عفو برای هانتر بایدن؛ سنت دیرینه فساد قضائی در آمریکا

نظام‌های سیاسی در طول تاریخ آمریکا همواره از دستگاه قضائی برای هضم اجتماعات مختلف و یکپارچه کردن قدرت سیاسی به نفع سفیدپوست‌ها استفاده کرده‌اند.

کد خبر: ۳۱۶۱۵۰

۱۲ آذر ۱۴۰۳ / ۲۱:۳۵

به گزارش روزپلاس، جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا روز یکشنبه از اختیارات ریاست‌جمهوری خود استفاده کرده و برای پسرش در پرونده اتهامات مربوط به نگهداری سلاح و فرارهای مالیاتی عفو صادر کرد.

شبکه خبری «سی‌ان‌ان» به عنوان رسانه‌ای که حامی دموکرات‌ها و جو بایدن است اقدام او در روز یکشنبه را «تحولی عجیب» توصیف کرده چرا که او با وعده احیای استقلال نظام قضائی آمریکا بر سر کار آمد.

هانتر خردادماه سال جاری از سوی هیئت منصفه ایالت دلاوِر آمریکا در پرونده اتهام‌های مربوط به حمل سلاح محکوم شناخته شده بود. به گفته دادستان‌ها، پسر رئیس‌جمهور آمریکا در پرونده خرید اسلحه دروغ گفته و مدعی شده بود که به‌طور غیرقانونی مواد مخدر مصرف نمی‌کند یا به آن اعتیاد ندارد.

جو بایدن در بیانیه‌ای که اندکی پس از صدور حکم صادر شده بود گفته بود که نتیجه را می‌پذیرد و روند قضایی احترام می‌گذارد. او با وجود این روز یکشنبه نشان داد که تنها در سطح شعار به این حکم قضائی پایبند بوده است.

پایبندی به پرونده‌های قضائی در حد شعار ترامپ و بایدن ندارد

اقدام بایدن چند روز بعد از آن صورت می‌گیرد که «جک اسمیث»، بازپرس ویژه رسیدگی به اتهامات دونالد ترامپ برخی از اتهامات فدرال علیه او در خصوص دخالت انتخاباتی و سوءاستفاده از اسناد محرمانه را ملغی اعلام کرده است.

چند روز قبل‌تر از آن، گفته شده بود که محاکمه ترامپ در پرونده پرداخت حق‌السکوت به یک بازیگر فیلم‌های مستهجن هم تا مدت نامعلوم معوق شده و مشخص نیست اصلاً از سر گرفته شود.

تحلیل بسیاری از ناظران در حال حاضر است که این پرونده‌های قضائی علیه دونالد ترامپ در صورتی که در او انتخابات به پیروزی نمی‌رسید تا مراحل آخر پیگیری و او محکوم می‌شد.

چند روز پیش از این معاون دونالد ترامپ در نظری که صحت آن مورد تردید قرار نگرفت، گفته بود که چنانچه او در انتخابات به پیروزی نمی‌رسید بایستی تا پایان عمرش را در حبس پشت میله‌های زندان می‌گذراند.

مجموع این تحولات تا اینجا کاملاً در جهت تأیید این اظهارات ترامپ است که نظام قضائی آمریکا یک نظام غیرمستقل و کاملاً دارای جهت‌گیری‌های سیاسی است و برای هدف قرار دادن مخالفان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ترامپ در واکنش به تصمیم بایدن به تلویح اظهار کرده که ممکن است با آغاز ریاست‌جمهوری خود همین رویه را برای نجات دادن متحدان سیاسی‌اش ادامه دهد و افرادی را به جرم حمله به ساختمان کنگره در 6 ژانویه 2021 محکوم شده‌اند مورد عفو قرار دهد.

او در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی تروث‌سوشال نوشت: «آیا عفو صادرشده از سوی جو برای هانتر گروگان‌های 6 ژانویه را هم که الان سال‌هاست زندانی شده‌اند در برمی‌گیرد؟ عجب تخلفی است که عدالت را ساقط می‌کند.»

سنت دیرینه سیاسی سازی جرائم علیه مخالفان

تا اینجای کار ممکن است ماجرا اینطور به نظر برسد که ترامپ قربانی یک نظام سیاسی قضائی شده و قصد دارد رویه‌ای را که قربانی‌اش شده را ادامه دهد. اما اگر به عقب‌تر برویم متوجه می‌شویم که ماجرا به گونه‌ای دیگر است.

دونالد ترامپ در واقع قبل از دوران ریاست‌جمهوری بایدن و در دور نخست حضورش در کاخ سفید هم بارها از این اختیاراتش برای محافظت از متحدان سیاسی و حتی اقوامش استفاده کرده بود. به عنوان مثال او تنها ساعاتی قبل از پایان دوره ریاست‌جمهورش برای 73 نفر از جمله «استیو بانون»، مشاور سابقش عفو صادر کرده بود.

تا اینجا ممکن است همچنین اینطور به نظر برسد که ترامپ آغازگر بازی سیاسی‌کاری قوه قضائیه بوده و بایدن را هم به این بازی کشانده است. اما ماجرا حتی از این هم قدیمی‌تر است و آن‌طور که نشریه هیل نوشته «سیاسی‌سازی جرم و استفاده از آن برای هدف قرار دادن مخالفان یک سنت دیرینه آمریکایی است.»

«خلیل جبران محمد»، تاریخدان آمریکایی در آثارشبه توضیح درباره این پرداخته که نظام‌های سیاسی در طول تاریخ آمریکا چطور از جرائم و اتهامات سیاسی برای هضم اجتماعات مختلف و یکپارچه کردن قدرت سیاسی به نفع سفیدپوست‌ها استفاده کرده است.

به عنوان مثال سال 1971 ریچارد نیکسون اعلام کرد «جنگ علیه مواد مخدر» را آغاز کرده است. بعد از او رونالد ریگان همین سیاست را گسترش داد اما دستیارهای نیکسون اعتراف کردند که هدف اصلی این سیاست هدف قرار دادن گروه‌هایی اعم از سیاه‌پوست‌ها و «هیپی‌ها» بود که ضد او رأی داده بودند. در دهه 1990، بیل کلینتون هم لایحه‌ای را به بهانه مبارزه با جرائم خشن به تصویب رساند که به گونه‌ای نامتناسب سیاه‌پوست‌ها و اقلیت‌های دیگر را هدف قرار می‌داد.

در نتیجه استفاده از نظام قضائی به عنوان یک ابزار سیاسی و در خدمت منافع فردی، حزبی و گروهی رویه‌ای بوده که همیشه در ایالات متحده حاکم بوده است و البته این رویه در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ تشدید نیز خواهد شد، زیرا او بدون پرده‌پوشی و به صورت صریح حقایق سیاست آمریکا را بازگو می‌کند.