چرا امام صادق (ع) رئیس مذهب تشیع نامیده می‌شوند؟

امام صادق (ع) در میان اهل بیت بیشترین فرصت را برای تبلیغ سیره و مکتب نبوی داشتند.

کد خبر: ۱۷۸۴۷۶

۱۲ آبان ۱۳۹۹ / ۲۰:۵۷

به گزارش روزپلاس، امام جعفر صادق (ع) ششمین امام شیعیان، در هفدهم ربیع‌الاول متولد شدند. ایشان در دوران امامتشان به دلیل ضعف حکومت اموی، فعالیت علمی بسیار بیشتری نسبت به دیگر امامان شیعه داشتند. شمار شاگردان و راویان او را ۴۰۰۰ نفر دانسته‌اند. بیشتر روایات اهل بیت (ع)، از امام صادق (ع) است و از این‌رو مذهب شیعه امامی را مذهب جعفری نیز می‌خوانند.

امام صادق (ع) در میان پیشوایان فقهی اهل سنت هم جایگاه بالایی دارند. ابوحنیفه و مالک بن انس از او روایت کرده‌اند؛ ابوحنیفه او را عالم‌ترین فرد در میان مسلمانان دانسته است.

حجت الاسلام والمسلمین مهدی شهرباف سخنران و کارشناس مذهبی، به جایگاه امام صادق (ع) در تبیین احکام دین اشاره کرد و گفت: یکی از خصوصیات امام صادق (ع) بیان شخصیت وجودی پیامبر (ص) و همچنین تبیین احکام آسمانی و الهی ایشان است. اهل بیت علیهم السلام و در راس آنها امام صادق(ع) بیان کننده احکام دینی بودند که وجود مقدس پیامبر (ص) به عنوان قانونگذار آن محسوب می شوند. امام صادق (ع) نیز در مدت امامتشان با وجود فشار و خفقان عاصبان حکومت توانستند از طرفی احکام را برای مردم بیان و از طرف دیگر شاگردانی را برای ترویج سنت نبوی پرورش دهند.

وی افزود: معرفی و بیان احکام اسلام از طرف امام ششم شیعیان موجب شد شیعه، شیعه جعفری نامیده شود، زیرا اگر شخص شیخ الائمه (ع) نبودند دین اسلام مسکوت می‌ماند. امروزه شاهد آن هستیم که در حوزه‌های علمیه صدای قال الباقر و قال الصادق (ع) شنیده می‌شود که موجب فتوای مراجعی است که وظیفه شرعی مکلفین را مشخص می‌کنند.

این کارشناس مذهبی در ادامه به معرفی سیره پیامبر (ص) در کلام امام صادق (ع) پرداخت و اظهار داشت: در روایتی امام صادق (ع) در مورد پیامبر (ص) می‌فرمایند که ایشان همیشه خود را بنده خدا می‌نامیدند و اصل همه چیز در عالم هستی را پروردگار می‌دانستند، همچنین در روایت دیگری امام صادق (ع) راه رسیدن به حاجت‌ها را دعا معرفی کرده و همگان را به دعا و راز و نیاز سفارش می‌کردند، زیرا خداوند متعال کسی که دست نیاز به طرف او بلند کند، هیچگاه دست خالی باز نمی‌گرداند.

سیره امام صادق (ع)

حجت الاسلام شهرباف تصریح کرد: در سیره و روش امام صادق (ع) مشاهده می‌کنیم که ایشان شبانه روز خود را به سه قسمت تقسیم می‌کردند یا روزه بودند، یا مشغول به ذکر و یا قیام و عبادت؛ زندگی امام جعفرصادق (ع) هیچگاه از این سه حالت خارج نبود و این درسی است برای ما انسان‌ها؛ زیرا همه موجودات عالم هستی ذکر خدا را می‌گویند در نتیجه ما هم وظیفه‌مان این است که دائم در یاد خدا باشیم و خدا را در زندگی خود جاری کنیم، چون غالب مشکلات ما در زندگی منهای خداوند است و زمانی که یاد خدا در زندگی ما نباشد آدمی در زندگی به طرف شیطان نزدیک شده و اختلافات و گرفتاری‌های او شدیدتر می‌شود.

این کارشناس مذهبی به جایگاه نماز اشاره و تاکید کرد: امام صادق در روایتی می‌فرمایند «در تمام ساعات شبانه روز تا جایی که می‌توانید به یاد خدا باشید؛ زیرا خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «الا بذکر الله تطمئن القلوب»؛ با یاد خدا دل‌ها آرام می‌شود». دلیل همه اضطراب و بد اخلاقی هایی که ما در زندگیمان  داریم  این است که از یاد خدا غافل هستیم و یکی از راه‌های ایجاد ذکر خدا در انسان نماز است.

وی افزود: یکی از فعالیت‌های امام صادق (ع) شاگرد پروری ایشان در علوم و فنون مختلف بود تا جایی که دشمنان امام و اهل بیت (ع) از شهر‌های مختلف خدمت ایشان می‌آمدند تا  از امام صادق (ع) آموزش ببینند و در نهایت با بازگشت این شاگردان به شهر‌های خودشان، باعث نشر مکتب اهل بیت (ع) می‌شدند.

حجت الاسلام و المسلمین سید جلال موسویان پژوهشگر مذهبی، گفت: زمانی که امام صادق (ع) به امامت رسیدند زمان نشرمعارف الهی بود؛ خداوند بهترین زمان را در عصر امام صادق (ع) قرار داد تا نشر معارف کنند و به تبیین فروعات دین بپردازند.

وی در پایان افزود: یکی از  دلایلی که به امام صادق (ع) را رئیس مذهب تشیع می‌ نامندکلماتی است که امام صادق (ع) در همه مباحث دینی اعم از روایات، حوادث آینده و تفسیر آیات بیان کرده‌اند.

باشگاه خبرنگاران