به گزارش صفحه «هنر روز» روزپلاس، ساخت فیلمی با عنوان «خشم حماسی» توسط مایکل بی را نباید صرفاً یک پروژه سینمایی تلقی کرد؛ این بخشی از سازوکار تثبیت روایت دروغین در هالیوود است. این فیلم قرار است با محوریت عملیات آمریکا در اصفهان و با داستان نجات دو خلبان آمریکایی ساخته شود، عملیاتی که در حقیقت با شکست آمریکا همراه بود.
سینمای امریکا سال‌هاست شکست‌های نظامی و امنیتی خود را نه در میدان واقعیت، بلکه در میدان تصویر بازسازی می‌کند؛ مسئله این نیست که امریکا چرا روایت خود را می‌سازد؛ مسئله اصلی این است که چرا در ایران، نهادهایی که دقیقاً برای تولید روایت راهبردی و سینمای ملی بودجه می‌گیرند، عملاً منفعل مانده‌اند.
عملیات مورد اشاره، در واقع یکی از نمونه‌های شکست آشکار امریکاست؛ عملیاتی که نه‌تنها به اهداف خود نرسید، بلکه با از دست رفتن تجهیزات و ناکامی میدانی همراه شد. اما هالیوود اساساً برای ثبت واقعیت تاریخی ساخته نشده؛ کارویژه‌اش تبدیل شکست به «حماسه» و بازتولید پرستیژ امریکایی است. در چنین شرایطی، طبیعی است که سینمای امریکا با تکیه بر تکنیک، ستاره و روایت‌پردازی، تلاش کند از یک ناکامی امنیتی، داستانی قهرمانانه بسازد.
سؤال اصلی متوجه نهادهای سینمایی داخلی است؛ نهادهای سینمایی برخوردار از بودجه‌های کلان فرهنگی دقیقاً در کدام نقطه از این نبرد روایی ایستاده‌اند؟ اگر روایت یک رخداد مهم تاریخی و امنیتی را طرف مقابل بسازد، طبیعتاً افکار عمومی جهانی نیز همان نسخه تحریف‌شده را به‌عنوان حقیقت خواهد پذیرفت. خلأ تولید آثار حرفه‌ای در حوزه تاریخ معاصر، امنیت ملی و تقابل ایران و امریکا، امروز بیش از هر زمان دیگری خود را نشان می‌دهد.
مسئله فقط ساخت یک فیلم نیست؛ مسئله واگذاری حافظه تاریخی به رقیب است. وقتی ما روایت نکنیم، دیگران با زبان سینما، روایت مطلوب خود را تثبیت خواهند کرد.