به گزارش روزپلاس، نخستین تجربه ایران برای دستیابی به کروز دریاپایه را باید در دفاع مقدس جستجو کرد. ایران در این دوران با تهیه کرم ابریشم چینی از کره شمالی تا حدودی نیازهای خود را برآورده کرد.
ایران پس از نخستین شلیک کرم ابریشم به سراغ بومی‌سازی آن رفت و در دهه ۷۰ هجری شمسی از نمونه‌های بومی‌سازی شده آن در رزمایش‌های مختلف خود استفاده کرد.
نمونه بسیار پیشرفته‌تر کرم ابریشم رعد ایرانی است، همچنین کروز نور که به عنوان یکی از مخرب‌ترین کروزهای دریایی در جهان شناخته می‌شود. کروزهای ضدکشتی موجود در زرادخانه‌ی امروزی ایران، بسیار پیچیده‌تر و پیشرفته‌تر از سامانه‌های «کرم ابریشم» هستند و از این رو، توانایی بیشتری برای تغییر «توازن قدرت» در منطقه دارند.
اما شهید تنگسیری در بهمن ۱۴۰۳ از توسعه و ساخت موشک کروز هایپرسونیک با بر ۲۰۰۰ کیلومتر خبرداد، تکمیل پروژه کنترل خلیج فارس و دریای عمان از میانه کشور و بدون نیاز به حضور در نوار ساحلی. پیش از آن ایران در کروزهای ۱۰۰۰ کیلومتری خود کفا شده بود و طبق اعلام قبلی باید تا اواخر سال ۱۴۰۴ کروزهای هایپرسونیک با برد ۲۰۰۰ کیلومتر به بهره‌برداری انبوه رسیده باشد، کروزهایی که برپایه هوش مصنوعی طراحی و تولید شده و در زمان مناسب مورد استفاده قرار خواهدگرفت.