیگر ما در جلسه ی فوق سخنرانی ضعیف نماینده ی ما بود اما ماجرا به اینجا ختم نشد و حتی ما بعد از رای گیری نیز یک معاون سفیر را به عنوان سخنران داشتیم و او هم صحبت کرد تا به این رای گیری اعتبار ببخشیم!!
آیا بهتر نبود وقتی غرب تمام تبلیغاتش را بر این جلسه گذاشته بود لااقل با سخنانی بهتر و سنجیده و حقوقی زمین بازی را در افکار عمومی را به نفع خود تغییر میدادیم؟ هر چند از چندین روز قبل می‌دانستیم این رای گیری به نفع ما تمام نمی‌شود اما باز هم نتوانستیم برنامه ی خوبی داشته باشیم!
مقام معظم رهبری یکی از شاخصه های تحول مد نظر در کشور را در حوزه ی دیپلماسی می‌دانستند که به نظر می‌رسد حتی گامهای ابتدایی در این حوزه برداشته نشده است...تحول نه به معنای تعویض افراد با همان رویه ی سابق بلکه به معنای تغییر وضعیت از پدافند به آفند با دیپلمات‌هایی است که در خصوص دفاع از کشور توانایی ؛ دلسوزی و وطن پرستی داشته باشند ..نیاز امروز ما در عرصه ی دیپلماسی که صحنه ی جنگ تمام عیار است سربازان دلیر است تا کارمندانی بدون ایده و نوآوری.