چرا افراد در روابط اغلب چیزها را متفاوت می بینند؟/ کدام افراد در روابط خود دچار تعارض می شوند؟

افرادی که در روابط خود دچار تعارض می شوند، اغلب مشکلات خود، حتی واقعیت های موقعیت را به روش های کاملاً متفاوتی درک می کنند.

کد خبر: ۲۳۶۷۴۸

۰۳ بهمن ۱۴۰۰ / ۱۴:۴۹

به گزارش روزپلاس؛ "چه کسی شروع کرد؟" یک سوال ساده با پاسخی پیچیده ... . افرادی که در روابط خود دچار تعارض می شوند، اغلب مشکلات خود، حتی واقعیت های موقعیت را به روش های کاملاً متفاوتی درک می کنند.

یکی از دلایل مهم سوگیری خودخواهانه است: تمایل انسان به تحریف اطلاعات به گونه‌ای که ما را زیبا جلوه دهد.

دلیل دیگر ماهیت رفت و برگشتی تعاملات است که تشخیص زمان و چگونگی شروع یک درگیری و شروع آن را دشوار می کند.

برخی از مشکلات رابطه نتیجه بیماری روانی، اعتیاد، سوء استفاده، یا فقط پستی آشکار است، اما بیشتر آنها اینطور نیستند. این پست در مورد اکثر مشکلات رابطه ای است که بین افراد خوب و باهوشی ایجاد می شود که چیزها را متفاوت می بینند – آنقدر متفاوت که در حل مسائل مشکل دارند.

این روابط می تواند بین والدین و فرزندان، همسران، سایر شرکای عاشقانه، برادران و خواهران یا دوستان باشد. اصول روانشناختی در همه این موارد اساساً یکسان است.

چگونه هر دو حق دارند؟

وقتی خانواده هایی که در تعارض هستند درمان می کنم، اغلب تجربه زیر را دارم. وقتی به صحبت‌های افراد گوش می‌دهم، آن‌ها بسیار معقول به نظر می‌رسند – و در عین حال یکدیگر را بسیار غیرمنطقی می‌بینند. همانطور که هر فرد دیدگاه خود را نسبت به مشکلات توصیف می کند، به نظر می رسد اقدامات آنها به عنوان پاسخی به رفتار ناعادلانه و آزاردهنده شخص دیگر به راحتی قابل درک است - اما این امر در مورد توصیف شخص دیگر از مشکلات نیز صادق است. گزارش رویدادهای خاص به ویژه در این زمینه قابل توجه است، زیرا به نظر می رسد گزارش های واقعی از آنچه اتفاق افتاده است، نه تفسیر، و با این حال این دو مجموعه از واقعیت ها معمولاً از جنبه های مهم متفاوت هستند.

از نظر درونی، متوجه می‌شوم که با هر کسی که صحبت می‌کند، سر تکان می‌دهم و بخشی از احساس خود را به اشتراک می‌گذارم که طرف مقابل عامل مشکل است. اگر آنقدر احمق بودم که واکنشم را بیان کنم، ممکن بود به یکی دیگر از اعضای خانواده برگردم و چیزی شبیه این بگویم: «چطور می‌توانی این کار را با او انجام دهی؟ قطعا کار تو اشتباه است.»

البته، وقتی به یکی دیگر از اعضای خانواده رو می‌کنم و روایت او را از آنچه اتفاق افتاده می‌شنوم، معمولاً واکنش مشابهی همراه با فکری مانند "اوه، او به این موضوع اشاره نکرده است." تاب خوردن این آونگ، به جلو و عقب، نتیجه نگاه کردن به یک موقعیت از منظرهای مختلف است. هر دیدگاه بسیار واضح و قانع کننده به نظر می رسد - تا زمانی که دیدگاه دیگر در نظر گرفته شود.

در کنار هم قرار دادن پازل، به درک چگونگی جدا شدن قطعات کمک می کند. چرا گاهی اوقات افراد معقول و با نیت خوب، ادراکات کاملاً متفاوتی از یک موقعیت ایجاد می کنند؟

یکی از دلایل آن تعصب خودخواهانه است: تمایل انسان به تفسیر اطلاعات به گونه‌ای که به نفع برنامه‌های ما باشد و ما را برای خود خوب جلوه دهد. سوگیری خدمت به خود یکی از رایج ترین یافته ها در روانشناسی اجتماعی-شناختی است (شپرد، مالون و سوینی، 2008). همه جا هست و افراد عادی همیشه این کار را انجام می دهند. سوگیری خودخواهانه چیزی است که به نظر می رسد آنچه برای ما خوب است از نظر عینی، اخلاقی و کاملاً درست است.

عامل دیگر این است که مردم گاهی اوقات برداشت های متفاوتی از مرزهای حوادث مورد نظر دارند - یعنی نقاط زمانی که در آن قسمت ها شروع و پایان می یابند. یکی از دلایلی که چرا این ادراکات متفاوت است این است که الگوهای تعامل اغلب شامل دنباله های رفت و برگشتی هستند.

یک مساله مهم، مجموعه ای از نظرات تحقیرآمیز است که هر فرد به تلافی نظر تحقیر آمیز قبلی توسط شخص دیگر، اظهار نظر خود را در تلافی چیزی که شخص اول دیروز گفته است، می دهد و غیره. در این زنجیره های علیت، هیچ نقطه برشی وجود ندارد که شروع و پایان قسمت ها را مشخص کند، اما مردم اغلب تصور می کنند که وجود دارد. این منجر به اختلاف نظر در مورد زمان شروع یک درگیری و شروع آن می شود.

اختلاف نظرها معمولاً با سوگیری خودخواهانه سازگار است: هر دو نفر معتقدند که این قسمت با رفتار آزاردهنده طرف مقابل شروع شد و رفتار آزاردهنده خودشان به عنوان یک پاسخ موجه و منطقی دنبال شد. آنها مانند دو کودک درگیر دعوا هستند که به هم اشاره می کنند و می گویند: "او شروع کرد!" این احتمال وجود دارد که هیچ کدام دروغ نگویند زیرا هر دو به اعتبار ادراک خود اعتقاد دارند.

وقتی شخص A از رفتار شخص B مبهوت می شود و می گوید که این رفتار "بدون دلیل" رخ داده است، احتمالاً دلیلی وجود داشته است، اما قبل از تعریف شخص A از قسمت اتفاق افتاده است. رفتار لزوماً در پاسخ به محرکی که بلافاصله قبل از آن رخ می دهد، رخ نمی دهد. گاهی اوقات تأخیرهای طولانی بین محرک و پاسخ وجود دارد - که می تواند باعث شود که پاسخ در آسمان آبی روشن به نظر برسد. ما ممکن است در واکنش به یک نظر معمولی منفجر شویم، زیرا در مورد چیزی که آن فرد یک هفته پیش گفته بود عصبانی هستیم.

هنگامی که این نوع سوء تفاهم در زوج‌ها یا خانواده‌ها رخ می‌دهد، آنها اغلب می‌توانند با عقب راندن مرزهای قسمت‌ها چیزهای زیادی بیاموزند تا زمانی که بیشتر تاریخچه تعامل را درک کنند. یک سوال مفید این است، "وقتی چنین واکنشی به من نشان دادی چه چیزی در ذهنت بود؟"

انتظارات خودساز

در هر تعامل جدید، رفتار هر فرد تحت تأثیر حافظه او از رفتار گذشته شخص دیگر در موقعیت های مشابه قرار می گیرد. به عنوان مثال، اگر شوهری معتقد است که همسرش ناعادلانه از خرید تجهیزات قبلی او برای یک سرگرمی انتقاد کرده است، ممکن است نسبت به یک سوال بی‌گناه در مورد کالایی که به تازگی خریده است واکنش نشان دهد.

اگر همسر تصور کند که او از یک سؤال کاملاً منطقی آزرده خاطر شده است، ممکن است با عصبانیت به خریدهای قبلی او اشاره کند که معلوم شد استفاده ضعیف از پول آنها بوده است.

این واکنش ممکن است ترس اولیه شوهر از مخالفت او با خرید اخیرش را تأیید کند، و او را با عصبانیت بیشتر مصمم به دفاع از آن کند – و بحث و جدل ادامه دارد.

در این سکانس، شوهر انتظار مشاجره داشت و البته رخ داد، اما نه به دلیلی که فکر می کرد. انتظار او از انتقاد به دلیل دقیق بودن آن تأیید نشد، بلکه به این دلیل که او قبل از وقوع به رفتار مورد انتظار پاسخ داد - و در نتیجه باعث وقوع آن شد.

یادآوری این نکته مفید است که افراد همیشه دلایلی برای رفتار خود دارند، حتی اگر دلایل آن در زمان وقوع رفتار قابل مشاهده نباشد. ما معمولاً می‌توانیم این اقدامات را با گسترش درک خود از مرزهای اپیزود به عقب در زمان درک کنیم، به طوری که آنها تاریخ مربوطه را در بر گیرند و در زمان به جلو بپردازند، بنابراین انتظارات مربوطه را در بر می‌گیرند. وقتی این خاطرات و انتظارات روی میز گذاشته می‌شوند و مورد بحث قرار می‌گیرند، اطلاعات لازم برای اصلاح سوء تفاهم‌ها، اطمینان بخشیدن به ترس‌ها، عذرخواهی برای دردی که ایجاد کرده‌ایم و برنامه‌ریزی برای تعامل شفاف‌تر و شادتر در آینده در اختیار داریم.

دکتر جرمی شاپیرو تفکر در سیاه، سفید و خاکستری