حمایت نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی از وزیر پیشنهادی تعاون کار و رفاه اجتماعی/این وزارت، هم نظریه پرداز می‌خواهد و هم جهادگر

روح اله ایزدخواه؛ نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی با انتشار پستی در صفحه شخصی اش در اینستاگرام از حجت الله عبدالملکی؛ وزیر پیشنهادی تعاون کار و رفاه اجتماعی حمایت کرد.

کد خبر: ۲۱۲۱۱۲

۲۶ مرداد ۱۴۰۰ / ۱۳:۴۴

به گزارش روزپلاس؛ روح اله ایزدخواه؛ نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی با انتشار پستی در صفحه شخصی اش در اینستاگرام  از حجت الله عبدالملکی؛ وزیر پیشنهادی تعاون کار و رفاه اجتماعی حمایت کرد.

او در این پست نوشت:

«این وزارت، هم نظریه پرداز می‌خواهد و هم جهادگر»

تعاون کار و رفاه اجتماعی، صرف یک وزارت نیست؛ میدان پرمسئله ای است که باید مظهر عدالت و پیشرفت قرار گیرد.

وزرای قبلی اش یا در بنگاه داری غرق می شدند و یا در تسهیلات دهی برای اشتغال. فساد مدیریتی هم که کم نداشته. وجود ٣ هزار مدیر ارشد در این وزارتخانه، آنقدر جذاب هست که هر محفل و جناحی، برای آن دست و پا بزند.

هم سیاست اشتغال نیاز به یک خانه تکانی اساسی دارد، هم قانون کار باید حسابی ورز بخورد، هم تعاون نیازمند همتی اساسی برای خروج از غار و هویت یابی در اقتصاد مقاومتی است، هم تامین اجتماعی را باید به ریل عدالت و کارآمدی برگرداند، هم آموزش فنی حرفه ای می‌تواند سکوی اشتغال واقعی باشد، هم هلدینگ های غول پیکر این وزارت نیازمند دیالیز سلامت و شفافیت هستند، هم....

سیاستگذاری و مدیریت همه این اهداف مهم و پیچیده، یک وزیر آرمانخواه و جسور و تئوری پرداز و عدالت خواه و جوان گرا می طلبد. وزیر معمولی یا بنگاهدار یا سر به راه یا در چارچوب بوروکراسی، هنری جز تداوم وضع موجود نخواهد داشت.

حجت الله عبدالملکی، فارغ از حاشیه هایی که خورده، جوانی است ملتزم به اندیشه ورزی، معتقد به جوان گرایی مدیران، در جستجوی مدل های کارآمدتر، پرکار و سرزنده، مرتبط با انبوه هسته های فکری و جهادی و اجتماعیِ جوانان آتش به اختیار، اهل شفافیت، فراری از پستوها و پشت پرده های سیاسی، حرف بزن، و جسور.

مگر می‌شود وارد گود حکمرانی شد و اشتباه نکرد. اما حجت، تفکر یادگیرنده اش را تعطیل نکرده و تعامل وسیعش با نخبگان و جهادی ها، همیشه درکار، نجاتش داده است. تغییر ریل اشتغالزایی در یک سازمان منضبط سنتی مثل کمیته امداد، که خودم شاهد عینی اش بودم، یک نمونه.

برخی ها به نظرات اقتصادی اش گیر داده اند.

وارد محتوای آنها نمی‌شوم. ولی طبیعی است سازوکارهای تغییر پارادیمی از یک اقتصاد سنتی و ناکارآمد و خام فروش و لیبرال، به سمت یک اقتصاد متعالی از جنس اقتصاد مقاومتی، براحتی با چارچوب های کلیشه ای رایج در رسانه و کلاس درس، جور در نمی آید.

تلاش عبدالملکی در عمومی سازی مباحث اقتصاد مقاومتی تا دورترین نقاط کشور، ترک نکردن اکوسیستم دانشگاه و بلکه همراه سازی آن در میدان، راه اندازی اتاقهای فکر در هر سازمانی که رفته، تعامل وسیع با رسانه ها، مواجهه با هسته های متعدد جوانان، پا به رکاب بودن برای سفر به دورترین روستاها،... خصایص قطعی اوست که نشان از سبک مدیریتی سالم و پرنشاطش دارد.

حرف های گاهی شاذ عبدالملکی را من به حساب تصویرپردازی برای تحرک اجتماعی می‌گذارم و لاغیر.