(حیدر) یک تجربه متفاوت در فضای ادبیات آیینی.

آزاده اسکندری در رمان (حیدر)کوشیده تا با رصد گستردۀ دریای گزارشات تاریخی، ضمن تعهد به متون تاریخی یک داستان صمیمی و واقع گرا صید کند. نویسنده در تطبیق تاریخ با ذائقۀ داستانی مخاطب عام هم موفق عمل کرده است و اثری خلق کرده که برای بخش زیادی از مردم خواندنی ست و خواننده را با هر سن و شخصیتی به خود جلب می کند.

کد خبر: ۲۳۸۱۹۵

۱۳ بهمن ۱۴۰۰ / ۰۹:۵۳

به گزارش روزپلاس؛  (حیدر) در کمتر از یک سال به چاپ ۲۴ رسیده و ارزش خواندن را دارد. این کتاب که توسط انتشارات کتابستان وارد بازار نشر شده  در تطبیق تاریخ با ذائقۀ داستانی مخاطب عام هم موفق عمل کرده است و آزادی اسکندری اثری خلق کرده که برای بخش زیادی از مردم خواندنی ست و خواننده را با هر سن و شخصیتی به خود جلب می کند.همچنین این کتاب را می‌توان از هدایای درجه یک روز پدر شمرد.

(حیدر) را که تورق می کنید در همان صفحات اول با یک روایت خطی، جذاب، همه فهم و دور از هرگونه تکلف در عبارات و لغات مواجه می شوید که می تواند شما را به سرعت درگیر داستان کند و به دنبال خود بکشد؛ چون شما در این کتاب می توانید به شکل یک سیر تاریخی منظم و عاری از آشفتگی قصه را پیگیری کنید و در قالب یک روایت منسجم و غیر پراکنده در جریان برشی 9 ساله از زندگی امیرالمؤمنین از سال دوم تا یازدهم هجری قمری قرار بگیرید؛ از روز‌های نزدیک به ازدواج حضرت امیر تا روز‌های بعد از شهادت حضرت زهرا.

آزاده اسکندری کوشیده تا با رصد گستردۀ دریای گزارشات تاریخی، ضمن تعهد به متون تاریخی یک داستان صمیمی و واقع گرا صید کند. نویسنده در تطبیق تاریخ با ذائقۀ داستانی مخاطب عام هم موفق عمل کرده است و اثری خلق کرده که برای بخش زیادی از مردم خواندنی ست و خواننده را با هر سن و شخصیتی به خود جلب می کند.

از دیگر نکات قابل توجه و چالش برانگیز این رمان، راوی قرار دادن «حیدر» است؛ جسارت در این که داستان از زبان امیرالمؤمنین -آن هم با لحنی عامیانه و در نهایت صمیمیت- پیش می رود، اولین نقطۀ عطف کتاب است که از طریق نزدیک کردن لحن شخصیت به نوع تکلم امروز، باعث همزاد پنداری بهتر و تنگاتنگ تر مخاطب با راوی داستان شده است و عواطف خواننده را برمی انگیزد؛ خصوصاً وقتی حرف عشق پیش می آید و سوز و گداز یک عاشق در شوق وصال معشوق، تار احساسات هر خواننده ای را می لرزاند.

برشی از کتاب:

(نمی ‌خواستم فاطمه را از دست بدهم. فاطمه به سن ازدواج رسیده بود. خواستگارهایش مال ‌و منال داشتند و اسم ‌و رسم. ابوبکر دخترش عایشه را تازه به عقد پیامبر درآورده بود. انتظار شنیدن جواب رد نداشت اما شنید. همچنین عمر و عبدالرحمن ‌ابن ‌عوف. وضع مالی عبدالرحمن و عثمان‌ ابن ‌عفان، نسبت به بقیه بهتر بود. چنان مهریه را بالا گرفته بودند که همه می ‌گفتند: پیامبر فاطمه را به یکی از آن دو می‌دهد. من در مقایسه با آن‌ ها وضعیت مالی خوبی نداشتم. از روزی که به مدینه آمده بودیم در مزرعۀ مردی یهودی کار می ‌کردم تا دستم جلوی انصار دراز نباشد. روزها با تنها شترم برای نخلستان ‌ها آب می‌بردم، دست ‌هایم تاول می ‌زد و پینه می ‌بست؛ اما می‌ارزید.)

شما به عنوان مخاطب، در «حیدر» با یک تجربۀ متفاوت در فضای ادبیات آیینی مواجه هستید که از نظر پرداخت و تألیف در تبیین روزگار یک شخصیت بزرگ تاریخی تازگی دارد و شما را به دیدن و شنیدن جزئیات شخصیتی و پیچ و خم های زندگی یک ابرقهرمان دعوت می کند.