پنج ستون سیاست آمریکا در حمایت از اسرائیل در جنگ غزه

آمریکا در اداره و پیشبرد جنگی که از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ در نوار غزه آغاز شده، نقشی جدی و اساسی داشته است. نقش آفرینی ایالات متحده را می توان در پنج محور حمایت سیاسی و بین المللی، نظامی، اقتصادی، رسانه ای و فرصت سازی در مذاکرات برای صهیونیست‌ها مشاهده کرد.

کد خبر: ۳۰۴۱۸۳

۳۱ مرداد ۱۴۰۳ / ۰۹:۱۰

عملیات «طوفان الاقصی»، اقدام غافلگیرانه‌ای بود که موجودیت رژیم صهیونیستی را به خطر انداخت. درستی این گزاره را می‌توان در حمایتی که آمریکا و دولت «بایدن» از رژیم صهیونیستی- از همان 7 اکتبر 2023 به عمل آورد- مشاهده کرد. «جو بایدن» که از آغاز ریاست جمهوری‌اش حاضر نشده بود، حتی «نتانیاهو» را به کاخ سفید دعوت کند و تنها دیدار خود را با نخست وزیر رژیم صهیونیستی در حاشیه نشست‌های مجمع عمومی سازمان ملل در محل ساختمان سازمان ملل برگزار کرده بود، به ناگاه، در روز 18 اکتبر، تنها 11 روز پس از آغاز جنگ غزه به سرزمین های اشغالی سفر کرد.

ایالات متحده تا ماه می 2024- که «بایدن» طرح آتش بس در نوار غزه را ارائه کرد- حتی مخالف برقراری آتش‌بس دائم در نوار غزه بود. در طول این مدت، واشنگتن، 4 پیش نویس قطعنامه وقفه انسانی در نوار غزه را در جلسات شورای امنیت سازمان ملل متحد وتو کرد تا جنگ متوقف نشود. در همین راستا، ایالات متحده، در مقابل قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل- که با موافقت 143 کشور به تصویب رسید- نیز واکنش منفی نشان داد و تصویب این قطعنامه غیرالزام آور در مجمع عمومی را با شدیدترین عبارات تقبیح کرد.

همه اینها بدان معنا است که ایالات متحده در اداره و پیشبرد جنگی که از 7 اکتبر 2023 در نوار غزه آغاز شده، نقشی جدی و اساسی داشته است. این نقش ایالات متحده را می توان در 5 اقدام که آمریکا طی این مدت انجام داده، جستجو کرد.

1. حمایت سیاسی و بین المللی از رژیم صهیونیستی

همانگونه که در سطور قبل اشاره شد، ایالات متحده در گام نخست، حمایت تمام قدی از رژیم صهیونیستی به عمل آورد که یکی از مظاهر آن وتو کردن 4 پیش‌نویش قطعنامه‌ای بود که برای تصویب، به شورای امنیت ارائه شده بودند.

از زمان آغاز جنگ در نوار غزه، جنایت‌های مستمر رژیم صهیونیستی در آن منطقه، کشورهای جهان را به سمت ایجاد بازدارندگی از طریق سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی سوق داد. جنایت‌های رژیم صهیونیستی، مشروعیت این رژیم را به نقطه صفر نزدیک کرده، موجب شد جامعه بین‌المللی برای جلوگیری از ادامه جنایت‌های رژیم صهیونیستی وارد میدان شود.

در زمانی که رژیم صهیونیستی در منزوی‌ترین وضعیت خود از زمان اشغال فلسطین در عرصه بین‌الملل قرار داشت؛ این ایالات متحده بود که با حمایت همه‌جانبه از این رژیم، نه تنها جلوی استمرار این جنایات را نگرفت، بلکه با ایستادن جلوی موج بین‌المللی به وجود آمده علیه رژیم صهیونیستی، دست تل آویو را برای تکرار جنایت‌هایش در نوار غزه و فلسطینیان باز گذاشت.

جنایت‌هایی که به دست صهیونیست‌ها در کرانۀ باختری و غزه به دفعات تکرار شدند، در وجه نخست، حاصل حمایت‌هایی است که ایالات متحده از رژیم صهیونیستی در عرصه سیاسی و بین‌الملل انجام داد و موجب شد اسرائیل با فراغ بال بیشتری از گذشته بتواند به کشتار ادامه دهد.

2. حمایت مالی و اقتصادی

براساس گزارشی که اخیراً از سوی اندیشکده «شورای روابط خارجی» آمریکا انتشار یافت، رژیم صهیونیستی در فاصله سال‌های 1946 تا 2023، بزرگترین طرف خارجی دریافت کننده کمک‌های مالی ایالات متحده بوده است. طی این مدت، جدا از کمک‌های نظامی و تسلیحاتی، رژیم صهیونیستی 81 میلیارد دلار کمک مالی از ایالات متحده دریافت کرده است.

تنها چند روز پس از درخواست کمک نظامی 10 میلیارد دلاری رژیم صهیونیستی از ایالات متحده، در آغاز چهارمین هفته جنگ، نمایندگان جمهوری خواه مجلس نمایندگان، لایحه تخصیص بسته کمکی 14.3 میلیارد دلاری به رژیم صهیونیستی را به صحن مجلس فرستادند. بخشی از این کمک مربوط به خرید تجهیزات نظامی بود. لایحه مزبور اگرچه به تصویب نرسید، اما مقدمه کمک های دیگر شد.

اواخر ماه آوریل 2024، بسته کمک های 95 میلیارد دلاری در مجلس سنای آمریکا به تصویب رسید که 17 میلیارد دلار آن مستقیماً به رژیم صهیونیستی اختصاص داده شد و 4 میلیارد از آن نیز صرف تکمیل سیستم‌های دفاع موشکی رژیم شد.

این در حالی است که آمریکا از سال 2020، سالانه به طور ثابت 3.8 میلیارد دلار به رژیم صهیونیستی کمک می‌کند که بخش قابل توجهی از آن صرف امور نظامی و تسلیحاتی می‌شود. رژیم صهیونیستی، تنها طرف خارجی است که این مبلغ را در ابتدای هر سال میلادی، به طور یکجا دریافت می‌کند.

3. حمایت نظامی

در میان تمام حمایت‌هایی که ایالات متحده از رژیم صهیونیستی به عمل آورده، کمک‌های نظامی و تسلیحاتی آمریکا رقم غیر قابل قیاسی را با دیگر حوزه‌های حمایتی آمریکا به خود اختصاص می دهد. کمک‌های نظامی و تسلیحاتی آمریکا به رژیم صهیونیستی را می‌توان در دو بخش «کمک‌های حمایتی نظامی» و «کمک‌های تسلیحاتی»، بررسی کرد.

3.1.کمک‌های حمایتی نظامی

از زمان انتشار خبر عملیات «طوفان الاقصی»، ایالات متحده دو ناو «یو اس اس جرالد فورد» و «یو اس اس آیزنهاور» را که در هر کدام از آنها قریب 5 هزار نظامی مستقر هستند، به سمت فلسطین اشغالی اعزام کرد. در تاریخ 10 اکتبر «پاتریک رایدر»، سخنگوی پنتاگون اعلام کرد، نیروهای ویژه آزادی گروگان و مبارزه با تروریسمِ ارتش آمریکا، «دلتا» به سرزمین‌های اشغالی اعزام شده‌اند تا در عملیات آزادی گروگان، به رژیم صهیونیستی کمک کنند.

اواخر اکتبر 2023، سایت آمریکاییِ اینترسپت در گزارشی از وجود یک پایگاه سری آمریکا به نام «پایگاه 512» خبر داد. این پایگاه روی یک منطقه مرتفع به نام «هر کِرِن» در صحرای نقب قرار دارد که با نوار غزه 32 کیلومتر فاصله دارد. تمرکز این پایگاه بر روی حملات احتمالی از سوی ایران است، به همین دلیل آنها در زمان حمله حماس در 7 اکتبر 2023، چیزی را رصد نکردند.

از هم پاشیدگی ساختار و فرماندهی نظامی رژیم صهیونیستی موجب شد نیروهای آمریکایی در روزهای نخست جنگ، عملا مدیریت میدان را به دست گیرند؛ تا جایی که حتی گفته شد، مدیریت تأسیسات هسته‌ای این رژیم در «دیمونا» نیز در اختیار آمریکایی‌ها بود. اظهارات «لوید آستین»، وزیر دفاع آمریکا موید این ادعا بود. وی مدعی شد آمریکا واحدهایی از نیروهای عملیات ویژه را برای ارائه کمک‌های اطلاعاتی و برنامه‌ریزی نظامی به فلسطین اشغالی فرستاده است.

این نوع حمایت از همان زمان آغاز عملیات طوفان الاقصی تا کنون ادامه دارد. شاید بارزترین نمود این نوع کمک‌های ایالات متحده به رژیم صهیونیستی را بتوان در زمان عملیات «وعده صادق» در 13 آوریل مشاهده کرد؛ زمانی که آمریکا تمام نیروهای خود در منطقه و دو ناو هواپیمابر خود را به همراه نیروهای هم پیمانش در غرب آسیا برای جلوگیری از ورود موشک‌ها و پهپادهای ایرانی به فلسطین اشغالی به خدمت گرفت.

3.2. کمک های تسلیحاتی

در نخستین روزهای جنگ در نوار غزه، «لوید آستین»، وزیر دفاع ایالات متحده اعلام کرد واشنگتن هیچ شرطی برای ارائه کمک‌های نظامی به رژیم صهیونیستی قرار نداده است. از همان زمان دولت آمریکا تلاش کرد تا شرکت‌های صنایع نظامی خود را قانع سازد که درخواست‌های تسلیحاتی رژیم صهیونیستی را در سریع‌ترین زمان ممکن، پاسخ دهند.

مهمترین کمک‌های تسلیحاتی که از زمان آغاز جنگ به رژیم صهیونیستی ارائه شد، مربوط به سامانه‌های پدافند هوایی رژیم صهیونیستی بود. آمریکا تمام آنچه یک سامانه دفاع هوایی به آن نیاز دارد را طی 10 ماه جنگ در نوار غزه به صهیونیست‌ها ارائه کرده است. گلوله توپ‌های 155 میلی‌متری، بمب‌های غیر هوشمند ام کی82 و ام کی 84، بمب‌های کوچک جی بی یو39 و موشک‌های جِی دی اِی اِم بخشی از تسلیحاتی است که توسط رسانه‌ها اعلام شده‌اند.

پایگاه یورو نیوز در گزارشی در ماه آوریل اعلام کرد، تنها در ماه دسامبر 2023، حدود 14هزار گلوله و تجهیزات تانک به ارزش 106 میلیون دلار و گلوله‌ها و تجهیزات توپخانه 155 میلی‌متری به ارزش 147 میلیون دلار از محل اختیارات فوق العاده ریاست جمهوری آمریکا به رژیم صهیونیستی ارسال شده است. در ماه ششم جنگ، برخی منابع دولتی ایالات متحده اعلام کردند بیش از 100 فقره کمک نظامی دیگر را به کنگره ارائه کرده‌اند، اما چون ارزش هر کدام از آن کمک‌ها کمتر از مقدار دلاری تعیین شده برای اطلاع رسانی به کنگره بوده‌اند، به صورت جداگانه گزارش نشده‌اند.

اینها مشتی از خروارها کمک نظامی ایالات متحده به رژیم صهیونیستی‌اند که در آنها از بمب‌های سنگرشکن، بمب‌های با کالیبر کوچک و سلاح‌های ممنوعه نامی به میان نیامده است. ارسال تسلیحات آمریکایی از زاغه های استراتژیک این کشور در اروپا آنقدر طولانی شده که حتی صدای برخی نظامیان و کارشناسان آمریکایی را در آورده است.

4. حمایت رسانه‌ای

در کنار تمام کمک‌های مالی، نظامی و بین‌المللی ایالات متحده از رژیم صهیونیستی، شاید کمک رسانه‌ای آمریکایی‌ها جایگاه ویژه‌تری داشته باشد که معمولاً از چشم‌ها پنهان می‌ماند. جنایت‌های مستمر و سنگین رژیم صهیونیستی در نوار غزه به شدت افکار عمومی را علیه رژیم صهیونیستی بسیج کرد. اگر چه در این میان وجود شبکه‌های اجتماعی و پیامرسان‌ها، موجب انتقال اطلاعات و داده‌های واقعی بین مردم شد اما رسانه‌های آمریکایی حمایت بی‌مثالی از رژیم صهیونیستی به عمل آوردند.

خوانش تیترهای رسانه‌های آمریکایی در دوره جنگ در نوار غزه، به تنهایی می‌تواند این مسئله را اثبات کند که تمام توان رسانه‌های آمریکایی در این مدت روی تخریب مقاومت و بازسازی چهره رژیم صهیونیستی متمرکز بوده است. این حمایت‌ها تا جایی استمرار یافته‌اند که حتی اعتراضات دانشگاهیان در آمریکا و اروپا توسط این رسانه‌ها، منعکس نشدند و اگر اخباری از آنها منتشر شد همگی تلاش در منفی بودن این اقدامات مردمی داشتند.

علاوه بر این وجه مدیریت افکار عمومی، رسانه‌های آمریکایی در شایعه‌سازی علیه مقاومت و تشویق افکار عمومی در میان حامیان فلسطین و مقاومت نیز سهم به سزایی داشته‌اند. این وجه از حمایت آمریکا، هنوز ادامه دارد و هر خبر از نوار غزه به گونه‌ای توسط این رسانه‌ها منعکس می‌شود که بتواند در خدمت رژیم صهیونیستی و جنایت‌های آن باشد.

5. فرصت سازی در جریان مذاکرات آتش‌بس

ایالات متحده از همان آغاز جنگ، زمانی که مسئله مذاکره برای مبادله اسرا و آتش‌بس در نوار غزه مطرح شد، به عنوان سرپرست مذاکرات خود را مطرح ساخت. در روزهای نخست جنگ، آمریکا با حمایت از خواسته‌های رژیم صهیونیستی با هرگونه آتش‌بس دائم مخالفت کرد و در جریان اولین مبادله اسرا، همواره در کنار صهیونیست‌ها قرار گرفت.

مهمترین نکته از این قرار است که ایالات متحده با در اختیار گرفتن سکانِ مذاکرات، این نشست‌ها را به سمتی حرکت داد که برای رژیم صهیونیستی فرصت ایجاد کند. این نکته را می‌توان با این مسئله تأیید کرد که بایدن پس از ارائه طرح اولیه آتش‌بس دائم، تلاش کرد موافقت حماس را به دست آورد و پس از آن با تغییری که در حال حاضر در طرح آتش‌بس ایجاد کرده، سعی می‌کند، موجبات عقب‌نشینی مقاومت از مواضع خود را فراهم سازد. این در حالی است که ایالات متحده بابت جنایت‌های رژیم صهیونیستی و پیمان شکنی‌های مداومش، عملاً هیچ فشاری بر رژیم صهیونیستی وارد نکرده است.

مجموعه داده‌های فوق نشان از آن دارد که آنچه موجب استمرار جنگ در نوار غزه و کشتار مردم بی‌گناه فلسطین در نوار غزه شده، خواست و اراده آمریکا و نقش پر رنگی است که این دولت استعماری در جنگ نوار غزه داشته و دارد. آمریکایی‌ها با حفظ ژست دموکراتیک خود در ظاهر دم از صلح و آتش‌بس می‌زنند، اما در عمل آنچه ارائه کرده و می‌کنند مساعدت‌هایی است که رژیم صهیونیستی را در جنایت و کشتار مردم مظلوم فلسطین کمک می‌کند و جلوی هرگونه مقابله با این رژیم را می‌گیرد.

بهترین عبارت در توصیف این شرایط را «اسحاق بریک»، بازرس سابق ارتش رژیم صهیونیستی بر زبان آورده است: همه موشک‌ها، مهمات، بمب‌های هدایت شونده و تمام جنگنده‌ها و راکت‌های آنها همگی از ایالات متحده تأمین می‌شوند. لحظه‌ای که آنها این کمک‌ها را به اسرائیل قطع کنند، ما نمی‌توانیم به جنگ ادامه دهیم. همه می دانند که ما بدون ایالات متحده نمی‌توانستیم وارد این جنگ شویم.