اوتیسم در دختران و زنان کمتر تشخیص داده می شود

در تحقیقات و در حوزه عمومی به طور فزاینده ای روشن می شود که زنان اوتیسمی با مردان اوتیسم متفاوت هستند.

کد خبر: ۲۳۸۵۸۶

۱۶ بهمن ۱۴۰۰ / ۱۱:۴۰

به گزارش روزپلاس؛ دیدگاه های جدید چهره اوتیسم را تغییر می دهد. در تحقیقات و در حوزه عمومی به طور فزاینده ای روشن می شود که زنان اوتیسمی با مردان اوتیسم متفاوت هستند. معیارهای تشخیص اوتیسم بر اساس ارائه پسران نشات گرفته و منجر به درک جنسیتی از اوتیسم شد. زنان اوتیستیک، به ویژه در افراد بدون اختلال رشد عقلانی، کمتر تشخیص داده می شوند. سوگیری جنسیتی منجر به ارجاع کمتر برای زنان، تشخیص‌های بعدی، تشخیص‌های نادرست و تشخیص‌های اشتباه می‌شود. از دست دادن یک تشخیص می تواند منجر به ایجاد مشکلات سلامت روانی و جسمی و آسیب بیشتر در همه حوزه ها و در طول عمر بیمار شود.

معیارهای تشخیصی

مهم است که به یاد داشته باشید که افراد منحصر به فرد هستند، چه اوتیستیک باشند و چه نباشند، بنابراین همه چیز برای یک فرد صدق نمی کند. با این حال، نشان دادن الگوهای رفتاری و ویژگی‌ها بخشی از تشخیص است، بنابراین این تشخیص ها می‌توانند برای کمک به درک و حمایت انجام شوند. در دهه گذشته، تحقیقات، تفاوت هایی را در ارائه اوتیسم در زنان نشان داده اند. زنان اوتیستیک کمتر احتمال دارد همان رفتارهای تکراری، علایق محدود و کناره گیری اجتماعی را که در مردان اوتیستیک دیده می شود، نشان دهند.

همین ویژگی‌ها می‌توانند وجود داشته باشند، اما ممکن است در زنان اوتیستیک در مقایسه با مردان متفاوت به نظر برسند. به جای حرکات و الگوهای تکراری کلاسیک در بازی مانند تکان دادن، تکان دادن دست‌ها و شیفتگی به قسمت‌هایی از اسباب‌بازی‌ها، زنان ممکن است موهای خود را بچرخانند یا بکشند، پوست خود را بچینند، بپرند یا تاخت بزنند. آنها ممکن است کمال گراتر باشند و نیاز به یکسانی، روتین و انعطاف ناپذیری با تغییر داشته باشند.

زنان اوتیستیک بیشتر از مردان درگیر بازی های وانمودی می شوند.

زنان اوتیستیک اغلب مضامین تکراری در فیلمنامه‌های نمایشی خود دارند، ممکن است هر بار دقیقاً به دیالوگ و تعامل یکسان نیاز داشته باشند، یا نیاز به کارگردانی نمایشنامه داشته باشند، از خودانگیختگی و نظرات همبازی‌های خود اجتناب کنند. گاهی اوقات آنها به جای بازی "خانه" یا "مدرسه" با بداهه نوازی، صحنه هایی از فیلم های مورد علاقه را کلمه به کلمه اجرا می کنند.

زنان اوتیستیک ممکن است علایق محدودی داشته باشند (مثلاً علایق شدید به یک موضوع، مجموعه‌هایی از چیزی خاص، یا فیلم‌ها، نمایش‌ها یا شخصیت‌های مورد علاقه)، اما اغلب از نظر اجتماعی پذیرفته شده‌اند و شبیه به زنان عصبی هستند. علایق آنها بیشتر به شخصیت یا حیوانات است تا اشیا.

به عنوان مثال، آنها ممکن است در مورد فیلم Frozen یا همه شاهزاده خانم های دیزنی وسواس داشته باشند، اما به میزانی تکراری که شدیدتر از دختران عصبی است. آنها ممکن است صدها بار فیلم ها را تماشا کنند، صحنه های فیلم را دقیقاً در بازی خود تکرار کنند و هر چیزی را که مربوط به آن فیلم یا شخصیت است جمع آوری کنند. آنها ممکن است باور کنند که این شخصیت ها واقعی هستند.

زنان اوتیستیک بیشتر از مردان اوتیسم انگیزه اجتماعی نشان می دهند (مثلا علاقه و تمایل به ارتباط) و روابط دوستانه ایجاد می کنند. آنها ممکن است در یک زمان یک دوست داشته باشند، گاهی اوقات برای سالها، یا ممکن است یک دوست برای یک سال داشته باشند و سپس با هر سال تحصیلی جدید تغییر کنند. آنها ممکن است برای "به اشتراک گذاشتن" دوستان تلاش کنند و بیش از حد صاحب اختیار شوند، گویی دوستانشان متعلق به آنها هستند. آنها ممکن است دوست داشته باشند اما نمی دانند چگونه آنها را بدست آورند.

اغلب، آنها را مشاهده می کنند و تقلید می کنند، یا "نقاب" می زنند تا با آنها هماهنگ شوند. زنان اوتیستیک بیشتر از مردان اوتیستیک قادر به درک و تفسیر رفتار و احساسات دیگران هستند، بنابراین می توانند تقلید کنند، اما اغلب این کار را نمی کنند. تأثیر رفتار خود را بر تعاملات ببینند. مبارزه آنها با بصیرت اغلب منجر به اشتباهات اجتماعی و طرد می شود و ممکن است هیچ ایده ای نداشته باشند که چه اشتباهی انجام داده اند.

نقش‌های زنانه در جامعه عموماً «دختر خوب» یا «خانم‌» بودن را به‌عنوان پیروی از قوانین، ساکت و آرام بودن و اجتناب از درگیری تعریف می‌کند. همه اینها مستلزم کنترل عاطفی یا خودتنظیمی است. بسیاری از افراد اوتیستیک با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند. می‌توانند ناگهان بر احساساتی مانند اضطراب، خشم و غم غلبه کنند یا با ورود حسی بیش از حد، تحریک شوند که می‌تواند باعث طغیان یا رفتارهای غیرعادی سفت و سخت شود.

مشکلات مدیریت استرس و تنظیم احساسات بخشی از معیارهای تشخیصی نیستند، اما می‌توانند برخی از مخرب‌ترین بخش‌های اوتیسم باشند، چه مرد و چه زن. در جامعه پذیرفتنی تر است که مردان عصبانی شوند یا وارد دعوا شوند، و اغلب به سرعت تمام می شود، گویی هرگز اتفاق نیفتاده است. برای زنان کمتر قابل قبول است که دیوانه باشند و طغیان های عاطفی داشته باشند یا مشاجره کنند، و اغلب باعث مرگ دوستی ها می شود.

زنان اوتیسم ظرفیت بیشتری برای همدلی نسبت به مردان اوتیستیک در وظایف ایفای نقش نشان داده‌اند. آن‌ها اغلب احساس می‌کنند که به شدت نسبت به احساسات دیگران حساس هستند، برخلاف تصور کلیشه‌ای اوتیسمی که از نظر عاطفی جدا شده است. آنها همچنین می توانند در اثر طرد شدن، به میزانی بیشتر از دیگران، به شدت غمگین شوند. همین مفهوم در افراد مبتلا به ADHD که حساسیت طرد را تجربه می کنند، توصیف شده است.

زنان اوتیستیک اغلب آنقدر می ترسند که کسی از آنها ناراحت شود، از آنها ناامید شود یا احساسات دیگران را جریحه دار کند، به طوری که افراد راضی می شوند و سعی می کنند بفهمند دیگران از آنها چه می خواهند تا مورد پسند قرار گیرند. متأسفانه، این اغلب بعداً منجر به سوء استفاده یا سوء استفاده از زنان اوتیسم در روابط بیشتر از زنان عصبی می شود.

ما باید خودمان را متواضع کنیم و گوش کنیم

ما کارشناسان باید بیشتر به صحبت های بیمارانمان گوش کنیم. ما هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری داریم. ضروری است که فرصت حمایت از زنان اوتیستیک را از دست ندهیم تا بتوانند زندگی شاد، سالم، با اعتماد به نفس و رضایت بخشی داشته باشند. اگر جامعه آنها را نبیند، نشنود، درک نکند، نپذیرد ، برای کمک‌های ارزشمند آنها به جامعه، روابطمان و خانواده‌هایمان کم . کوچک خواهد شد. ما می توانیم بهتر عمل کنیم.

منابع:

Antezana L، Factor RS، Condy EE، Strege MV، Scarpa A، Richey JA. تفاوت های جنسیتی در رفتارها و علایق محدود و تکراری در جوانان مبتلا به اوتیسم. اوتیسم Res. 2019 فوریه 12

Cumin J, Pelaez S, Mottron L. تشخیص مثبت و افتراقی اوتیسم در زنان کلامی با هوش معمولی: مطالعه دلفی. اوتیسم.

Green RM، Travers AM، Howe Y، McDougle CJ. زنان و اختلال طیف اوتیسم: تشخیص و پیامدهای درمان نوجوانان و بزرگسالان.