از آثار منفی نگری و ناامیدی/

ادبیات تلخ، برادر واقع بینی؟

ادبیات تلخ و منفی، در حال حاضر، در میان کسانی که از فضای مجازی استفاده میکنند، نه تنها رایج شده است، بلکه عاملی است برای ارتقا و دیده شدن آن فرد.

کد خبر: ۲۵۱۰۱۴

۲۲ ارديبهشت ۱۴۰۱ / ۰۹:۳۸

به گزارش روزپلاس؛ ادبیات تلخ و منفی، در حال حاضر، در میان کسانی که از فضای مجازی استفاده میکنند، نه تنها رایج شده است، بلکه عاملی است برای ارتقا و دیده شدن آن فرد.

برای ابراز ناراحتی و بیان انتقاد، اگر بخواهیم مختصر و مفید ، پیاممان را برسانیم، سریعترین حرکت، نوشتن یک متن کوتاه و بشدت منفی ولی ظاهرا مودبانه است. و این فرایندی است که در فضاهایی همچون توییتر و اینستاگرام ، فراوان دیده میشود.

رواج نگاه و ادبیات منفی ، رواج واقع گرایی نیست. بلکه هیچ گاه این روند، منجر به دیدن حقایق نمیشود.

اولین اثر منفی نگری ، رواج خشونت است. رواج خشونت در میان مردم، ناشی از نگاه نا امیدانه به زندگی است که از سوی نویسندگان، فیلم سازان و... در حال انتشار است.

نگاهی که منفی نگری را در کنار واقع بینی ادعا میکنند و از سوی دیگر، روانشناسی زرد را به میان می آورند تا با بیان عباراتی غیر موثر و کلیشه ای و شعاری، نتواند این موج منفی نگری را خاموش کنند و منفی بافان، رواج دهندگان ناامیدی، خود را حقیقت بین ،معرفی کنند و سخن روانشناسان را رویا و خیال.