تشخیص کدام سرطان از روی ناخن‌ها امکان‌پذیر است؟

تغییرات در رنگ ناخن شما ممکن است خطر ابتلا به سرطان را نشان دهد.

کد خبر: ۲۹۷۱۵۲

۰۹ خرداد ۱۴۰۳ / ۰۷:۱۱

به گزارش روزپلاس، به نقل از ایسنا از مدیکال، سلامت ناخن‌های شما می‌تواند موارد زیادی در مورد سلامت کلی شما بگوید. اکنون محققان دریافته‌اند که تغییر در رنگ طبیعی ناخن‌ها ممکن است خطر ابتلای فرد به سرطان را نشان دهد.

بر اساس نتایج تحقیقی که توسط موسسه ملی بهداشت ایالات‌متحده (NIH) انجام شد، وجود اونیکوپاپیلوما، ناهنجاری خوش‌خیم ناخن که با نوار سفید یا قرمز رنگ در طول ناخن و ضخیم شدن ناخن مشخص می‌شود، می‌تواند منجر به تهدید ابتلا به تومور BAP۱ شود.

سندرم تومور BAP۱، اختلال ارثی نادر است که با افزایش خطر تومورهای سرطانی در پوست، چشم‌ها، کلیه‌ها و مزوتلیوم پوشش داخلی قفسه سینه و شکم همراه است. این بیماری در اثر جهش در ژن BAP۱ ایجاد می‌شود که به‌طور معمول به‌عنوان سرکوب‌کننده تومور عمل می‌کند.

یافته‌های این تحقیق پس از ارزیابی ناهنجاری‌های ناخن در ۴۷ فرد شرکت‌کننده در مرکز بالینی موسسه ملی سلامت (NIH) برای غربالگری انواع BAP۱ منتشر شد و شرکت‌کنندگان از ۳۵ خانواده بودند.

سرپرست گروه تحقیق، الکساندرا لبنسون از موسسه ملی سرطان گفت: وقتی از بیمار در مورد سلامت ناخن در طول ارزیابی ژنتیکی اولیه سوال شد، گزارش کرد که متوجه تغییرات ظریف در ناخن‌های خود شده است. نظر او ما را بر آن داشت تا به‌طور سیستماتیک سایر شرکت‌کنندگان را از نظر تغییرات ناخن ارزیابی و این یافته جدید را کشف کنیم.

محققان با کمک بیوپسی، اونیکوپاپیلوما در شرکت‌کنندگان را تایید کردند. اونیکوپاپیلوما به‌طور معمول تنها یک ناخن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. با این حال، بیش از ۸۸ درصد از شرکت‌کنندگان مبتلا به سندرم تومور BAP۱ حدود ۳۰ ساله و بالاتر، این بیماری را روی ناخن‌های متعدد داشتند.

دکتر ادوارد کوون، محقق این تحقیق اظهار کرد: این یافته به ندرت در جمعیت عمومی دیده می‌شود و ما معتقدیم وجود تغییرات ناخن که نشان دهنده اونیکوپاپیلوما روی ناخن‌های متعدد است را باید در تشخیص سندرم تومور BAP۱ ضروری دانست.

بر اساس نتایج تحقیق، محققان غربالگری ناخن را در بیماران با سابقه شخصی یا خانوادگی ملانوم یا سایر بدخیمی‌های بالقوه مرتبط با BAP۱ توصیه می‌کنند.

دکتر رافیت حسن، یکی از محققان این تحقیق گفت «این کشف نمونه عالی از این است که چگونه گروه‌های چند رشته‌ای می‌توانند بینش‌هایی را درباره بیماری‌های نادر آشکار کنند».