۱۰ عادت کودکان بسیار حساس

کودکان بسیار حساس می توانند احساسات و تجربیات خود را عمیق تر تجربه کنند. آنها عمدا "واکنش بیش از حد" نشان نمیدهند.

کد خبر: ۲۴۱۰۴۵

۰۴ اسفند ۱۴۰۰ / ۱۹:۱۵

به گزارش روزپلاس، بچه های HS (بسیار حساس) می توانند بسیار انعطاف ناپذیر باشند. آنها قوانین سفت و سختی را برای سازماندهی جهان پیرامونشان ارائه می کنند که می تواند بسیار طاقت فرسا باشد.

بچه های HS شگفت انگیز و همچنین خسته کننده هستند. واکنش‌های بزرگ آن‌ها می‌تواند بسیار تحریک‌کننده و درک و مدیریت شان برای والدین سخت باشد.

تقریباً همه خانواده هایی که برای کمک به روانشناسان ، مراجعه می کنند، فرزندان بسیار حساس (HS) دارند. این کودکان نسبت به سایر کودکان عمیق‌تر تجربیات خود را در جهان پردازش کرده و به آنها واکنش نشان می‌دهند و بنابراین، در سازگاری با انتظارات و محدودیت‌های زندگی با چالش‌های بیشتری مواجه می‌شوند. این بچه ها شگفت انگیز و خسته کننده هستند.

1. این کودکان ، افراط عاطفی را تجربه می کنند. کودکان HS ، احساسات و تجربیات خود را در جهان عمیق تر از سایر کودکان ثبت می کنند. والدین ,اغلب ،فرزندان HS خود را به‌عنوان سرخوش یا خشمگین توصیف می‌کنند  آنها در افراط زندگی می کنند و احساسات عجیب و غیرمنطقی مانند "من هرگز نمی توانم روی آغوش مامان بنشینم" را بیان می کنند، در حالی که در واقع از هر ده بار این کودک 9 بار آن فضای مورد علاقه را اشغال می کند .

2. واکنش های بزرگ تری به ورودی حسی دارند. کودکانی که از نظر عاطفی بسیار حساس هستند، احتمالاً به ورودی های حسی نیز حساس تر هستند. آنها مناظر، صداها، طعم ها، بوها و یا بافت ها را شدیدتر تجربه می کنند. آنها ممکن است غذاهایی که طعم و بوی قوی دارند را رد کنند. اگر شلوار گرمکن دلخواه و راحتشان در دسترس نباشد، ممکن است بسیار ناراحت شوند. آنها اغلب وقتی همه چیز باب میل شان است، راضی و آرام اند. و زمانی که آنطور که انتظار می رود أوضاع،پیش نمیرود، ناراحت می شوند. به عنوان مثال دختر کوچکی که اصرار دارد که مادرش فقط موهایش را شانه زند ، وقتی موهایش را در گیره مو می گذارد بسیار ناراحت می شود. آنها احساس می کنند با احساساتی که نمی توانند به طور موثر مدیریت کنند بمباران شده اند که می تواند واکنش های عاطفی آنها را تقویت کند.

3. بیشتر در معرض ذوب شدن هستند. به دلیل حساسیت، کودکان HS تحریک می شوند تا استرس را سریعتر تجربه کنند. آنها تحت تأثیر احساسات بزرگ و واکنش های بزرگ خود به ورودی های حسی قرار می گیرند که به طور طبیعی منجر به فروپاشی های مکرر و شدیدتر می شود.

4. آنها به شدت با همه و همه چیز هماهنگ هستند. کودکان HS "پردازنده" هستند. مغز آنها هرگز خاموش نمی شود. آنها به شدت روی همه چیز تمرکز کرده و تجزیه و تحلیل می کنند. همانطور که یکی از والدین توضیح می دهد: "ساشا در لحظه دوم متوجه می شود که لحن بین من و میچل (شوهرم) تغییر می کند و سعی می کند مداخله کند. او بین ما قرار می گیرد و دستور می دهد: "این را همین الان بس کن! دیگر حرفی نیست! بابا باید مامان رو ببوسید.»

مثل اینکه فیلتر داخلی ندارند. این باعث می شود که آنها بسیار بصیرت و همدل باشند. اما همچنین به این معنی است که آنها راحت‌تر غرق می‌شوند، زیرا بیش از توانایی خود جذب می‌کنند.

نیاز شدیدتری به کنترل دارند و می توانند سفت و سخت و غیر قابل انعطاف باشند. بچه های HS برای تلاش برای به دست آوردن کنترل دنیایی که ممکن است طاقت فرسا باشد، ایده ها و انتظارات ثابتی در مورد اینکه چگونه باید زندگی روزمره قابل کنترل تر شود، ارائه می دهند. تعیین اینکه مردم کجا بنشینند، موهایشان را چگونه ببندند، غلاتشان را با چه کاسه رنگی بخورند، چه لباسی بپوشند و چه نپوشند، یا اینکه مرغ چقدر می تواند به هویج در بشقاب شام نزدیک باشد – خواسته های به ظاهر غیرمنطقی – همه مکانیسم های مقابله ای که کودکان HS برای کنترل محیطی استفاده می کنند است که در غیر این صورت احساس می شود خارج از کنترل است. هر چه بچه‌ها در درون خود بیش‌تر از کنترل خارج شوند، بر بیرون کنترل بیشتری پیدا می‌کنند.

6. در موقعیت های جدید بیشتر ترسو و محتاط هستند. وقتی بچه‌های HS وارد موقعیت جدیدی می‌شوند - کلاس درس، جشن تولد یا کلاس شنا - چرخ‌هایشان می‌چرخد. تعجب می کنند: این کجاست؟ اینجا چه خواهد شد؟ این مردم چه کسانی هستند؟ چه انتظاری می توانم از آنها داشته باشم؟ آیا آنها مرا دوست خواهند داشت؟ آیا من در امان خواهم بود؟ آیا من در هر چیزی که از من در اینجا انتظار می رود خوب خواهم بود؟ این تجزیه و تحلیل مداوم از محیط آنها باعث می شود کودکان HS بسیار باهوش و با بینش باشند. اما همچنین می تواند طاقت فرسا باشد و آنها را مستعد اضطراب به خصوص در موقعیت های جدید کند. برای مقابله، آنها به شدت به منطقه راحتی خود می چسبند، به این معنی که اغلب در برابر هر چیز جدیدی مقاومت می کنند. جدا شدن از والدینشان سخت‌ است. زمانی که آنها پیش دبستانی را شروع می کنند، سازگاری آنها بیشتر طول می کشد. آنها از رفتن به فوتبال یا شنا خودداری می کنند، حتی زمانی که عاشق این فعالیت ها هستند.

7. آنها تحمل کمتری برای ناامیدی دارند. کودکان HS معمولاً در هنگام مواجهه با یک کار چالش برانگیز، پریشانی بیشتری را تجربه می کنند و راحت تر تسلیم می شوند. ناراحتی طبیعی که همه ما تجربه می کنیم، وقتی در فضایی که در آن کار می کنیم اما هنوز مهارت جدیدی را بدست نیاورده ایم، برای آنها غیرقابل تحمل است.

8. آنها مستعد کمال گرایی هستند و باخت برایشان بسیار سخت است. کودکان بسیار حساس (HS) تمایل به کمال گرا بودن دارند. وقتی نمی توانند کاری را دقیقاً همانطور که مغزشان به آنها می گوید انجام دهند، آن را به عنوان از دست دادن کنترل تجربه می کنند که بسیار ناراحت کننده است و تحمل آن سخت است. آنها همچنین تحریک می شوند تا راحت تر احساس شرم و شکست کنند. به همین دلیل است که از دست دادن برای بچه های HS بسیار سخت است.

9. تحمل تصحیح شدن برایشان سخت است. حتی دستورالعمل‌های به ظاهر خوش‌خیم به‌عنوان کیفرخواست‌های شخصی تلقی می‌شوند، نه به‌عنوان راهنمایی مفیدی که ارائه می‌دهید. خجالت آنها ممکن است منجر به خنده، منحرف کردن نگاه، عصبانی شدن یا فرار شود. اینها همه مکانیسم های مقابله ای هستند که محافظت و رهایی از سیل احساسات دشوار را فراهم می کنند.

10. خودآگاه تر هستند . کودکان HS تمایل دارند که با اینکه دیگران آنها را چگونه می بینند مشغول شوند. هنگامی که توجهی به آنها جلب می شود، بسیار ناراحت می شوند، حتی زمانی که والدین یا سایر بزرگسالان چیزهای تمجیدی می گویند. آنها نسبت به احساس موشکافی یا ارزیابی حساس هستند. به همین دلیل است که آنها به خصوص با تمجید ناراحت هستند - هر چقدر هم که ممکن است غیرقابل تصور به نظر برسد. آنها می دانند که این بدان معنی است که مورد ارزیابی قرار می گیرند و فشار را جذب می کنند و به آن واکنش نشان می دهند.

کودکان HS تمایل دارند مسائل را شخصی تر ببینند. آنها همچنین تمایل به تفسیر نادرست از اعمال دیگران دارند. این می تواند تعامل همسالان و خواهر و برادر را چالش برانگیز کند.

البته، قرار نیست همه کودکان HS همه این ویژگی ها را داشته باشند، و بسیاری از کودکانی که خیلی حساس نیستند تا حدی با این چالش ها دست و پنجه نرم می کنند.

با آگاهی والدین و مربیان این کودکان، میتوانند، برخورد مناسب تری با این کودکان داشته باشند تا مسیر رشد و پیشرفت و سلامت روان را طی کنند.