معرفی هنرمندان ایرانی که این روزها با بیماری مبارزه می کنند + عکس

مدتی است که پیاپی نام هنرمندان مختلفی از عرصه‌های گوناگون را می‌شنویم که در حال مبارزه با یک بیماری هستند، الگوهایی که به مردم یاد می‌دهند چطور در شرایط سخت با امید زندگی می‌کنند.

کد خبر: ۲۴۳۱

۰۴ مرداد ۱۳۹۵ / ۱۷:۵۵

به گزارش روزپلاس به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان؛ این روزها هراز چندگاهی که به خبرگزاری‌ها سری بزنید و یا روزنامه‌ها را ورق بزنید در صفحات فرهنگی اخباری مبنی بر بیماری هنرمندان و چهره‌های مختلف فعال فرهنگی می‌بینید. اخباری که قطعا جامعه هنرمندان و مردم را آزده خاطر می‌کند.ضمن اینکه به نظر می‌رسد این روزها تعداد بیشتری از هنرمندان درگیر بیماری شده‌اند و با روحیه مثل زدنی و استقامت و صبوری با آن مبارزه می‌کنند. قطعا انتشار و خواندن این اخبار خیلی خوشایند نیست اما بد نیست بدانیم این روزها کدام یک از هنرمندان ارزشمند این مرز و بوم نیازمند دعای خیر هم‌وطنانشان هستند.
در ادامه به روند درمانی تعدادی از این چهره‌ها اشاره می‌شود:

عزت الله انتظامی
عزت‌الله انتظامی ۳۱خرداد سال ۱۳۰۳در محلۀ سنگلج تهران متولد شد و در حال حاضر ۹۲سال سن دارد. او در رشته برق تحصیل کرده و در سال ۱۳۲۶وارد عرصه هنر شده است. او در سال ۱۳۴۸با گاو ساخته داریوش مهرجویی وارد عرصه حرفه‌ای سینما شد و با کارگردان‌های دیگری نظیر علی حاتمی، مسعود کیمیایی و … نیز همکاری داشته است. اجاره نشین‌ها، گراند سینما، هامون، بانو، گاو، ستارخان، ناصرالدین شاه اکتور سینما، روز فرشته، روسری آبی، دیوانه از قفس پرید، خانه‌ای روی آب و راه آبی ابریشم از جمله آثار با هنرنمایی این بازیگر پیشکسوت هستند. انتظامی این روزها از مشکلاتی درباره ستون فقرات و مهره‌های کمر رنج می‌برد و تحت نظر پزشکان مراحل درمان را سپری می‌کند.

نادر طالب‌زاده
نادر طالب‌زاده متولد ۱۳۳۲در تهران است. او یک فعال فرهنگی است که چهره او نیز بیشتر به واسطه اجرای برنامه‌های خاص و پرمخاطب برای مردم آشناست. برنامه‌هایی نظیر راز و عصر که با اجرای او روی آنتن رفته‌اند، از جمله این آثار هستند. همچنین او کارگردانی مجموعه تلویزیونی بشارت منجی را برعهده داشته که به زندگی حضرت عیسی (ع) می‌پردازد. طالب‌زاده از منتقدان جدی سیاست‌های رسانه‌ای امریکاست و همچنین در حوزه مقابله با صهیونیسم نیز فعالیت‌های بسیاری داشته و دارد. وی که در کارنامه خود دبیری جشنواره مردمی عمار را هم دارد، چندی پیش در گفت‌وگو با فارس پرده از رازی هولناک درباره بیماری خود برداشت. او در این باره گفت: «دچار نارسایی قلبی‌ هستم که قبلا نیز گفته شده بود و متاسفانه در شرایط نامساعد هوا که گرد و خاک است این حال بدم تشدید می‌شود.» «خلاصه‌اش این است. یک سال و نیم پیش به گروهی از لبنان برای راهپیمایی اربعین به عراق رفتم. که چمدان من را از هتلی که در نجف بودم از میان صد‌ها چمدان برداشتند و ۵الی ۶روز بعد در کربلا نصفه شب تحویلم دادند. لپ‌تاپ من را خالی و بررسی‌های‌ کامل را انجام داده بودند. از همان روز که چمدان‌ را تحویل گرفتم حالم بد شد اما متوجه این ماجرا نبودم.» «همه اطلاعات لپ تاپ من را خالی کرده بودند. ساعت ۳نیمه شب دو مامور از حراست یکی از حرم‌ها آمدند آن هم در خانه‌ای که مهمان بودم. آدرسی دادند که به فلان جا برو و چمدانت را تحویل بگیر. من هم اصلا فکر نمی‌کردم چمدانم چیزی شده باشد یا آن آلوده کرده باشند. لپ‌تاپ خود را به بچه‌های سپاه دادم و گفتند که دیگر به آن دست نزن. اما از همان روز به بعد سرفه‌های خونی داشتم. با دکتر علی کرمی که متخصص بیو تروریست است، وقتی صحبت کردم من را به این مسائل آگاه کرد. که چه اتفاقی افتاده است.» حالا نادر طالب‌زاده در فاصله‌های کوتاه زمانی باید در بیمارستان بستری شود و همراه با دعای خیر مردم خوب کشورمان مراحل درمانی را سپری کند.

آتنه فقیه نصیری
آتنه فقیه نصیری متولد سال ۴۷است که با بازی در مجموعه «خاله سارا» به یکباره به شهرت رسید و با ایفای نقش در «خانه سبز» به محبوبیت رسید. او بیشتر یک چهره تلویزیونی است که در سریال‌های بسیاری ایفای نقش کرده و آخرین حضور او نیز مربوط به سریال «شمعدونی» ساخته سروش صحت است. فروردین ماه همین امسال بود که به یکباره خبری مبنی بر ابتلای این چهره دوست داشتنی به بیماری ام اس در فضای مجازی پیچید. او درباره این بیماری گفته بود:‌ «هنگام بازی در مجموع شمعدونی متوجه بیماری‌ ام اس شدم و مدت دو سال است که در حال مداوا هستم البته بیماری پیشرفته نیست و می‌توانم راه بروم و کارهای روزانه را انجام بدهم. وی ادامه داد: به دلیل شرایط بیماری و اینکه پزشکان تاکید کردند نباید عصبی بشوم و فعالیتی هم نداشته باشم که دچار خستگی شوم؛ فعلا فعالیتهای هنری را تعطیل کرده‌ام. امیدواریم سرکار خانم فقیه نصیری هرچه زودتر با بهبود حالشان به عرصه بازیگری برگردند.

حسین محب اهری
حسین محب‌اهری بازیگر ۵۵ساله کشورمان نقش‌های بسیاری را ایفا کرده اما برای دهه شصتی‌ها هنوز هم یادآور برنامه مبصر پنج ساله است و آخرین حضور او در تلویزیون نیز به مجموعه «معمای شاه» برمی‌گردد که نقش پزشک شاه را ایفا می‌کند.اما او در آثاری مانند محله بهداشت، سربداران، باجناق‌ها، چاق و لاغر، پایتخت، معمای شاه، اسپاگتی در هشت دقیقه، وقتی همه خواب بودیم، پسر آدم دختر حوا و. . . نیز بازی کرده است. او حدود ۱۵سال است که با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می‌کند، اما باید با او همکلام شد تا متوجه عمق امیدواری او به زندگی شویم؛ امیدی که ریشه در توکل به خدا و تسلیم در برابر مشیت او دارد. او درباره بیماری خود گفته است: «حق ندارم به خدایی که به من زندگی داده و مرا خلق کرده، بدبین باشم و امیدم را از دست بدهم. خداوند انسان را خلق کرد و بعد خود را برای این خلقت تشویق کرد و احسنت گفت. انسان شگفت‌انگیزترین موجود حیات است پس من حق ندارم به این موجود ارزشمند نگاه منفی داشته باشم. خدا مرا آفریده است پس باید در همه شرایط از او سپاسگزار باشم. دنیا میلیون‌‌ها سال است که به وجود آمده، عظیم و شگفت‌انگیز! خداوند آن را به زیباترین شکل مدیریت می‌کند پس من نباید به این قدرت بدبین و ناشکر باشم.» حالا این روزها این هنرمند خوش روحیه و خوش اخلاق کشورمان مدتی است که دوباره درگیر بیماری شده و مراحل درمانی را سپری می‌کند که از خداوند متعال برای ایشان حصول سلامتی کامل را خواهانیم.

اکبر عبدی
اکبر عبدی که ۵۵سالگی را سپری می‌کند، از بازیگران سینما و تلویزیون ایران و دارنده نشان درجه یک فرهنگ و هنر است. او بیشتر در نقش‌های کمدی بازی می‌کند و فیزیک بدنی خاصی دارد و صورت وی، امکان گریم و ساختن چهره‌های گوناگون، مانند نوجوانان و زنان را به وی می‌دهد. اکبر عبدی از هنرجویان مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما بوده است. او حضور طلایی در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌ها داشته که از جمله آنها می‌توان به فیلم مادر، اجاره‌نشین‌ها، ناصرالدین شاه اکتور سینما، آدم برفی، دزد عروسک‌ها، ای ایران، مدرسه پیرمردها ، سفر جادویی و … اشاره کرد. اکبر عبدی مبتلا به دیابت است و مدتی است که با شدت گرفتن بیماری کلیه مدتی در بیمارستان سپری کرد و این روزها پس از پیوند کلیه باید مدتی را در قرنطینه سپری کند. **لوریس چکناواریان لوریس چکناواریان یکی از بزرگترین چهره‌های موسیقی کشورمان است. او در سال ۱۳۱۶در شهر بروجرد به دنیا آمده و در حال حاضر آهنگساز و رهبر ارکستر است. او یکی از مشهورترین چهره‌های فرهنگی در ایران و ارمنستان است که توانسته با هزینه خود ارکسترهای مختلفی را در در نقاط جهان از جمله اتریش، بریتانیا، آمریکا، کانادا، فنلاند، ارمنستان، تایلند رهبری کند. چکناواریان به عنوان آهنگساز تا به حال ۶اپرا، ۵سمفونی، کارهای در زمینه موسیقی کر، موسیقی مجلسی، پیانو و خوانندگی، و همچنین کنسرتوهایی برای پیانو، ویولن، گیتار، سلو و پیپا، در کنار موسیقی‌های متن فیلم ساخته است. ساخته‌های چکناواریان توسط گروه ارکسترهای مختلفی مانند ارکستر سمفونیک لندن، ارکستر فیلارمونیک لندن، ارکستر هال، ارکستر فبلارمونیک هلسینکی، ارکستر سمفونیک هلسینکی، ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر سمفونیک نیویورک اجرا شده‌اند. او مدتی است که از ناراحتی قلبی رنج می‌رد و مدتی پیش نیز تحت عمل جراحی قلب قرار گرفت و در حال حاضر مراحل درمانی خود را سپری می‌کند.

محمدرضا شجریان
محمدرضا شجریان استاد آواز که نامی آشنا برای اهل هنر است، در حال حاضر ۷۴سن دارد و نخستین بار پس از بستری شدن در سال ۱۳۸۶و عمل جراحی ریه بیماری سرطان ریه‌اش مطرح شد؛ اما‌‌ همان هنگام برخی رسانه‌ها این خبر را رد کردند. این خبر پس از بستری شدن شجریان در شهریورماه ۱۳۹۴دوباره مطرح شد، بیماری که شجریان با آن مبارزه می‌کند. البته وی در این سال‌ها شجریان بار‌ها بستری شده که تصور می‌شد بخشی از این بستری شدن‌ها به واسطه کسالت دوران کهنسالی است اما ظاهراً موضوع جدی‌تر از این حرف‌ها بود و جدی بودن موضوع برای عموم مردم از زمان لغو مجدد کنسرت نوروزی در ارمنستان به دلیل بیماری عیان شد؛ بیماری که منجر به دو هفته اقامت شجریان برای شیمی درمانی شد. او در حال حاضر خارج از کشور مراحل درمان خود را سپری می‌کند.

بهناز جعفری
بهناز جعفری در سال ۱۳۵۳در تهران متولد شده و بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون است. وی فارغ‌التحصیل رشته ادبیات نمایشی از دانشگاه آزاد اسلامی است و اولین فیلم او که در نقش کوتاهی حضور داشت روسری آبی در سال ۱۳۷۳بود. او برای بازی کوتاهش در فیلم «خانه‌ای روی آب»، از بیستمین جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل زن را گرفت. او همچنین در نمایش شب هزار و یکم بهرام بیضایی بازی کرده است. بهناز جعفری حضور پررنگی هم در تلویزیون داشته و در تله فیلم‌های متعددی ایفای نقش کرده است. پس از اینکه آتنه فقیه‌نصیری اعلام کرد که به بیماری ام اس مبتلاست، بهناز جعفری نیز در پست اینستاگرامی خود خبر از ابتلا به این بیماری داد. او در این باره نوشت: «بهناز جعفری هم به بیماری آتنه فقیه نصیری دچار شد» وقتی این تیتر را در فضای مجازی خواندم دلم خواست با صدای بلند فریاد بزنم : بیماری آتنه فقیه نصیری یامن یاهمه‌ی ما اسم دارد : «ام اس» مخفف مولتیپل اسکلروزیس است که قطعا خاطر هیچکداممان به خوبی نمی‌ماند؛ اسم قلمبه سلمبه‌ای است و احتمالا در تکرار چند باره‌اش زبانمان می‌گیرد و شاید اسباب خنده‌ی خود و اطرافیانمان شویم. حالا که این قصه قرار است به نام بیماری آتنه فقیه نصیری یا بیماری بهناز جعفری یادمان بیاندازد چیست و چه شکلی است و از کجا می‌آید و چه می‌کند، وظیفه ی خود می‌دانم ضمن الصاق نامم به این بیماری، بدین وسیله نکات مهم، صمیمانه و کمی شخصی را خدمت شما سروران، عزیزان، دوستداران، طرفداران و خدایی ناکرده حاشیه‌سازان اعلام کنم و آن اینکه لطفا بنده را به غیر از شکل و شمایلی که پیش از این می‌شناختید و به خاطر می‌آوردید جور دیگری تصور نکنید. نه شاخ درآورده‌ام، نه کج شده‌ام و نه عجیب و نه غریب، من هم مثل خیلی های دیگر زندگی می‌کنم، شاید فقط کمی زودتر خسته شوم. من همچنان با پاهای خودم از پله‌ها بالا و پایین می‌روم ولی با هر قدم و هر نفس خدا را شکر می‌کنم و از این ابتلا و آگاهی از خدا سپاسگزارم. اسفند سال ۱۳۹۳‌متوجه‌ی علائم این بیماری در سیستم اعصاب و گردنم شدم و تحت نظر پزشک عالی‌قدر و مهربان دکتر عبدالرحمن نجل رحیم فوق تخصص مغز و اعصاب هستم. از تمام انرژی و توانم برای خوب بودن استفاده می‌کنم. از لحظات زیبای زیستن، بیشتر از قبل لذت می‌برم. نمی‌دانم کنترل یا قدرت خواستن و شور عشق و امید چقدر در بهبود یا پیشرفت این ماجرا تاثیر خواهد گذاشت و چه در انتظارم است. خوشبختانه اطلاع‌رسانی و آگاه سازی درباره این بیماری در کشورمان تکانی به خود داده و نرم نرمک واضح‌تر می‌شود. اما متاسفانه هیچکس نمی‌داند چرا در عین حال تعداد مبتلایان هم از آنسو در حال پیشرفت و این رقابت تلخ با ماست یا دنیاست! و صدافسوس که سن ابتلا به این بیماری در کشور ما هر سال پایین‌تر می‌آید. غیر از مقالات ریز و درشتی که در این باره به مدد اینترنت دستیابی به اکثرشان سهل و آسان است، سه کتابی که به شناختم از این بیماری کمک کرد معرفی می‌کنم تا با خواندنشان از چیزی نترسیم، پذیرنده باشیم و از کنار هم آرام بگذریم و به بیماری و سلامت هم احترام بگذاریم.