گزارش/

وقتی موسیقی نواحی ارکستر ملی را صفا می‌دهد

ارکستر ملی ایران بخش مهمی از اجرای اخیرش در تالار وحدت را به اجرای آثاری از موسیقی نواحی اختصاص داد.

کد خبر: ۳۱۲۴۱۹

۰۵ آبان ۱۴۰۳ / ۱۷:۱۱

به گزارش روزپلاس،  ارکستر ملی ایران هفته گذشته اجرایی جذاب را به رهبری همایون رحیمیان در تالار وحدت به صحنه برد. این کنسرت عنوان جالبی داشت؛ «پایکوبی.»

رپرتوار این اجرا شامل آثاری از حشمت سنجری، محمدرضا تفضلی، همایون رحیمیان و فرهاد پوپل بود که جابر اطاعتی هم به عنوان تک نواز گارمون، ارکستر را همراهی می‌کرد.

قطعات بخش نخست

«خاطرات کودکی - قسمت اول از سوئیت ایرانی» به آهنگسازی فرهاد پوپل
«رقص مضراب‌ها» به آهنگسازی زنده‌یاد حشمت سنجری
قطعات آذری «رقص کماله»، «ساری گلین»، «یاربیزگوناخ گله جک» و «رقص قزاقی» با تنظیم جابر اطاعتی

قطعات بخش دوم

«چشم به راه» از ساخته‌های زنده یاد امین‌الله رشیدی - با ادای احترام به این هنرمند فقید که به تازگی درگذشت
«رقص پروانه‌ها» به آهنگسازی و تنظیم همایون رحیمیان
«سوئیت دنا (قسمت سوم پایکوبی)» به آهنگسازی محمدرضا تفضلی
«طلوع» به آهنگسازی و تنظیم همایون رحیمیان

چرا پایکوبی

شاید نخستین پرسشی که در ذهن مخاطب ایجاد می‌شود این است که چرا عنوان این اجرا «پایکوبی» بود. بهترین پاسخ را امیرعباسستایشگر، مشاورومعاونبنیادرودکی در یادداشتی که در بروشور این کنسرت چاپ شده بیان کرده است:«اجرای امشب ارکستر موسیقی ملی ایران، گشتی در فضای ملودی از نظر تنوع رنگ و صوت است. از نگاهی بر موسیقی اقوام و رنگ و بوی موسیقی آذری تا چرخی در حال و هوای موسیقی پیشرو، اجرای بخشی از قطعات آهنگسازان معاصر برای نخستین بار و تکرار خاطره‌های گذشته که به موسیقی ملی منسوب خواهند ماند، روند انتخاب کارگان این برنامه را نمایان می‌کند. همچنین به یاد و یادگار از هنرمند تازه درگذشته استاد امین الله رشیدی قطعه‌ای به آهنگسازی این هنرمند فقید اجرا می‌شود.
اجرای امشب به قطعات بدون کلام پرداخته است. نغمه‌هایی که امروزه نیازی به هم جواری با شعر و خواننده ندارند و مخاطب را تنها با پیچ و تاب اصالت نت‌ها به میزبانی ذات موسیقی دعوت می‌کند. چشم داشت آن است که بعد از شنیدن اجرای ارکستر موسیقی ملی ایران همچنان شادان و مسرور از آن یاد کنیم. از این «پایکوبی».

بی‌شک درخشان‌ترین بخش کنسرت ارکستر ملی ایران اجرایقطعات «رقصکماله»، «ساریگلین»، «یاربیز»، «گوناخگلهجک» و «رقصقزاقی» بود؛ قطعاتیجذاب از موسیقبی آذری که هر شنونده‌ای را به وجد می‌آورد.

جابر اطاعتی با تکنوازیگارمون (قارمان) آثار فولکِ آذری را رنگ و بوی دیگری داد تا این قطعات در قلب و جانِ مخاطبان بنشینند.

مازیار ظهیرالدینی نوازنده ویولن و کنسرت مایستر، رایین نورانی، علیرضا خلج اسماعیلی، فرمهرحسن بیگلو، آذین نصرتی، رمیصا نفیسی، هلیا محمد ولی، سینا صالحی، فرید ذاکری، امیرمهزیار قاسمی، عرفان جاویدنیا، فرناز زندیه، ملیکا زاده محمد (ویولن یک)، سانوا عندلیبی، آرش جامع، سارا نادری، آناهیتا عظیمی، بهنام آقاجانیان، امیر نظری سالاری، نگین سمایی، محمدرضا نامجو، علیرضا گلستانه، سجاد صالح آبادی (ویولن دو)، هومن اتابکی، همایون هاشم زاده، پیمان ابوالحسنی، امیرحسین طایی، جاوید پناهی، اشکان نظر، آریان زمانی، محمدعلی غریبی، روشا کواهی نوازندگان (ویولا)، مجید اسماعیلی، محمدحسین غریبی، علی آقاجانی، پروشات زندآیین، غزاله شیرازی، سینا آذرآباد، نرگس فلاح پسند، شهرزاد مجد، روژان بردبار، هستی علیزاده (ویولنسل)، سروش کاکاوند، محمدهادی اسماعیلی، نازنین احمدی، ستاره نامور (کنترباس)، دیبا والی (هارپ) هنرمندان بخش سازهای زهی کنسرت ارکستر موسیقی ایران بودند.
در بخش سازهای ایرانی هم مسعود آذین و آناهیتا رمضانی (تار)، مژگان محمد حسینی (قانون)، علی عابدین (سنتور)، پوریا شیوافرد (نی)، فرهاد رحیمیان (دف) حضور داشتند.
شهرام رکوعی و روشنک نوشی (فلوت)، غزاله میرزاده (پیکولو)، فرشید حفظی فر و آرین قیطاسی (ابوا)، سایوری شفیعی و محمد ملک لی (کلارینت)، امیرحسین محمدیان و امیر ملکی (فاگوت)، نرگس تقی پور، روژینا صادقی، ریحانه رفیعی، امیرحسین گرگین (هورن)، علی ضرابی، کامیار ماندگاریان، امیررضا صالحی (ترومپت)، سپهر عباسی، آرین خدایار و مانی داوری (ترومبون) و بابک میردادیان (توبا) نوازندگان سازهای بادی ارکستر ملی بودند.
محمدرضا پناهی‌نژاد (تیمپانی)، عرفان فرشی‌زاده و ماهان ببری (پرکاشن)، جابر اطاعتی (گارمون)، هادی قهرمانی (پرکاشن و قوشا نقاره)، بهزاد صمدانی قلعه جوق (نقاره) نیز گروه هنرمندان سازهای کوبه‌ای ارکستر ملی را تشکیل می‌دادند.