اولین سیاه پوشان عزای حسینی چه کسانی بودند؟

هر سال نزدیک به محرم عده‌ای با راه اندازی شایعات شبهه‌هایی در زمینه نقد و به چالش کشیدن لباس سیاه و مشکی پوشی در فضای مجازی هجمه‌هایی به راه می‌اندازند.

کد خبر: ۲۱۲۰۶۸

۲۶ مرداد ۱۴۰۰ / ۰۸:۳۰

به گزارش روزپلاس؛ هر سال نزدیک به محرم عده‌ای با راه اندازی شایعات شبهه‌هایی در زمینه نقد و به چالش کشیدن لباس سیاه و مشکی پوشی در فضای مجازی هجمه‌هایی به راه می‌اندازند، حتی افرادی نیز هستند که با آوردن روایاتی در مذمت لباس سیاه آن را لباس عباسیان و دوزخیان می‌دانند و مطرح می‌کنند که از سوی پیامبر اسلام (ص) لباس سفید تنها تأکید شده است.

شیعیان هر سال در ایام محرم و صفر به خاطر شهادت امام حسین (ع) سید و سالار شهدا و یارانشان و نشان دادن حزن و اندوه نسبت به این ظلم به امام شیعیان لباس مشکی تن می‌کنند و محلاتشان را سیاه می‌بندند، کما اینکه همه ما ایرانیان از دوران باستان هم با از دست دادن عزیزانمان لباس سفید به تن نمی‌کردیم و یا به دلیل احترام گذاشتن به خانواده عزیز از دست داده تا چهل روز مشکی بر تن داریم.

خانواده‌ها در این ایام که می‌خواهند منازل و محلاتشان را مزین به پارچه‌های مشکی عزاداری حسینی کنند، می‌بایست برای فرزندانشان این را توضیح دهند که این سیاه پوشی و سیاهه زنی به دلیل از دست دادن امام شیعیان است که با قیامش باعث زنده نگه داشتن دین اسلام شد، درحالیکه اگر این کار‌های سمبلیک را انجام ندهیم ممکن است در سیاهه‌های تاریخی عزاداری شهدای کربلا و فرزند پیامبر (ص) گم شود.

از قدیم الایام نزدیک به ماه محرم که می‌شدیم، پدر‌ها و پدربزرگ هایمان سیاه پوشی را و خود را برای مراسم عزاداری سرور و سالار شهدا امام حسین (ع) آماده می‌کردند، همین زنده نگه داشتن آداب و رسوم باعث شد که سوگواری سیدالشهدا (ع) به فراموشی سپرده نشود و باعث تعجب دیگر ادیان باشد که چطور بعد از ۱۴۰۰ سال هنوز فرزند پیامبر (ص) و خونخواهی از او که خونخواهی مظلوم از ظالم است، پابرجا است.

یکی از مهمترین وظایف والدین در منازل، روحانیون، مبلغان و مداحان در مساجد و تکایا این روز‌ها این است که این فلسفه را به جوانتر‌ها توضیح دهند تا آن‌ها هم جذب افکار انحرافی نشوند.

لباس سیاه نماد عزاداری و ماتم در شاهنامه فردوسی

سنت سیاه پوشی یک سابقه طولانی، چون عمر بشر دارد و در فرهنگ ایرانیان باستان، یونان و اعراب قدیم هم این سنت برای عزاداری وجود داشته است. حتی ما در شاهنامه فردوسی می‌بینیم که جامه سیاه، نماد غم و اندوه و ماتم است.

در روایات داریم که امام باقر (ع) فرمود: زنان بنی هاشم در سوگ ابا عبد الله (ع) جامه سیاه بر تن کردند، زمانی که امام حسین بن علی (ع) به شهادت رسید، زنان بنی هاشم لباس‌های سیاه و جامه‌های خشن مویین پوشیدند و از گرما و سرما شکایت نمی‌کردند؛ بنابراین اگر پیامبر خدا (ص) به پوشیدن لباس سفید تأکید می‌کردند، به این معنی نیست که غیر از حالت عادی هم سیاه پوشی وجود نداشته باشد، بهرحال سیاه پوشی در شهادت حضرت حمزه و جعفر طیار در تاریخ، سیاه پوشی حضرت زهرا (س) در سوگ پدر، امام حسن (ع) در شهادت علی (ع) و سیاه پوشی بانوان خاندان رسالت در شام و مدینه در شهادت امام حسین (ع) در تاریخ ثبت شده است.

در میان منابع شیعی «محاسن برقی» ج دوم، صفحه ۴۲۰ و «وسائل الشیعه» ج سوم، صفحه ۲۳۸ آمده که نخستین کسانی برای اباعبدالله (ع) سیاه پوشیدند، زنان بنی هاشم بودند که اقامه عزا کردند و حتی امام سجاد (ع) برای عزاداری آن‌ها غذا فراهم کرد.

پس این عزاداری یک عزاداری معمولی نیست کما اینکه ما برای یک عزای معمولی در دوست و آشنایمان هم سیاه می‌پوشیم چه رسد به عزادرای سیدالشهدا (ع) که بخشی از فرهنگ ما است.

ابن ابی الحدید در شرح نهج‌البلاغه می‌نویسد؛ امام حسن (ع) در شهادت امام علی (ع) لباس سیاه پوشیده و برای مردم خطبه خواندند. حتی اگر بخواهیم به نوشته‌های دیگر علمای دین هم برگردیم، مرحوم سیدمحمد کاظم یزدی درباره لباس سیاه پوشیدن می‌گویند: این کار موجب خوشنودی پیغمبر خدا می‌شود چرا که نوعی اظهار حزن و مصیبت است.

خانواده‌ها بهتر است از همان شب ابتدایی محرم سیاهه بندی در کوچه و اطراف منازلشان و حتی جلوی درب خانه و ورودی منزل را حتی با یک پارچه ساده مشکی یا طرح دوزی شده با نام امام حسین (ع) و محرم آغاز کنند.

این اتفاق از ابتدای محرم اگر بیافتد باعث می‌شود که نام و یاد شهدای کربلا تنها برای یک روز نماند بلکه قصه‌های یاران امام از همان ابتدای محرم بر زبان‌ها باشد و بچه‌ها با آن آشنا شوند.

اگر فلسفه و قیام امام حسین (ع) به درستی به مردم بازگو شود، شیعه دچار انحراف نمی‌شود و به راحتی می‌تواند پاسخگوی هجمه‌های منحرفان و گمراهان باشد.

به بچه‌ها چه چیز‌هایی را آموزش دهیم؟

والدینی هستند که می‌پرسند چطور مفهوم قیام امام حسین (ع) را به بچه‌ها بیاموزند؟ پاسخ این است که باید گفته شود قیام امام حسین (ع) یک جنگ معمولی علیه دشمن نبوده است، امام برای زر و زور و ثروت قیام نکرد، بلکه در برابر ظلم و ستم ایستاد و در نهایت هم جان خود و اطرافیانش را تقدیم خدا کرد. امام به ظاهر به شهادت رسید، اما به واقع قیامش در تاریخ باقی ماند و نشانه اش همین که بعد از ۱۴۰۰ سال هنوز نامش باقی مانده است.

این آموزش‌ها را می‌توان همراه با قصه و داستان و همینطور خاندن زیارت عاشورا و ترجمه آن برای بچه‌ها می‌توان همراه کرد و برای سیاه پوشی هم توضیح داد که در این رسم رمز و رازی است که نشانه حزن و ندوه پیروان اهل بیت (ع) است که لباس سیاه تن کنند و عشق و دوستی شان را به اهل بیت (ع) هر ساله نشان داده و تجدید کنند.