نگرانی غرب از همکاری ایران و روسیه در حوزه انرژی

تارنمای اویل پرایس با اشاره به سفر ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه به تهران و توافق‌های صورت گرفته بین شرکت گازپروم روسیه و شرکت ملی نفت ایران، نزدیکی دو کشور را از دغدغه‌های نگران‌کننده غرب دانست.

کد خبر: ۲۶۰۵۱۶

۰۶ مرداد ۱۴۰۱ / ۱۱:۴۸

به گزارش روزپلاس، تارنمای اویل پرایس با اشاره به سفر ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه به تهران و توافق‌های صورت گرفته بین شرکت گازپروم روسیه و شرکت ملی نفت ایران، نزدیکی دو کشور را از دغدغه‌های نگران‌کننده غرب دانست.

این رسانه نوشت: شرکت دولتی گازپروم روسیه یک یادداشت تفاهم به ارزش ۴۰ میلیارد دلار با شرکت ملی نفت ایران (NIOC) امضا کرد که بخشی از برنامهِ گسترده‌تر برای افزایش همکاری بین ایران و روسیه است.

نشریه آمریکایی نشنال‌اینترست نیز درباره تحریم‌های آمریکا علیه تهران و مسکو نوشت: «ایران و روسیه درباره مقابله با تحریم‌های غرب، اشتراک نظر دارند.»

این همگرایی از دو جهت برای کشورهای غربی نگران کننده است. نخست اینکه ایران و روسیه بزرگترین دارندگان منابع انرژی جهان محسوب می‌شوند و همکاری این دو در حوزه انرژی بر رفتار سایر بازیگران بازار انرژی تأثیر خواهد گذاشت.

وجه مهم دیگر همکاری این کشورها در حوزه انرژی بی‌اثر شدن مهم‌ترین ابزار سیاسی غرب در عرصه بین‌المللی یعنی تحریم است.

همکاری کشورهای مشمول تحریم مانند ایران، روسیه و ونزوئلا می‌تواند مولفه‌ای مهم برای شکست سیاست تحریم باشد.

رسانه‌های غرب به خوبی متوجه اهمیت این سند راهبردی شده‌اند چرا که تجربه همکاری کشورهای مشمول تحریم آمریکا نشان می‌دهد این کشورها می‌توانند با هم‌افزایی بیشتر ضمن خنثی کردن آثار تحریم‌ها سازوکارهای جدیدی در حوزه مبادلات تجاری و همکاری‌های اقتصادی پایه‌گذاری نمایند.

راه‌اندازی پالایشگاه‌های نفت ونزوئلا به دست متخصصان ایرانی نمونه موفقی از این رویکرد بود که سیاست تحریمی غرب در آمریکای لاتین را با چالش مواجه کرد.

توافقات اخیر میان ایران و روسیه نیز به طور قطع فرصتی بزرگ برای دو کشور در جهت مقابله با سلطه غرب در حوزه فناوری، سرمایه‌گذاری و مالی غرب خواهد بود.

البته غرب با درک تأثیرگذاری شکل‌گیری روابطی از این دست از مدت‌ها پیش  تلاش بازدارنده‌ای را برای مقابله با این اقدامات آغاز کرده است.

ایجاد اختلاف میان ایران و روسیه با طرح ادعاهایی همچون جایگزین شدن روسیه به جای ایران در بازارهای نفتی، تأکید بر ضرورت انتخاب ایران میان دوراهی ارتباط با روسیه یا انزوا و یا مرتبط کردن توسعه روابط میان ایران و روسیه به مذاکرات رفع تحریم ها و... مثال‌های روشنی در این حوزه هستند.

آنچه مسلم است، همگرایی ایران و روسیه در حوزه انرژی از سرمایه‌گذاری مالی گرفته تا افزایش توان فنی و مهندسی، گامی مهم و تاثیرگذار در شکستن سال‌ها تحریم‌های اعمالی علیه دو کشور و تقویت ظرفیت‌ها و توان تولیدی طرفین با تکیه بر داشته‌های داخلی و فی‌مابین است.

این همگرایی مولفه‌ای مهم برای خارج ساختن ابزارهای تحریمی در حوزه نفت و گاز از دست غرب است زیرا غرب در کنار وعده آزادسازی فروش نفت و گاز ایران در صورت توافق با آنها، صادرات فناوری‌های پیشرفته برای نوسازی تاسیسات و تجهیزات نفتی و پالایشگاهی را نیز ابزاری برای امتیازگیری قرار داده است. شرکت دولتی گازپروم روسیه یک یادداشت تفاهم به ارزش ۴۰ میلیارد دلار با شرکت ملی نفت ایران (NIOC) امضا کرد که بخشی از برنامهِ گسترده‌تر برای افزایش همکاری بین ایران و روسیه است.

نشریه آمریکایی نشنال‌اینترست نیز درباره تحریم‌های آمریکا علیه تهران و مسکو نوشت: «ایران و روسیه درباره مقابله با تحریم‌های غرب، اشتراک نظر دارند.»

این همگرایی از دو جهت برای کشورهای غربی نگران کننده است. نخست اینکه ایران و روسیه بزرگترین دارندگان منابع انرژی جهان محسوب می‌شوند و همکاری این دو در حوزه انرژی بر رفتار سایر بازیگران بازار انرژی تأثیر خواهد گذاشت.

وجه مهم دیگر همکاری این کشورها در حوزه انرژی بی‌اثر شدن مهم‌ترین ابزار سیاسی غرب در عرصه بین‌المللی یعنی تحریم است.

همکاری کشورهای مشمول تحریم مانند ایران، روسیه و ونزوئلا می‌تواند مولفه‌ای مهم برای شکست سیاست تحریم باشد.

رسانه‌های غرب به خوبی متوجه اهمیت این سند راهبردی شده‌اند چرا که تجربه همکاری کشورهای مشمول تحریم آمریکا نشان می‌دهد این کشورها می‌توانند با هم‌افزایی بیشتر ضمن خنثی کردن آثار تحریم‌ها سازوکارهای جدیدی در حوزه مبادلات تجاری و همکاری‌های اقتصادی پایه‌گذاری نمایند.

راه‌اندازی پالایشگاه‌های نفت ونزوئلا به دست متخصصان ایرانی نمونه موفقی از این رویکرد بود که سیاست تحریمی غرب در آمریکای لاتین را با چالش مواجه کرد.

توافقات اخیر میان ایران و روسیه نیز به طور قطع فرصتی بزرگ برای دو کشور در جهت مقابله با سلطه غرب در حوزه فناوری، سرمایه‌گذاری و مالی غرب خواهد بود.

البته غرب با درک تأثیرگذاری شکل‌گیری روابطی از این دست از مدت‌ها پیش  تلاش بازدارنده‌ای را برای مقابله با این اقدامات آغاز کرده است.

ایجاد اختلاف میان ایران و روسیه با طرح ادعاهایی همچون جایگزین شدن روسیه به جای ایران در بازارهای نفتی، تأکید بر ضرورت انتخاب ایران میان دوراهی ارتباط با روسیه یا انزوا و یا مرتبط کردن توسعه روابط میان ایران و روسیه به مذاکرات رفع تحریم ها و... مثال‌های روشنی در این حوزه هستند.

آنچه مسلم است، همگرایی ایران و روسیه در حوزه انرژی از سرمایه‌گذاری مالی گرفته تا افزایش توان فنی و مهندسی، گامی مهم و تاثیرگذار در شکستن سال‌ها تحریم‌های اعمالی علیه دو کشور و تقویت ظرفیت‌ها و توان تولیدی طرفین با تکیه بر داشته‌های داخلی و فی‌مابین است.

این همگرایی مولفه‌ای مهم برای خارج ساختن ابزارهای تحریمی در حوزه نفت و گاز از دست غرب است زیرا غرب در کنار وعده آزادسازی فروش نفت و گاز ایران در صورت توافق با آنها، صادرات فناوری‌های پیشرفته برای نوسازی تاسیسات و تجهیزات نفتی و پالایشگاهی را نیز ابزاری برای امتیازگیری قرار داده است.