نماینده پکن: نظریه "ظرفیت مازاد" چین یک موضوع ساختگی است

سرپرست هیئت نمایندگی چین در اتحادیه اروپا، در مقاله‌ای با اشاره به نظریه "ظرفیت مازاد" چین، آنرا یک موضوع ساختگی خواند که به هیچ وجه بر اساس منطق عرضه و تقاضای محصولات یا قوانین بازار نیست.

کد خبر: ۳۱۸۰۰۱

۰۴ دی ۱۴۰۳ / ۱۳:۵۷

به گزارش روزپلاس، پنگ گانگ، سرپرست هیئت نمایندگی چین در اتحادیه اروپا، در مقاله‌ای در یکی از رسانه‌های اروپایی نوشت: نظریه "ظرفیت مازاد" چین، یک موضوع ساختگی است که به هیچ وجه بر اساس منطق عرضه و تقاضای محصولات یا قوانین بازار نیست.

وی تصریح کرد: برخی از کشورهای غربی، بدون توجه به اصول تجارت آزاد و رقابت عادلانه، با دامن زدن به ادعاهایی همچون "تهدید اقتصادی چین" و "ظرفیت مازاد چین"، به دنبال بهانه‌ای برای اجرای سیاست‌های حمایت‌گرایانه و راه‌اندازی اختلافات تجاری هستند.

بر اساس گزارش وب‌سایت خبری تلویزیون مرکزی چین، پنگ گانگ پیشتر نیز در مقاله‌ای با عنوانی مشابه در رسانه "EU Dynamics" بیان کرده بود: اخیراً برخی از سیاستمداران و رسانه‌های اروپایی و آمریکایی بار دیگر موضوع "ظرفیت مازاد" چین را مطرح کرده و این ادعا را از حوزه انرژی‌های نو به سایر دسته‌های صنعتی گسترش داده‌اند.

وی تأکید کرد: در واقع، این ادعا به‌طور نادرستی مفهوم "ظرفیت مازاد" را به‌کار می‌برد که نه با واقعیت‌های عینی و نه با اصول اقتصاد بازار سازگار نیست.

این مقاله تأکید می‌کند که "ظرفیت مازاد" به وضعیتی گفته می‌شود که در آن ظرفیت واقعی تولید از تقاضای بازار یا سطح انتظارات طبیعی فراتر رود. در حال حاضر، توسعه سبز و کم‌کربن یک روند اصلی جهانی است و تقاضا برای محصولات مرتبط با انرژی‌های نو به‌طور مداوم در حال افزایش است.

بر اساس پیش‌بینی‌ها، تا سال 2030، تقاضای جهانی برای خودروهای برقی به حدود 45 میلیون دستگاه خواهد رسید که بیش از سه برابر میزان سال 2023 است. گزارش کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد نیز نشان می‌دهد که برای دستیابی به اهداف خنثی‌سازی کربن، سرمایه‌گذاری در حوزه انرژی‌های نو باید شتاب بیشتری بگیرد.

این آمارها نشان می‌دهد که در حال حاضر ظرفیت موجود در این حوزه ناکافی است و به‌هیچ‌وجه نمی‌توان از "ظرفیت مازاد" صحبت کرد.

در بخش دیگری از این مقاله آمده است: نظریه "ظرفیت مازاد" بر اساس میزان صادرات نیز فاقد مبناست. در دنیای جهانی‌شده امروز، بازار، تولید و مصرف در سطح جهانی انجام می‌شود و تنظیم و تطبیق عرضه و تقاضا باید در این چارچوب انجام گیرد.

پنگ گانگ در این مقاله همچنین به صادرات محصولات کشورهای توسعه‌یافته اشاره می‌کند. وی بیان میکند: برای مثال، حدود 80 درصد تراشه‌های تولیدشده در آمریکا، 80 درصد خودروهای تولیدی آلمان و 50 درصد خودروهای تولیدی ژاپن به بازارهای جهانی صادر می‌شود. بخش عمده‌ای از هواپیماهای تولیدی شرکت‌های ایرباس و بوئینگ نیز برای صادرات طراحی شده‌اند.

پنگ گانگ خاطر نشان کرد: در مقابل، سهم خودروهای برقی صادراتی چین در سال 2023 تنها 12.7 درصد از کل تولید این کشور بوده است. بنابراین، اگر صادرات محصولات مزیت‌دار کشورهای توسعه‌یافته منطقی و معقول تلقی شود اما صادرات کشورهایی مانند چین به‌عنوان "ظرفیت مازاد" مورد انتقاد قرار گیرد، این موضوع نمونه‌ای آشکار از تناقض و استاندارد دوگانه است.

وی در پایان مقاله به این موضوع اشاره میکند که، تاریخ و واقعیت بارها نشان داده‌اند که سیاست‌های حمایت‌گرایانه هیچ برنده‌ای ندارد. تنها با کنار گذاشتن تفکرات محدود و انزواگرایانه، کاهش موانع، و گسترش همکاری‌های باز می‌توان پویایی تجارت بین‌المللی را افزایش داد.

پنگ تأکید کرد: همه کشورها باید با استفاده از مزیت‌های نسبی خود، هماهنگی در سیاست‌ها و استانداردها، و ارتقای نوآوری‌های فناورانه، به تثبیت زنجیره تأمین جهانی کمک کرده و محیط تجاری عادلانه‌تری مبتنی بر قوانین سازمان تجارت جهانی (WTO) ایجاد کنند تا کارایی اقتصادی و رفاه عمومی بهبود یابد.