دفاع جمعی؛ تجربه مقاومت در میانه آتش و خون غزه

نبرد ۱۵ ماهه جبهه مقاومت با رژیم صهیونیستی با وجود هزینه انسانی و مالی، دستاورد استراتژیک شکل‌دهی به ایده دفاع جمعی نیروهای مقاومت را به همراه داشته‌است. ایده دفاع جمعی که مهمترین جلوه آن ماده ۵ پیمان ناتو است در غرب آسیا امری منحصربفرد محسوب می‌شود.

کد خبر: ۳۲۰۳۹۶

۲۹ دی ۱۴۰۳ / ۱۹:۰۷

به گزارش روزپلاس، همزمان با اعلام آتش بس در غزه و آغاز روند تبادل اسرا میان رژیم صهیونیستی و حماس بعد از 15 ماه نبرد، فرصتی برای بررسی ابعاد مختلف این نبرد تاریخی فراهم شده است.

نبرد 7 اکتبر در بردارنده نتایج استراتژیکی بود که  رژیم صهیونیستی در بخش تبلیغاتی و پروپاگاندا تلاش دارد خود را برنده این نبرد بازنمایی کند تا از این رهگذر و با جا انداختن این ادعا که جبهه مقاومت تضعیف شده، بتواند دستورکار مدنظرش را برای همراه کردن آمریکا در ماجراجویی جدید در منطقه پیاده کند.

هرچد با نگاهی سطحی مبتنی بر حجم تخریب غزه و قتل عام 46 هزار غیرنظامی، ویرانی روستاهای جنوب لبنان، حملات هوایی به یمن، شهادت سید حسن نصرالله، اسماعیل هنیه و یحیی السنوار، شهادت فرماندهان برجسته نیروی قدس، جنبش حزب الله، مقاومت حماس، الحشد الشعبی عراق و انصارالله بنظر برسد که جبهه مقاومت در این نبرد شکست خورده است لکن این ارزیابی عمیق نیست چراکه هیچ نبردی بدون هزینه نیست و آنچه برنده و بازنده را مشخص می‌نماید هزینه و فایده و تجارب آن نبرد است.

هرچند در این نبرد خسارت مالی و انسانی به جبهه مقاومت وارد شد اما دستاورد بزرگ این نبرد برای مقاومت، رسیدن به ایده دفاع جمعی بود که همواره به عنوان یک ایده دور از دسترس جلوه می نمود.

ایده دفاع جمعی  تمهیدی برای اجرای مفهوم امنیت دسته جمعی است که طی آن بازیگران بین المللی امنیت هر عضو را به همه اعضا مرتبط می دانند و خود را متعهد به دفاع مشترک می دانند.

معروف ترین نمونه معاصر این ایده در ماده 5 پیمان آتلانتیک شمالی ناتو ذکر شده که حمله به هر عضو به مُثابه حمله به همه اعضا تلقی می شود. با این حال اجرای این ایده پیشرو در سیاست بین الملل که اساس آن بی اعتمادی و خودبسندگی است همواره دشوار بوده و نیازمند نوعی تکامل سیاسی در فهم منافع مشترک است.

امروز شاهدیم که ایده امنیت جمعی در ناتو به عنوان مهمترین سازمان بین المللی با کارکرد امنیتی محل کشمکش ایالات متحده با متحدان اروپایی شده و درون ناتو درباره میزان تعهد مالی بحث های جدی است.

امروز نیروهای جبهه مقاومت فراسوی آتش برپاشده از طوفان الاقصی و به برکت خون‌های پاک شهدا و کودکان مظلوم غزه، تجربه ای منحصر بفرد از نبرد 15 ماهه در یک سنگر را دارند.

مقاومت امروز در ازای این هزینه ها به اتاق عملیات مشترکی رسید که پیش از این در غرب آسیا سابقه نداشته است. حتی در دوره جنگ سرد هم پیمان‌های مبتنی بر دفاع دسته جمعی همچون پیمان بغداد یا سنتو به تجربه‌ای واقعی در این زمینه نائل نشده بود.

تجربه این دفاع جمعی که تبلور رسانه ای آن با عنوان «وحدت ساحات» یا همان وحدت میدان‌ها توسط شهید سید حسن نصرالله مطرح گردید و نماد عملی آن اتاق عملیات مقاومت در نبرد 470 روزه بود که با ضربات متعدد از جبهات مختلف، ماشین نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی را وادار به پذیرش آتش بس کرد.

جبهه مقاومت درحالی امروز به این اتاق عملیات رسیده که عربستان سعودی در سال 2015 با وجود هزینه‌های هنگفت و پروپاگاندا برای شکل دهی به چنین اتاق عملیاتی دست نیافت. اهمیت این اتاق عملیات آنجاست که بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی نابودی و تفکیک این اتاق عملیات را مهمترین پروژه سیاسی‌اش در این نبرد تعریف کرد و بنظر می رسد این نبرد استمرار خواهد داشت.

وی تلاش کرده بود با حملات هوایی بی‌امان به لبنان، عملیات پیجری و شهادت سید حسن نصرالله به این هدف برسد ولی وحدت میدان‌ها درهم نشکست و نکته اینجا بود که شاید اگر دولت دمشق هم بیشتر در این اتاق عملیات فعالیت داشت، امروز شاهد این پیروزی بود.