مقایسه طرح لاپید برای نوار غزه با طرح مصر و ترامپ

با سخنرانی یائیر لاپید در واشنگتن و اظهار جزئیات ابتکار مدنظر وی، تعداد طرح‌های ارائه شده برای آینده نوار غزه پس از جنگ اخیر به سه طرح جایگزین رسیده است.

کد خبر: ۳۲۳۸۷۱

۰۸ اسفند ۱۴۰۳ / ۲۱:۵۱

به گزارش روزپلاس، یائیر لاپید، رهبر رسمی اپوزیسیون رژیم صهیونیستی، در سفر اخیر خود به واشنگتن، طرح جدیدی را برای آینده نوار غزه ارائه کرده که به نوعی «راهکار مصری» نامیده می‌شود. این طرح پیشنهاد می‌کند مصر برای دوره‌ای طولانی، کنترل و اداره نوار غزه را به دست گیرد.

لاپید در نشست اندیشکده «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها» این طرح را رونمایی کرد. طبق این پیشنهاد، مصر برای یک بازه زمانی نهایتاً 15 ساله، مسئولیت کنترل و اداره نوار غزه را برعهده خواهد گرفت. پس از طرح جنجالی اخیر دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا معروف به «ری‌وی‌یِرای خاورمیانه» و طرح مصر با عنوان «طرح عربی»، این سومین طرحی است که برای تعیین آینده نوار غزه مطرح می‌شود.

جزئیات طرح لاپید

رهبر اپوزیسیون رژیم صهیونیستی اعلام کرده ابتکاری عملیاتی را به دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا تقدیم کرده که در چارچوب آن، مصری‌ها در ازای تسویه 155 میلیارد دلار بدهی‌های خود، 15 سال کنترل نوار غزه را به عهده خواهند گرفت. لاپید مدعی است این طرح در واکنش به ناتوانی کابینه نتانیاهو در ایجاد ساختاری جایگزین برای حماس جهت اداره غزه ارائه شده است.

وی تأکید کرده که این ابتکار را طی چند ماه اخیر و با مشارکت مسئولین عالی‌رتبه سیاسی و امنیتی تدوین کرده و آن را در جریان سفرش به آمریکا در اختیار مسئولین عالی‌رتبه دولت ترامپ و اعضای ارشد سنا قرار داده است.

لاپید در سخنرانی خود به دو مشکل اساسی اشاره کرد:

اولاً به ادعای وی، جهان نیازمند راه‌حل جدیدی برای نوار غزه است، چرا که براساس ادعای وی رژیم صهیونیستی نمی‌تواند با بقای حماس در قدرت موافقت کند، تشکیلات خودگردان هم قادر به اداره غزه نیست، اشغالگری مستقیم توسط رژیم صهیونیستی هم امری نامطلوب است. در ثانی اقتصاد مصر در آستانه فروپاشی قرار گرفته و بدهی‌های خارجی این کشور به 155 میلیارد دلار رسیده که به مصر اجازه توسعه اقتصاد و تقویت ارتش این کشور را نمی‌دهد.

لاپید پیشنهاد می‌کند برای حل این دو مشکل، مصر مسئولیت اداره نوار غزه را برای مدت 15 سال به عهده بگیرد، در حالی که جامعه جهانی و متحدان منطقه‌ای پرداخت بدهی‌های خارجی این کشور را تقبل می‌کنند.

به ادعای لاپید، در این مدت نوار غزه بازسازی شده و شرایط برای یک خودگردانی آماده می‌شود. وی تأکید کرد که این ابتکار سابقه تاریخی هم دارد، زیرا مصر در گذشته هم بر غزه حکومت کرده است.

ساز و کار اجرایی طرح

لاپید در تشریح جزئیات اجرایی این طرح گفته است:

آتش‌بس فعلی تا زمان آزادی تمامی اسرا و در شرایطی که نیروهای اشغالگر همچنان در همان محیط حضور دارند، تکمیل می‌شود؛

مصر کنترل نوار غزه را از طریق قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد به عهده گرفته و امنیت داخلی و اداره غیرنظامی آن را عهده‌دار می‌شود؛

کنترل به عنوان قیمومیت تعریف شده و با هدف انتقال نوار غزه به تشکیلات خودگردان بعد از انجام اصلاحات مورد نظر رژیم صهیونیستی صورت می‌گیرد؛

روند بازسازی تحت نظارت مصر انجام و عربستان سعودی به همراه کشورهای سازشکار در آن مشارکت خواهند کرد؛

آمریکا در چارچوب طرح ترامپ به همکاری خود با مصر در غزه ادامه خواهد داد؛

مصر به هر ساکن غزه که خواهان ترک این منطقه باشد، اجازه خروج خواهد داد؛

مصر مانع از انتقال سلاح به غزه شده و کار تخریب تونل‌ها و از بین بردن زیرساخت‌های مقاومت را انجام می‌دهد؛

ایجاد ساز و کار امنیتی مصری-صهیونیستی-آمریکایی برای مقابله با مقاومت در غزه در دستور کار قرار می‌گیرد.

واکنش‌ها به طرح لاپید

روزنامه صهیونیستی معاریو گزارش داد پیشنهاد رهبر اپوزیسیون کنست در مورد اداره آینده غزه با مخالفت و انتقاد شدید وزرای کابینه رژیم صهیونیستی مواجه شده است. «شلومو کرعی»، وزیر کابینه این رژیم، با انتقاد شدید از لاپید گفته است: «وقتی ترامپ طرحی را برای از بین بردن کامل مشکل غزه (با اخراج فلسطینیان) ارائه می‌دهد، چرا باید یائیر لاپید چنین کاری بکند؟ او در مسیر مخالف حرکت می‌کند و به جای حمایت از تلاش‌های بین‌المللی برای خلاصی از این مشکل، به دنبال ادامه آن است.»

مقایسه طرح لاپید با طرح‌های ترامپ و مصر

با طرح یائیر لاپید، اکنون سه طرح مختلف برای آینده نوار غزه مطرح شده است که هر کدام از زوایای مختلفی به آینده نوار غزه نگاه می‌کنند. نخستین طرح ارائه شده، طرح دونالد ترامپ بود که رویکردی افراطی‌تر را دنبال می‌کند. محور اصلی طرح مزبور، تخلیه جمعیتی غزه و انتقال فلسطینیان به کشورهای دیگر است. این طرح آشکارا به دنبال پاکسازی قومی غزه از فلسطینیان است. برخی از ویژگی‌های اصلی این طرح عبارتند از:

خالی کردن نوار غزه از سکنه یا کاهش جدی میزان جمعیت غزه؛

از بین بردن کامل حضور سیاسی و نظامی جنبش مقاومت در غزه؛

تغییر بافت جمعیتی منطقه به نفع رژیم صهیونیستی؛

فلسطینی زدایی از حاکمیت سیاسی و اداری در نوار غزه.

طرح عربی مصر

طرح مصر بیشتر به دنبال یک راه‌حل میانه است که تلاش می‌کند ظاهراً منافع همه طرف‌ها را در نظر بگیرد:

تأکید بر آتش‌بس دائمی و توقف درگیری‌ها؛

بازسازی غزه با مشارکت بین‌المللی و کشورهای عربی؛

تلاش نسبی برای حفظ هویت فلسطینی غزه؛

ایجاد یک ساختار اداری با مشارکت نیروهای تشکیلات خودگردان و گروه‌های مختلف فلسطینی (به استثنای جنبش مقاومت)؛

افزایش نقش کشورهای عربی در امور فلسطین.

طرح لاپید (راهکار مصری)

طرح لاپید به دنبال یک راه حل میان‌مدت است که تلاش می‌کند دو مسئله را همزمان حل کند: مدیریت غزه پس از جنگ و مشکلات اقتصادی مصر:

قیمومیت مصر بر غزه برای دوره‌ای 8 تا 15 ساله؛

تسویه بدهی‌های خارجی مصر به مبلغ 155 میلیارد دلار در ازای پذیرش این مسئولیت؛

تلاش برای انتقال تدریجی قدرت به تشکیلات خودگردان به شرط اصلاح ساختار خود؛

همکاری امنیتی مصر-آمریکا-اسرائیل برای کنترل جنبش مقاومت در غزه.

مقایسه سه طرح

مواضع نسبت به جنبش مقاومت: هر سه طرح در هدف خود مبنی بر نابودی زیرساخت‌های مقاومت در غزه اشتراک نظر دارند.

رویکردها به مسئله فلسطین: طرح ترامپ آشکارا به دنبال اخراج فلسطینیان از غزه است، در حالی که طرح مصر و طرح لاپید ظاهراً چنین هدفی را دنبال نمی‌کنند، اگرچه در طرح لاپید اشاره شده که به کسانی که مایل به ترک غزه هستند، اجازه خروج داده خواهد شد.

هویت فلسطینی: در سه طرح هویت فلسطینی تضعیف می‌شود.

نقش مصر: در طرح لاپید، مصر نقش محوری دارد و مستقیماً اداره غزه را به دست می‌گیرد، در حالی که در طرح عربی مصر، این کشور بیشتر نقش حافظ امنیت و میانجی را ایفا می‌کند.

انگیزه اقتصادی: طرح لاپید یک مشوق اقتصادی کلان (تسویه 155 میلیارد دلار بدهی) را به مصر پیشنهاد می‌کند.

قابل توجه است که هر سه طرح، با وجود تفاوت‌های ظاهری، در یک هدف اساسی مشترک هستند: حذف مقاومت فلسطین، تضمین امنیت رژیم صهیونیستی و نادیده گرفتن حق تعیین سرنوشت ملت فلسطین و همچنین تضعیف هویت فلسطینی نوار غزه. حتی طرح مصری نیز مداخله‌ای فراتر از گروه‌های فلسطینی را در نوار غزه پیشنهاد می‌کند که بدعتی خطرناک است و می‌تواند هویت فلسطینی این باریکه را بیش از پیش تهدید کند.