گلزار بهتر است یا برد پیت؟!

برنامه سینمایی «هفت» این هفته در شرایطی باز هم به سینمای سیاسی پرداخت که مهمانان حاضر در این برنامه با وجود سابقه ساخت مستندهای سفارشی، سابقه تاثیرگذاری در این حوزه نداشتند و به نظر میرسد همچنان روند دعوت از دوستان بهروز افخمی در این برنامه همچنان ادامه دارد و این برنامه بر مبنای مهمانانش شکل میگیرد اما اتفاق جالب اینکه برخلاف موضوعیت این برنامه، به یک باره یک تبلیغ هندی در این برنامه صورت پذیرفت.

کد خبر: ۱۷۲۹۳

۱۳ آذر ۱۳۹۵ / ۱۱:۵۴

به گزارش روزپلاس، برنامه سینمایی «هفت» این هفته در شرایطی باز هم به سینمای سیاسی پرداخت که مهمانان حاضر در این برنامه با وجود سابقه ساخت مستندهای سفارشی، سابقه تاثیرگذاری در این حوزه نداشتند و به نظر میرسد همچنان روند دعوت از دوستان بهروز افخمی در این برنامه همچنان ادامه دارد و این برنامه بر مبنای مهمانانش شکل میگیرد اما اتفاق جالب اینکه برخلاف موضوعیت این برنامه، به یک باره یک تبلیغ هندی در این برنامه صورت پذیرفت.

برنامه سینمایی «هفت» این هفته ساعت 10:30 روز جمعه در حالی روی آنتن رفت که بهروز افخمی در ابتدا درگذشت محمد زرین دست، بازیگر، تهیه کننده و کارگردان باسابقه سینمای ایران را تسلیت گفت.

افخمی در این زمینه تاکید کرد: زرین دست که در 84 سالگی دار فانی را وداع گفت، یکی از باسابقه ترین و قدیمی ترین کارگردانان سینمای ایران است. وقتی من 10 ساله بودم، ایشان فیلم «هاشم خان» را تولید کردند و مسعود کیمیایی از دستیاران این هنرمند بود.

او همچنین درباره خبرهای فروش روز اول سلام بمبئی گفت: به نظر با شروع ربیع الاول و پایان ایام عزاداری، سینمای ایران مجددا رونق گرفته است و فیلم جدید در اکران، «سلام بمبئی»، طبق آمار غیررسمی فروش فوق العاده و غیرمنتظره ای داشته که سبب شده فروش سینمای ایران در سرمای پائیزی، گرمای تابستانه بگیرد.

چگونه مستند سیاسی ایران پا نمیگیرد؟

در ادامه حسین دهباشی مستندساز تبلیغاتی حسن روحانی که مدتهاست به جبهه مخالفین دولت پیوسته در کنار مهدی نقویان از شاگردان بهروز افخمی به بررسی مستند سیاسی پرداختند. ویژگی مشترک هر دو مستندساز دوستی با افخمی است و به نظر می رسد تار و پود این برنامه بر مبنای همین دوستی ها شکل می گیرد.

دهباشی در مورد تفاوت مستندهای سیاسی ایرانی و امریکایی گفت: باید تحقیق کنیم و ببینیم که برای ساخت مستندهای سیاسی در امریکا خط قرمزها و آستانه تحمل ها کجاست و در ایران کجاست... مهمترین بازار مستندهای سیاسی در ایران تلویزیون دولتی است در حالی که در امریکا تلویزیون های دولتی وجود ندارد... یکی دیگر از دلایل دیده شدن مستندهای سیاسی جشنواره ها هستند و ما می بینیم که بسیاری از جشنواره های ایرانی دولتی است، اما اغلب جشنواره های امریکایی خصوصی است.

«گلزار» از «برد پیت» بهتر است

او با اشاره به گروه های فشار که حتی صنوفی نظیر پزشکان را نیز شامل میشود، گفت: در ایران مستندسازان سیاسی تنها باید به نقد استکبار جهانی بپردازند، چون استکبار جهانی نماینده ای در ایران ندارد که با ساخت یک فیلم به اعتراضات صنفی دست بزنند.

این مستندساز ادامه داد: ما در ایران آزادی بسیای برای ساخت مستندهای سیاسی داریم، منتهی در ایران آزادی پس از ساخت مستندهای سیاسی وجود ندارد و بسیاری از کارگردانان بعد از ساخت مستندهای خود باید شناسنامه بدست و اینکه خودشان بچه جبهه ای هستند باید توضیح دهند که فلان پلان منظور خاصی نداشته است.

دهباشی به صورت مصداقی گفت: به عنوان مثال من میخواهم مستندی درباره حضور نیروهای روسیه در پایگاه نوژه بسازم، آیا این موضوع قانون اساسی را به چالش نمی کشد؟ حال اگر این مستند تصویب شود و من از مسئولین ارتش، مجلس و... درخواست کنم که آنها نظرشان را درباره این موضوع بگویند، هیچکدام یک از آنها حاضر نخواهند شد درباره این موضوع صحبت کنند.

در بخشی این گفت و گو محمد نقویان که اساساً موضعش مشخص است، تاکید داشت که ساخت مستند سیاسی تقریباً آزاد است و در بخشی دیگر از اظهاراتش، ادعا کرد: دکتر احمدی نژاد اجازه انتقاد را به راحتی می دادند!

در ادامه این برنامه، یک رپرتاژ برای فیلم ضعیف «سلام بمبئی» رفته شد و گلشان گروور یکی از بازیگران سینمای هند در حد ستارگان سینمای هند نظیر سلمان خان و شاهرخ خان در این برنامه مورد استقبال قرار گرفت تا بدین ترتیب برای این فیلم در «هفت» تبلیغ شد. در این بخش افخمی تلاش کرد تا تعریف های شخصی اش را از زبان این بازیگر هندی بشنود. به عنوان نمونه در این گفت و گو تاکید کرد که سینمای هند به دلیل عدم توجه به جشنواره ها موفق شده که با مخالفت مهمان برنامه مواجه شد.

این بازیگر هندی در این زمینه گفت:  جدیدا سینماگران هندی هم به سمت سینمای جشنواره ای روی آورده اند. زبان فیلم های هندی اغلب اردو، بنگال و تامین است و برخی از واژه های فارسی برای مردم هند به دلیل استفاده از زبان اردو قابل درک است.

گلشن گروور درباره علاقه وافرش به بازی در نقش های منفی گفت: من حس می کنم نقش منفی به طور کلی سخت تر از نقش های دیگر است. تلاش بسیار زیادی نیاز است تا آن طور که باید ایفای نقش کنید. با بدمن بودن شما می توانید تا مدت های زیادی در این جنس نقش ها بازی کنید.

او همچنین بر دوستی سینماگران ایرانی و هندی تاکید کرد و در این زمینه گفت: وقتی محمد رضا گلزار به کشور هند آمد، شاهرخ خان از او دعوت کرد که به منزل او بیاید و به بسیاری از بازیگران ایرانی گفت که هر وقت به هند آمدید حتما به منزل من بیایی. باید اشاره کنم که رضا گلزار شما از برد پیت و تام کروز خیلی بهتر است و این بخاطر انرژی است که درون این فرد نهفته است! این تجربه مطلوب را من داشتم که وقتی عوامل ایرانی از هند رفتند، همگی ما هندی ها مطمئن بودیم ردپای خوبی از خود بجا گذاشته اند. «سلام بمبئی» شروع خوبی برای کارهای مشترک بعدی ایران و هند خواهد بود و اینگونه نیز خواهد شد.

این بازیگر درباره روابط فرهنگی دو کشور نیز گفت: روابط فرهنگی بین دو کشور ایران و هند از دیرباز بوده است. شاعران بزرگی در ایران داریم که در هند شناخته شده هستند و بلعکس در هند نیز شعرای بزرگی داریم که ایرانیان دوست دارند. ما همه فیلم های احساسی و خانوادگی و عشق و همبستگی را دوست داریم. تمام چیزهایی که ما در هند دوست داریم، در ایران نیز هست پس من فکر می کنم زمینه زیادی برای تولید مشترک وجود دارد.

در آخر مسعود فراستی و عباسعلی فاضلی به نقد فیلم سینمایی «سیانور» پرداختند. بهروز شعیبی در رویکردی عاقلانه قید کشتی گرفتن با فراستی را زد و حاضر به مواجهه با فراستی نشد که با انتقاد فراستی همراه شد. او در این زمینه گفت: از همان ابتدا معلوم بود که سازندگان سیانور در بخش میز نقد حاضر نخواهند شد، زیرا برخی معتقدند نقد باید در حد شیوه های روابط عمومی باشد و این موضوع باعث می شود که تحمل نق و نقد پذیری در کشور کاهش یاید.

فرادید