بازخوانی خاطرات علی‌اکبر ولایتی/ ماجرای مخالفت مجلس با گزینه‌ی اول آیت‌الله خامنه‌ای و نخست‌وزیر شدن میرحسین موسوی

علی‌اکبر ولایتی باسابقه‌ترین وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران است. او که هم‌اکنون مشاور امور بین‌الملل رهبر معظم انقلاب اسلامی است در دوره‌ای حساس که جنگ ایران و عراق جاری بود و با پذیرش قطعنامه 598 به پایان رسید، مسئولیت وزارت امور خارجه را به‌عهده داشت و تا سال 76 (پایان دولت سازندگی) عهده‌دار این سمت بود.

کد خبر: ۲۵۷۲۷۲

۰۸ تير ۱۴۰۱ / ۲۲:۳۷

به گزارش روزپلاس، علی‌اکبر ولایتی باسابقه‌ترین وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران است. او که هم‌اکنون مشاور امور بین‌الملل رهبر معظم انقلاب اسلامی است در دوره‌ای حساس که جنگ ایران و عراق جاری بود و با پذیرش قطعنامه 598 به پایان رسید، مسئولیت وزارت امور خارجه را به‌عهده داشت و تا سال 76 (پایان دولت سازندگی) عهده‌دار این سمت بود.

ولایتی اکنون کتاب «آن سوی دیپلماسی؛ سیاست و روابط خارجی جمهوری اسلامی بر پایه یادداشت‌های دوران وزارت امور خارجه» را آماده انتشار ساخته است که جلد اول آن درباره رویدادهای سال‌های 60 و 61 است که در چند گزارش به بازخوانی بخش‌های مهمی این کتاب خواهیم پرداخت.

بخش نخست این کتاب از مهر و آذر 60 شروع می‌شود که ولایتی به‌عنوان نخست‌وزیر و سپس وزیر امور خارجه پیشنهادی به مجلس شورای اسلامی معرفی شد. او در این خصوص نوشته است: «در مهر 1360 از سوی آیت‌الله خامنه‌ای رئیس‌جمهور به‌عنوان نخست‌وزیر به مجلس معرفی شدم که به‌دلیل مخالفت اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی رأی نیاوردم؛ چرا که آن‌ها با آقای مهندس میرحسین موسوی هماهنگ بودند.»

دوشنبه 27 مهر 1360 به مجلس شورای اسلامی معرفی شدم. پنج‌شنبه 30 مهر 1360 پس از اتمام نطق‌های نمایندگان موافق و مخالف، رأی‌گیری به عمل آمد که از 207 نماینده حاضر، 74 نفر موافق، 80 نفر مخالف، 15 نفر بی‌رأی و 38 نفر رأی ممتنع به نخست‌وزیری اینجانب دادند و بدین ترتیب نتوانستم رأی لازم را برای تصدی مقام نخست‌وزیری کسب کنم.

آیت‌الله خامنه‌ای در واکنش به رأی عدم تمایل نمایندگان مجلس به نخست‌وزیری اینجانب گفتند: «من اقدام شجاعانه مجلس را ستایش می‌کنم و معتقدم این کار از شجاعانه‌ترین اقدامات مجلس بوده است و استقلال مجلس برای ما مسئله ارزشمندی است؛ زیرا که معتقدیم مجلس در یک جامعه انقلابی مانند جامعه ما، مادرِ همه تصمیم‌گیری‌ها است. اما دلیل من برای انتخاب ایشان قانع‌کننده است و به‌اعتقاد من همچنان آقای دکتر ولایتی برای پست نخست‌وزیری فرد شایسته‌ای است و عدم تمایل آرای مجلس بیشتر بر اثر عدم شناخت از ایشان بوده که به این شکل نتیجه داده است، چون همان‌طور که اطلاع دارید حدود 40 رأی ممتنع وجود داشت و آرای ممتنع به‌معنای نداشتن شناخت از آقای ولایتی بوده است که مطمئناً اگر این شناخت را وکلای محترم داشتند، به ایشان رأی مثبت می‌دادند.»

یکشنبه 22 آذر 1360 آقای مهندس میرحسین موسوی نخست‌وزیر اینجانب را برای تصدی وزارت امور خارجه معرفی کردند. سه‌شنبه 24 آذر رأی‌گیری انجام شد و از 186 نماینده حاضر در مجلس، 155 نفر به من رأی موافق دادند و بدین ترتیب به سمت وزیر امور خارجه انتخاب شدم.