نویسنده رمان «بیست زخم کاری» : شخصیت های سریال «زخم کاری» پا در هوا هستند

محمودحسینی زاد، نویسنده رمان«بیست زخم کاری» در حساب شخصی اش در توییتر در پاسخ به سوالات و توییت های برخی مخاطبان سریال«زخم کاری» توضیحاتی را ارائه داد.

کد خبر: ۲۱۹۵۰۸

۱۴ مهر ۱۴۰۰ / ۰۸:۰۷

به گزارش روزپلاس؛ محمودحسینی زاد، نویسنده رمان«بیست زخم کاری» در حساب شخصی اش در توییتر در پاسخ به سوالات و توییت های برخی مخاطبان سریال«زخم کاری» توضیحاتی را ارائه داد.

حسینی زاد در پاسخ به توافق مهدویان با او پیرامون اقتباس آزاد از رمانش عنوان نمود:« نه آقا. از دروغ‌های مصلحت آمیز این طایفه‌است. در یک ملاقات کوتاه، چند سوال کوتاه کرد، گفت همجنس‌گرایی اخوان را نمی‌تواند بگذارد، و در جواب من که گفتم‌کتاب کشش سریال شدن ندارد، مگه آب ببندید، گفت ما هم داریم به حدود ده‌ دوازده قسمت فکر‌می کنیم. یک سوال هم کرد که صلاح نیست بگویم.‌همین.»

او درباره مطالبات مولفین عنوان نمود:«در مرافعات خیلی خیلی کوچک‌ تر باختم، چون رابطه نداشتم، این مورد که آدم‌ با صاحبان واقعی«زر و زور» مواجه است و وزارت‌خونه های خیلی وزارتخونه! رمان را مطالعه‌کنید، مالکی را هم نابود می‌کنند، البته نه مثل سریال با کارد سیب زمینی تنوری.»

او درباره برداشت سریال از رمان چنین بیان نمود:«رمان ضرباهنگ خیلی تندی دارد،‌حوادث بی‌وقفه تعریف می‌شوند، فیلمسازها از این تکنیک استفاده کردند که خب توی سریال‌های ایرانی کم‌سابقه است، روایت خود سریال اما بی‌منطق هست، شخصیت‌ها، بخصوص شخصیت‌های اضافه شده پا در هوا. کشش سریال سرعت روایت است و البته کمپین تبلیغی بی‌سابقه پسرعموها!

سمیرای داستان مثل لیدی مکبث موجب شر می شود به دلایلی، بعد کمرنگ و در حاشیه تا جنون و ناپدید شدن. دنیای فساد گسترده اقتصاد در ایران، خیلی مردانه است!

حوادث و ضرباهنگ داستان رو‌کپی کردند، که به نظرم یکی از دلایل عمده موفقیت نزد بیینده عام بود. هیچ سریال ایرانی این ضرباهنگ روایت رو ندارد.داستان فساد اقتصادی گسترده و مدیریت شده رو تبدیل کردند به عشق و حسادت سه چهار زن و‌مرد‌ مسن و‌ تبلیغ تریاک و سیگار در دزدی و کلاشی!»

وی درباره توقیف رمان اشاره داشت:«رمان برای بار دوم با اتهام سنگین تری توقیف شده؛ یک‌کم‌پیچیده تر ازاین حرفاست. تا یکی دوماه بعد از ممنوع شدن چاپ مجدد کتاب، دیجیتالی فروش داشت، اما اون هم ممنوع شد.»

این نویسنده درباره مبلغ قرارداد اجازه ساخت این رمان چنین عنوان نمود:«به ناشر مبلغی دادند باور نکردنی، واقعا و حقیقتا در حد خرید یک دست کت و شلوار یک ‌کم خوب. هیچکس باور نمی کند. از اون لباس هم شلوارش به من رسید! طبق قرارداد نشر.»