به گزارش روزپلاس، پس از نشست ۶ساعته ظریف در کلاب‌هاوس، صداوسیما در چندین برنامه به نقد سیاست خارجه دولت قبل پرداخت، آن هم از تریبونی یک طرفه، نقد وارده به صداوسیما به معنای جانب‌داری از جناح ، فرد و یا سیاست خاصی نیست بلکه نقد به اقدامی غیر حرفه‌ای در رسانه ای است که از جیب بیت‌المال اداره می‌شود و اسم رسانه ملی را دارد اما در موارپی قشری عمل می‌کند و خارج از اخلاق حرفه‌ای تریبون را در اختیار یک جبهه قرار داده و به خیال خود می‌تازاند.
اما در‌همین برنامه های یک طرفه نیز به نظر می‌رسد صداوسیما با بحران کارشناس رو به رو شده است تا آنجا که در یک برنامه پریسا نصرآبادی از افراد نزدیک به علیزاده و فعال دانشجویی خروجی از ایران به عنوان کارشناس حاضر می‌شود.
در اینجا نیز انتقاد نه به بی‌حجابی مصلحتی نصرآبادی در برنامه جدال و نه حجاب مصلحتی او در برنامه صداوسیما است و نه به گذشته این فرد در دهه هشتاد و فعالیت های او بعد از خروج از کشور ، بلکه سوال انتقادی آنجاست که با درهای بسته صداوسیما بر روی برنامه سازان و کارشناسان و نخبگان، کفگیر آنجنان به ته دیگ خورده که آنتن در اختیار نصرآبادی ها و برخی توابین قرار می‌گیرد و منتقدین و حتی انقلابیون خارج از دایره به طور کل سانسور می‌شوند و البته این نحوه مدیریت صداوسیما بیشترین صدمه را به اعتماد مردم به این رسانه ای که سرمایه ملی است می‌زند، از این رو انتظار می‌رود دلسوزان تصمیم‌ساز هرچه زودتر به فکر اصلاح شرایط فعلی باشند.