از زنان گازگير تا لباس زير داعشي +تصاوير

اکثر خانواده‌های عراقی فرزندانشان را در خانه نگه می‌داشتند. آن‌ها می‌گویند: "تنها چیزی که در مدارس داعش به کودکان می‌آموزند این است که یک گلوله بعلاوه یک گلوله، می‌شود دو گلوله."

کد خبر: ۲۳۸۱۷

۰۴ بهمن ۱۳۹۵ / ۱۱:۵۱

روزانه هزاران نفر از مردم در شرق موصل، از چنگ گروه تروریستی و روبه‌زوال داعش فرار می‌کنند. برخی دیگر از خانواده در خانه‌هایشان مانده‌اند و سعی دارند از خشونت جنگ در امان بمانند و با اعلام پیروزی نیروهای عراقی به خیابان‌ها بیایند.

به گزارش روز پلاس و به نقل از VOA، در روزهای سرشار از فرار یا پیروزیِ نظامی، بقایای داعش در بدن و ذهن مردم و محله‌های شهر باقی‌مانده است. مردان و زنان هنوز هم لباس‌های اجباری داعش را به تن دارند. کتب درسی مدارس با ایدئولوژی داعش، پلاک ماشین، روزنامه‌ها و دیگر مسائل روزانه نشان‌دهنده‌ی عمقِ نیش زهرآلود تروریست‌ها در پوست مردم و شهر است.

آثار داعش بر بدن مردم

داعش مقررات سرسختانه‌ای در لباس پوشیدن مردم بر اساس قوانین اسلام داشت. اما مردمی که از دست این گروه می‌گریزند اکثراً مسلمان‌اند و می‌گویند جریان اصلی اسلام چنین قوانینی وجود ندارد.

اما زمانی که تحت سلطه داعش زندگی می‌کردند، چاره‌ای جز اطاعت و پیروی از این قوانین نداشتند؛ وگرنه شدیداً مجازات می‌شدند. پوشش زنان: نقاب مشکی، دستکش و پوشش کامل پاها.

این مقررات به دو صورت اجرا می‌شوند. اول اینکه شبه‌نظامیان داعش همسران یا پدران زنانی که پوشش نادرست دارند را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند. همچنین، زنان داعشی که میان مردم محلی به "گازگیر" معروف‌اند، زنان قانون‌شکن را واقعاً گاز می‌گیرند!

زنان در خانواده‌هایی که موفق به فرار می‌شوند و به مناطق تحت کنترل نیروهای عراقی می‌رسند، نقاب‌ها را از صورتشان برمی‌دارند.

قوانین لباس پوشیدن مردها نیز به‌ اندازه زنان سرسختانه است. داعشی ها اصرار دارند تمام مردها ریش و موهای بلند داشته باشند. پاچه‌های شلوارها باید کش داشته باشند تا از مچ پایشان پایین‌تر نرود. مردها می‌گویند رعایت نکردن این قانون ممکن است سبب شود داعشی ها آن‌ها را در خیابان کتک بزنند یا به زندان بیفتند که شامل شلاق خوردن و دیگر اَشکال خشونت می‌شود.

با پیشروی نیروهای عراقی به سمت شرق موصل، مردم بالباس‌های به سبک داعش از خانه‌هایشان بیرون می‌آیند. اما در عرض چند ساعت ظاهرشان تغییر می‌کند.

اشرف بیست‌وهفت‌ساله می‌گوید: "همان روزی که نیروهای عراقی به محله ما رسیدند، بالا فاصله ریش‌هایمان را اصلاح کردیم. همان روز از پشت خطوط نیروهای عراقی صدای "الله‌اکبر" شنیدیم." او با شوخی می‌گوید: "فکر کردیم داعشی ها دارند برمی‌گردند. برای همین فوری به سمت دستشویی رفتیم تا ریش‌هایمان را جمع کنیم و سرجایشان بچسبانیم."

مغازه‌های کوچکی که جدیداً در اطراف اردوگاه پناه‌جویان بازشده، می‌گویند تیغ ریش‌تراشی پرفروش‌ترین محصولشان است.

دروس مدارس

مردمی که از دست داعش فرار می‌کنند، اغلب به برنامه درسی مدارس داعش با تلخی می‌خندند. اکثر خانواده‌های عراقی فرزندانشان را در خانه نگه می‌داشتند. آن‌ها می‌گویند: "تنها چیزی که در مدارس داعش به کودکان می‌آموزند این است که یک گلوله بعلاوه یک گلوله، می‌شود دو گلوله."

کتاب درسی کودکی هفت‌ساله نشان می‌دهد آنچه درباره این روش تعلیم گفته می‌شود کاملاً جدی است. در هر صفحه کتاب، تصاویر نقاشی شده از خشونت، سلاح و جنگ‌دیده می‌شود. مسئله‌های ریاضی این‌گونه اند: "اگر جنگنده‌ای 85 خمپاره و جنگنده دیگری 60 خمپاره داشته باشد، اختلاف میان خمپاره‌ها چند است؟"

دریکی از کلینیک‌های داعش پوسترهایی آویزان شده که توضیح می‌دهد چرا ریش مردها اجباری و داشتن ماهواره ممنوع است. افرادی که فرار کرده‌اند می‌گویند مجازات عدم رعایت این قوانین از شلاق تا زندانی شدن و مرگ، متفاوت است.

در پوستری آویزان شده بر دیوار در روستایی در استان نینوا، داعش مشخص کرده که پوشیدن چه نوع لباس‌زیری مجاز است.

نمونه ای از تبلیغات داعش برای پوشش زنان

میراث داعش: ترس و تخریب

بااینکه نوشته‌های روی دیوارها بارنگ پوشانده می‌شوند، ریش‌ها تراشیده و خدمات شهری به حالت عادی برمی‌گردند، اما بازهم میراث داعش برای مدت غیرقابل‌پیش‌بینی‌ای برجای خواهد ماند. محله‌های شهر ویران‌شده‌اند، خانواده ازهم‌پاشیده‌اند ، کودکان سه سال به مدرسه نرفتند و مردم زیادی شکنجه شدند و مورد تجاوز قرار گرفتند. سالها طول می‌کشد تا آمار دقیق کشته‌شده‌ها مشخص شود.

در روستاها و مراکز شهر، مردم دو سال و نیم زندگی تحت سلطه داعش را همانند زندگی در زندان توصیف می‌کنند.

فرح بیست‌ساله می‌گوید: "برادر و مادرم را به جرم همکاری با نیروهای پلیس عراق کشتند. برادرم را در حال نمازخواندن در مسجد کشتند. این اسلام نیست."