صفحه «هنر روز» روزپلاس، مراسم رونمایی آلبوم جدید شهرام ناظری چند روز پیش در دانشگاه سلجوق قونیه در ترکیه برگزار شد. انتشار فیلمی از سخنرانی شهرام ناظری در این مراسم جنجال به وجود آورد و واکنش‌های بسیاری را برانگیخت.
ناظری گفت: «باید از ترک‌ها، دولت و مردم ترکیه تشکر کنیم که واقعا مولانا را در دل خودشان پرورش دادند و مکتب مولانا را حداقل نگه داشتند. اگر مولانا در ایران بود این هم از بین رفته بود. مطمئن باشید!»
دکتر عظیمی، پژوهشگر ادبیات و استاد دانشگاه تهران، نوشت:
«نمی‌دانم مراد آقای ناظری از «نگه‌داشتن مکتب مولانا» دقیقا چیست و چه باید کرد تا این مکتب زنده بماند؛ اما می‌دانم با وجود خدمات ارزشمند و شایسته احترام پژوهشگران ترک به مولاناپژوهی، اگر از استاد نیکلسون بگذریم، درخشان‌ترین و بنیادین‌ترین تحقیقات در این حوزه، به قلم پژوهشگران معاصر ایرانی رقم خورده است. آیا آقای ناظری با آثار بدیع‌الزمان فروزانفر، جلال همایی، عبدالحسین زرین‌کوب، محمدعلی موحد و محمدرضا شفیعی‌کدکنی آشنا هستند؟ مولانا به بشریت تعلق دارد اما هم‌زبانان او نیز دست طلب از دامن آن زمزمه نگسلانیده‌اند. آقای ناظری عزیز! نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند...»
همچنین دکتر امید طبیب‌زاده، استاد دانشگاه تهران و عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در یادداشتی به این مطلب واکنش نشان داد: «نمی‌دانم به جناب استاد شهرام ناظری چه بگویم؟ بگویم «چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟»، یا خدایی نکرده بگویم «چون پیر شدی حافظ از میکده بیرون شو»! نکند حافظ و سعدی و خاقانی را هم ترکیه حفظ کرده، کشوری که حتی خط و فرهنگ قدیم خودش را به باد داد؟ آیا مولوی خشت و گل است؟ یا شعر است؟ بعد بفرمایید ببینم این شعر به کدام زبان زنده است؟ شما آوازت را به چه زبانی خواندی و مولوی را زنده کردی؟ این چه حرفی است آخر! شما دلخوری قبول، یعنی اصلا کی دلخور نیست!؟ اما به جان همان مولانا که کار را خراب‌تر از آنچه هست نکن!»