لغزش‌های زبانی چگونه دست رژیم صهیونیستی را رو کرد؟

به‌رغم تلاش‌ سازمان‌های امنیتی رژیم صهیونیستی برای پنهان نگاه داشتن اطلاعات محرمانه، اما لغزش‌های زبانی مقامات صهیونیست و گزارش‌های غیرعادی رسانه‌های این رژیم چند بار دست تل‌آویو را رو کرده است.

کد خبر: ۲۵۱۸۵۰

۲۸ ارديبهشت ۱۴۰۱ / ۱۶:۳۰

به گزارش روزپلاس، «عومر بارلو» وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی که گفته می‌شود مبتلا به آلزایمر است، چند بار اطلاعاتی را فاش کرد که سازمان سانسور تل‌آویو مدت‌ها آن‌ها را مخفی و محرمانه نگاه داشته بود.

پایگاه خبری شبکه «المیادین» اخیرا در گزارشی به قلم «محمد جرادات» پژوهشگر فلسطینی به این مسئله پرداخت و نوشت: «لغزش‌های زبانی بارلو وزیر امنیت داخلی رژیم [صهیونیستی] چند بار تکرار شده است. آنچه او دو هفته پیش درباره کشته شدن افسر واحد "سایرت متکل"  در سال ۱۹۸۴ در سوریه فاش کرد، آخرین مورد لغزش زبانی نبود. این افشاگری سازمان سانسور را وادار کرد تا هویت این نظامی را که باراک شرعبی نام داشت، فاش کند؛ همان فردی که پیشتر اعلام شده بود در یک تصادف جاده‌ای در اسرائیل مرده است؛ اما در پایان مشخص شد که او در یک عملیات امنیتی کشته شده.»

در ادامه این گزارش آمده است: «پیش از این لغزش زبانی حین تبریک به نیروهای مرزبانی پس از ترور دو رزمنده "سرایا القدس" در همان عملیاتی که رژیم اشغالگر تنها جراحت فرمانده نیروی "یمام" را اعلام کرد، رخ داد. وزیر [امنیت داخلی] ناگهان در توئیتی با ابراز همدردی با خانواد‌ه‌های "کشته‌شدگان" و آرزوی بهبودی برای مجروحان پیام خود را به پایان برد. این پیام طوفانی از واکنش‌ها را در میان شهرک‌نشینیان به راه انداخت به‌نحوی که آن‌ها وزیر امنیت داخلی را "دیوانه" و "خائن" توصیف کردند چراکه در عملیات کشته‌ای وجود نداشت.»

نویسنده در ادامه با مطرح کردن این پرسش که «آیا حقیقا این عملیات کشته‌ای نداشته است؟ و آیا همانطور که برخی افراد روایت اسرائیل را باور می‌کنند، [رژیم] اشغالگر تلفات انسانی خود را همیشه اعلام کند،» افزود: «لغزش‌های زبانی بارلو در مورد این مسائل اولین مورد نبود. پیشتر فرمانده لشکر "بنیامین" ارتش رژیم اشغالگر فاش کرده بود که ۱۲ نفر از نیروهای [تل‌آویو] در جریان درگیری‌ها در اردوگاه قلندیا مجروح و به بیمارستان منتقل شده‌اند. این لغزش زبانی تنها چند ماه پس از مجروحیت این نیروها و زمانی که او در حال توجیه تیراندازی‌های کور ارتش بود، رخ داد. او این طور بهانه آورده بود که نفوذ ۴۰ نفر از نیروها فاش شد و اهالی آن‌ها را محاصره کردند.»

المیادین اضافه کرد: «یک سال پیش، با انتشار بخشی از آرشیو ارتش رژیم اشغالگر اسرائیل فاش شد که چهارده اسرائیلی در حمله موشکی عراق به این رژیم در سال ۱۹۹۱ کشته شده‌اند. این در حالی بود که روزنامه "یدیعوت آحارانوت" به نقل از نوشته‌های بنای یادبود افراد کشته‌شده اسرائیلی گفت که شمار کشته‌شدگان اسرائیلی بیش از رقم اعلام شده است و شاید به ۷۴ نفر برسد. در اینجا باید اشاره کرد که رژیم [صهیونیستی] در آن زمان تنها از کشته شدن ۳ نفر سخن به میان آورده بود.»

نویسنده ادامه داد: «برای احساس تسلسل دروغ‌های اسرائیل می‌توان به خبری که کانال ۷ [تلویزین] اسرائیل پخش کرد، پرداخت. این شبکه گزارش داده بود که شش سرباز در شرایطی متفاوت در ماه ژوئن کشته شدند؛ یا پس از واژگونی خودروهایشان، پس از مرگی غافلگیر کننده، به دنبال شلیک تیری اشتباه یا با خودکشی. این خبر با همین قالب عجیب به پایان رسید و هیچ تحقیقاتی صورت نگرفت یا حتی محل کشته شدن آن‌ها و زمان مشخص آن معلوم نشد آن در [رژیمی] که به حساسیت بسیاری به تلفات انسانی به‌ویژه تلفات نیروهای امنیتی خود دارد.»

بر اساس این گزارش، «در همان مقطع زمانی، در سال ۲۰۱۷ و پیش از آن در سال ۲۰۱۶، مطبوعات عبری‌زبان ده حادثه در فواصل زمانی مختلف را پیگیری کردند که تمام آن‌ها در جولان اشغالی سوریه رخ داده بود. در جریان این حوادث، ۶ نیروی ارتش کشته و ۱۷ نفر دیگر مجروح شدند. به استثنای بیان اظهاراتی مانند دو نفر از سربازان در انفجار بمب در یک حادثه کشته شدند یا حین آموزش در پی واژگونی توپ  یک افسر و سرباز کشته و چهار تن دیگر مجروح شدند، جزئیاتی در این خصوص اعلام نشد.»

این شبکه لبنانی در ادامه آورد: «در آن زمان، ملاحظه شد که مقامات اسرائیلی همزمان با تشدید جنگ علیه سوریه مراسمات تقدیر و تشکری برای تعدادی از افسران و سربازان خود که در پشت مرزها فعالیت داشتند، برگزار کردند. ثابت شد که ارتش اشغالگر اسرائیل خدمات لجستیکی و درمانی گسترده‌ای به نیروهای مسلح معارضان ارائه کرده است که این خود به پشت‌پرده آن حوادثی که سربازان اسرائیلی به صورت پشت سرهم و غیرقابل توجیه کشته می‌شدند، اشاره داشت.»

المیان ادامه داد: «از سال گذشته، رژیم [صهیونیستی] از کشته شدن یهودا کوهن افسر اطلاعات اسرائیل به ضرب گلوله افراد ناشناسی در مکزیک پرده برداشت. این اطلاع‌رسانی تنها چند هفته پس از حمله به مرکز موساد در کردستان عراق صورت گرفت و تعدادی از رسانه‌ها تأکید کردند که شماری از افسران اسرائیلی کشته و مجروح شده‌اند؛ اما این ماجرا پنهان باقی ماند.»

نویسنده افزود: «از چند ماه پیش، تعدادی از رسانه‌های عبری خبری تحت عنوان «اجازه انتشار آن داده شده» منتشر کردند که نشان می‌داد نیکولای ودوبنکو افسر یگان یمام در یک تصادف جاده‌ای در قدس کشته شده است. طبق همین خبر این افسر در بسیاری از عملیات‌ها علیه مقاومت‌کنندگان فلسطینی نقش داشت. دو روز پیش از این خبر ارتش اشغالگران اسرائیل اعلام کرد که تحقیقات درباره جراحت یک سرباز که حین تخریب خانه اسیر محمود جرادات مجروح شد، در جریان است. ارتش اشاره کرده بود که نیروها به علت تیراندازی مستمر در حال اقدام تحت فشار بوده‌اند. این در حالی است که اهالی منطقه دیدند که دو تن از نظامیان برای به شکلی فوری برای درمان [مراکز درمانی] انتقال داده شدند.»

المیادین ادامه داد: «برخی از رسانه‌های عبری در ابتدا گزارش می‌دادند که دیوار خانه بر روی این دو نظامی فرو ریخته است؛ اما سپس از یک نظامی صحبت کردند که این نشان از میزان دستپاچگی‌ای که در نتیجه تلفات انسانی سنگین نیروهای ارتش رخ داده بود، حکایت داشت. دو هفته بعد، ارتش رژیم اشغالگر اسرائیل برای ویران کردن دو خانه دیگر خانواده جرادات به منطقه بازگشت و چند روز پس از آن نیز یک خانه دیگر متعلق به همین خانواده را تخریب کرد.»

نویسنده می‌گوید:‌ «تسلسل حوادثی که گریبان‌گیر افسران یگان‌های ویژه شده است و همچنین تسلسل حوادث کشته‌شدن‌های سهوی، به ضرب گلوله خودی یا افراد ناشناس و اخبار غیرعادی درباره حوادثی که در آن‌ها کمیته‌های حقیقت‌یاب تشکیل نشده بدون پیگری رسانه‌ای آن هم در رژیمی که ادعا می‌کند رسانه‌هایش از آزادی زیادی برخوردارند تا جایی که می‌توانند بر روی تصمیم‌سازان اثر بگذارند، چنین تسلسلی در صورت دقت میدانی می‌تواند عرصه را برای دروغ‌های سازمان امنیتی اسرائیل تنگ کند.»

جردات در پایان می‌نویسد: «صدها نمونه و شواهد از تلفات احتمالی انسانی نیروهای ارتش اشغالگر اسرائیل به همراه قراین وجود دارد؛ نمونه‌هایی که می‌توان از طریق مراکز تحقیقاتی ذیربط عربی یا خارجی متخصص در امور اراضی اشغالی آن‌ها را تحت مطالعه میدانی قرار داد. این مسئله در نزد مقاومت به حاشیه رفته است. اما در صورتی که مورد بررسی قرار گیرد، باعث استحکام طرفداری از مقاومت و افزایش اعتبار بیانیه‌های آن‌ و در عین حال ایجاد شکاف‌ عمیق روانی در جامعه اسرائیل و همچنین سازمانی (که به اعلام آن گوش می‌سپارند) و نظام عادی‌سازی روابط و کشورهای غربی طرفدار رژیم [صهیونیستی] می‌شود.»