سینمای ایران به درام‌ اشک‌آلود و کمدی‌ جنسیت‌زده محدود شده است/ مردم خود را روی پرده نمی‌بینند

کارگردان فیلم سینمایی «آزردگان» درباره این فیلم، کارهای آینده خود و راهکار بهبود وضعیت سینماها توضیح داد.

کد خبر: ۲۵۲۲۳۶

۳۱ ارديبهشت ۱۴۰۱ / ۱۸:۵۳

به گزارش روزپلاس، مهدی فردقادری نویسنده و کارگردان درباره فعالیت‌های کنونی خود گفت: «آزردگان» به‌تازگی آماده نمایش شده و منتظر دریافت پروانه نمایش آن در ایرات هستیم. همچنین کمپانی «فونیکس» نیز توزیع‌ بین‌المللی فیلم را برعهده گرفته است.

وی افزود: همچنین در حال حاضر مشغول کار روی چند فیلمنامه هستم.

خود را با سلیقه سینمادارها تطبیق نمی‌دهم

کارگردان فیلم «آزردگان» در واکنش به این سوال که فیلم بعدی خود را در ادامه فیلم‌های گذشته اش می‌سازد یا باتوجه به رویکرد سینمادارها برای انتخاب فیلم‌هایی که شاید روی کاغذ شانس بیشتری برای جذب مخاطب و سرمایه دارند، به سراغ ساخت فیلم‌هایی از این دست می‌رود، جواب داد: من خودم را با سلیقه سینمادارها تطبیق نمی‌دهم بلکه فیلمی را می‌سازم که ایده جاه‌طلبانه‌ای داشته باشد و برایم چالش فرمالیستی و قصه‌گویی ایجاد کند. شما ببینید نتیجه رویکرد سینمادارها چه شده است؟ از صد فیلم ساخته شده در یک سال سینمای ایران، نود فیلم شبیه هم است و همان‌طور که می‌بینیم متاسفانه سینمای ایران دیگر نمی‌فروشد.

کارگردان «بی وزنی» درباره تفاوت «آزردگان» با دو فیلم فرمالیستی قبلی خود که حضور بین‌المللی را نیز تجربه کرده‌اند، بیان کرد: «آزردگان» تنها فیلمی است که با روایت خطی‌ ساخته‌ام. برای فیلم چهارم دوباره سراغ فیلمی فرمالیستی و البته در ژانری جدید می روم.

ترجیح می‌دهم همچنان فیلم بسازم

کارگردان «جاودانگی» در جواب به این سوال که باتوجه به وضعیت کنونی سینما و صف طولانی فیلم‌های منتظر اکران آیا همچنان برای سینما فیلم می‌سازد یا به سمت شبکه‌های نمایش خانگی و تولید سریال می‌رود، توضیح داد: چندسال قبل قرار بود سریالی را برای شبکه نمایش خانگی بسازم که به‌دلیل ممیزی‌های بسیار، پروانه ساخت نگرفت. در حال حاضر برنامه‌ای برای ساخت سریال ندارم و ترجیح می‌دهم همچنان فیلم بسازم.

سینمای ایران مدت‌هاست به درام‌های اجتماعی اشک‌آلود و کمدی‌های جنسیت‌زده تبدیل شده است

مهدی فردقادری در پایان درباره راهکار بهبود وضعیت کنونی سینما و فاصله گرفتن مردم از سینماها گفت: تنوع ژانر می‌تواند کمک کننده باشد. سینمای ایران مدت‌هاست به درام‌های اجتماعی اشک‌آلود و کمدی‌های جنسیت‌زده تبدیل شده است. همه چیز تکراری است و مخاطب حق دارد خسته شود. اگر فیلم متفاوتی هم ساخته می‌شود اجازه اکران درستی نمی‌گیرد. از طرفی سانسور باعث شده سینما از زندگی واقعی فاصله زیادی داشته باشد و مردم خودشان را روی پرده نمی‌بینند. البته که شرایط اقتصادی و روانی جامعه هم تاثیر زیادی دارد.