مثبت زندگی/

ببینید/با ادعای شرح واقعیت اما با نتیجه توزیع خشونت و خمودگی/روانِ مردم فدای واقعیت

در بسیاری از فیلم ها و سریال ها که به صورت دقیق و جزئی رفتار های خشونت آمیز و عصبی را به نمایش میگذارند، میتوانیم نتایج این صحنه هارا در بینندگان آنها مشاهده کنیم.

کد خبر: ۲۵۹۳۳۳

۲۶ تير ۱۴۰۱ / ۱۵:۲۹

به گزارش صفحه‌ی روانشناسی «مثبت زندگی» پایگاه خبری روزپلاس، تحقیقات نشان می‌دهند که خشونت در رسانه ها بر نوجوانان تأثیر می گذارد و می تواند باعث شود آنها پرخاشگرانه رفتار کنند.

اگر خوب بررسی کنید، افراد در مقابل دیدن این صحنه ها، چهره هایشان در هم می رود. این یعنی، در ظاهر ، بدن انسان دریافتی دارد. هر صحنه ای که مشاهده میکنیم خصوصا اگر جذاب و جدید باشد، به سطوح مختلفی از حافظه و شخصیت ما نفوذ پیدا میکند.

بعد از تماشای فیلم، وقتی خود را مشغول کار دیگری میکنیم ، صحنه های مشاهده شده در سطوح عمیق تر و غیرقابل دسترس تری میروند.

تا جایی که به سطوح ناخودآگاه شخصیت نفوذ میکنند و آنجا باقی می مانند. همانجا که وقتی از مساله ای عصبانی میشویم، کاری میکنیم که در آن فیلم ها مشاهده کرده بودیم و این بصورت خودآگاه و انتخابی نیست. بلکه بصورت ناخودآگاهانه عمل میشود.

تمامی صحنه های مشاهده شده، برداشت های بازیگران از مسائل و به نمایش گذاشتن آن برداشت ها در فیلم، به ناخودآگاه ما راه میابند.

اگر فیلمی، هیچ تاثیری بر روحیات افراد نگذارد، یعنی آن فیلم ضعیف است و نتوانسته با مخاطب ارتباط برقرار کند.

در نتیجه انکار تاثیر فیلم ها بر روحیات و خلق و خوی افراد، در خوش بینانه ترین حالت یک ساده لوحی محض است.

حال اینکه چقدر ما بخاطر شرح واقعیت های جامعه، مانند خشونت های خانگی، خیابانی و.. ، روحیات را تخریب و خشن میکنیم جای بررسی دارد که گاها تصور میشود، نویسندگان وفیلم سازان نیز، دلسوز روان مردم نیستند و روحیه و روان مخاطب را فدای مساله ی کودکانه ای همچون شرح واقعیت میکنند.

رسالت یک فیلم ساز و نویسنده؛ تخریب روحیه مخاطب است یا نشان دادن راهی برای ایجاد آرامش و امید؟