یادداشت/

طنز تلخ تاریخ؛ حقوق بشر آمریکایی/ رسانه ابزار این روزهای غرب برای نقض حقوق ایرانیان/ وقتی حوادث روزمره در ایران به سرعت از سوی رسانه های معاند تبدیل به فاجعه و بدبختی می شود

کافی است به تاریخ آمریکا، کانادا، انگلیس، استرالیا و رژیم اشغالگر صهیونیستی نگاه کنیم؛ همه آنها در یک موضوع اساسی اشتراک دارند: همه آنان سرزمینی را اشغال کردند، بومیان آن را کشتند و خودشان در آنجا مستقر شدند. این احتمالا نخستین نقض حقوق بشری است که آنان مرتکب شدند؛ «خشت اول گر نهد معمار کج،تا ثریا می رود دیوار کج».

کد خبر: ۲۵۷۷۷۵

۱۳ تير ۱۴۰۱ / ۱۵:۱۷

به گزارش روزپلاس؛ الهام عابدینی، پژوهشگر روابط بین الملل در در یادداشتی برای ماهنامه‌ی‌ گرای انقلاب نوشت: احتمالا در یکی از عجیب ترین دوران های تاریخ بشریت به سر می بریم. دورانی که در آن کشورهایی داعیه حقوق بشر دارند که اتفاقا خودشان بر بنیان نقض حقوق بشر، برده داری و استعمارگری بنا شده اند اما با سوءاستفاده از ابزارهای قدرت ترکیبی شامل رسانه و نظامی گری حقیقت را وارونه جلوه می دهند.

12 تیر 1367 روزی بود که برای همیشه در تاریخ کشورمان ثبت شد تا هر سال با فرا رسیدن آن به یاد بیاوریم این همه شعارهای حقوق بشری در عالم واقع دقیقا چه معنایی دارد. آن روز در آب های نیلگون خلیج فارس، پیکرهایی پس از سقوط هواپیما روی آب آمده بودند. این در حالی بود که طرف آمریکایی همچنان شلیک به هواپیمای مسافربری را کتمان می کرد و می گفت یک جنگنده را هدف قرار داده است. هر چند که پس از روشن شدن موضوع نه تنها از این بابت ابراز پشیمانی یا عذرخواهی نکردند که به ناخدا «ویلیام راجرز»، فرمانده ناو وینسنس مدال افتخار هم اعطا کردند.

در این حمله عامدانه به هواپیمای مسافربری پرواز 655 ایران ایر، همه 290 سرنشین آن شامل 66 کودک به شهادت رسیدند. دولت آمریکا هرگز از این حادثه از این اتفاق به صورت رسمی عذرخواهی نکرد. همچنین تمام نظامیانی که آن روز در ناو جنگی وینسنس حضور داشتند مدال مبارزه دریافت کردند؛ مدالی که مهر تاییدی بر شایستگی آن ها و رضایت دولت آمریکا از ماموریت شان بود! همچنین ناخدای ناو نیز مدال لژیون لیاقت را از دستان جرج بوش پدر، رییس جمهور وقت آمریکا دریافت کرد. این در حالی است که در مراسم تجلیلش هیچ اشارهای به سرنگونی عامدانه پرواز 655 ایران نشد.

اما این آغاز و پایان ماجرا نیست.

تاریخ نقض حقوق ایرانیان به دست آمریکا و متحدانش از سال ها قبلتر شروع شده بود. دومین مورد از نقض حقوق بشر ایران به تحریم های ظالمانه و نامشروع غرب بازمی گردد؛ تحریم هایی که از کودتای 28 مرداد و سرنگونی دولت مشروع در ایران و تحریم هایی که پس از ملی شدن صنعت نفت ایران علیه ایران اعمال شد. ما همچنان هم شاهد اعمال تحریم های گسترده علیه مردم ایران هستیم.

تحریم هایی که به اذعان بسیاری از اندیشکده های غربی، النا دوهان، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، تحلیلگران و کارشناسان عمده تاثیر آن بر شهروندان و قشر آسیب پذیر جامعه است. این ها تحریم هایی هستند که غیرقانونی و غیرمشروع علیه شهروندان ایرانی وضع شده است. این تحریم ها خلاف ادعای کشورهای غربی حتی دارو و غذا را هم تحت تاثیر قرار داده است.

مورد سوم از نقض حقوق بشر علیه ایرانیان، به حمایت تسلیحاتی و اطلاعاتی غرب از مداخله نظامی علیه ایران اشاره دارد. در دوران هشت ساله دفاع مقدس کشورهای غربی با حمایت همه جانبه از رژیم صدام به این کشور تجهیزات و سلاح دادند تا با تمام قوا اشغالگری کند. در نهایت این جنگ سبب شهادت 208 هزار ایرانی شد و 400 هزار نفر جانباز برجا گذاشت. همچنین دستکم 5 هزار نفر نیز بر اثر تسلیحات کشتار جمعی و شیمیایی به شهادت رسیدند که امروزه می دانیم غرب عامل اصلی تامین این تسلیحات شیمیایی بوده است.

در کنار همه این موارد نمی توان از نقض حقوق ایرانیان گفت و از لیست طولانیِ 17 هزار نفریِ ترور به سادگی عبور کرد. تروریسم هزاران تن از مردم بیگناه کشورمان را بعد از انقلاب به خاک و خون کشید و ایران یکی از بزرگترین قربانیان تروریسم در بین کشور‌های جهان است. بعد از انقلاب ۳۵ گروهک تروریستی در کشور فعالیت داشتند که منجر به شهادت بیش از ۱۷ هزار نفر از مردم بیگناه کشورمان شدند. شاخص‌ترین این تروریست‌ها سازمان منافقین است که امروزه می بینیم چطور سیاستمداران آمریکایی از جان بولتون، مشاور سابق امنیت ملی و مایک پومپئو، وزیر سابق امور خارجه به شکلی علنی از آنان حمایت مالی و سیاسی می کنند.

رسانه نیز رکنِ پنجمِ غرب برای نقض حقوق ایرانیان است. شاید تاثیر رسانه را نتوانیم مانند آمار قربانیان مستقیم شلیک توپ و تانک محاسبه کنیم اما بدون شک تاثیر روانی اقدامات رسانه ی و عملیات روانی اگر بیشتر و طولانی مدت تر از آن تجهیزات اعزام و سخت نباشد کمتر هم نیست. در شرایطی که بیش از 50 شبکه تلویزیونی و وبسایت خبری فارسی زبانِ معاند به صورت شبانه روزی در بسترهای مختلف علیه جمهوری اسلامی سیاه نمایی و دروغ پراکنی می کنند، کار برای حفظ آرامش و امید بسیار دشوار است.

امروز ما در شرایطی قرار داریم که حوادث روزمره که ممکن است در سراسر دنیا رخ بدهد، در ایران به سرعت از سوی رسانه های معاند تبدیل به فاجعه و بدبختی می شود. چنین وضعی چیزی جز عملیات همه جانبه روانی نیست. حتما در ذهنمان چندین نمونه از استانداردهای دوگانه رسانه های غربی هنگام پوشش اخبار مربوط به ایران و سایر کشورها را داریم که چطور اخبار ایران طوری پوشش داده می شود که بسیار بیشتر از موارد مشابه آن در سایر کشورها احساس ناامیدی، استیصال و درماندگی القا کند.

در چند ماه اخیر صدها گور دسته جمعی در مدارس بومیان در کانادا و امریکا کشف شد و مشخص شد که نه هزاران سال قبل بلکه همین چند ده سال پیش در این کشورها کودکان بومی به اجبار از خانواده های شان جدا می شدند تا به دور از زبان و فرهنگ بومی شان، در این مدارس در در شرایط بهداشتی وخیم تربیت شود. حتی مرگ آنان هم تا سال ها پنهان نگه داشته شد و حالا کم کم رازهایی فاش می شود اما مشخص نیست که هنوز چه اسرار زیادی باقی مانده است.

در روزهای دنیاگیری کرونا و مشکلات ایران در واردات واکسن به دلیل تحریم های نامشروع، گروهی از سازمان بهداشت جهانی و کشورهای غربی درخواست کمک می کردند. اما واقعیت آن است که چطور میتوان از کشورهایی کمک خواست که به هموطنان و بومیان سرزمین خودشان رحم نمی کنند. آمریکایی که مدعی نگهبانی جهان است، سالانه با ده ها مورد تیراندازی جمعی در اماکن عمومی شامل مدارس مواجه می شود. نژادپرستی در این کشورها به حدی سازمان یافته و ریشه دار است که برابر نظرسنجی ها مردان جوان سیاهپوست هر روز با اضطرابی درباره اینکه آیا امروز زنده می مانند، مواجه هستند.

آگاهی از تاریخ و روایت صحیح از آن تنها راه برای افشاگری درباره ماهیت وجودی غرب و جلوگیری از تسلط روایتِ مد نظر آنان است.