اهمیت اقتصادی توافق قسد با دولت موقت؛ نفت ناجی جولانی

توافق ۸ بندی کردهای سوریه با دولت جولانی غیر از اهمیت راهبردی و سیاسی در زمینه اقتصادی نیز اهمیت فوق العاده‌ای دارد و می‌تواند نقش مهمی در تثبیت حکومت محمد جولانی در سوریه داشته باشد.

کد خبر: ۳۲۵۱۷۴

۲۳ اسفند ۱۴۰۳ / ۱۶:۴۲

به گزارش روزپلاس، «مظلوم عبدی» فرمانده نیروهای دموکراتیک کُرد سوریه موسوم به (قسد) با احمد الشرع (جولانی) بر سر ادغام این نیروهای نظامی و دولتی  در نیروهای حکومت موقت سوریه به توافقی دست یافتند که این توافق از جنبه سیاسی و راهبردی اهمیت بالایی دارد چراکه یکی از چالش‌های اصلی دولت سوریه دستکم به طور موقت منبع تنش نیست.

این توافق به دلیل ارتباط پرونده کردی با ترکیه و حضور نظامی آمریکا علاوه بر اهمیت در سطح داخلی در سطح منطقه‌ای و راهبردی نیز اهمیت بالایی داشت اما در این میان از جنبه اقتصادی نیز این توافق دارای ابعاد کلیدی برای دولت دمشق است. متن توافق 8 بندی میان قسد و دولت انتقالی سوریه تاکید می نماید که کلیه ادارات و نهادهای غیرنظامی و نظامی دولت خودمختار شرق فرات در دولت مرکزی ادغام می‌شوند که «این امر دربردارنده گذرگاه‌های مرزی، فرودگاه و چاه‌های نفت می‌باشد.»

تاکید بر چاه‌های نفت، ناشی از اهمیت این ذخایر انرزی برای دولت جدید سوریه است چرا که می‌تواند مهمترین منبع درآمد دولت دمشق شود، امری که دولت بشار اسد از آن محروم ماند و زمینه بحران اقتصادی لاینحل این کشور شد. همچنین بحران حامل‌های انرژی نیز در سوریه وضعیت پیچیده‌ای دارد و این کشور در تامین بنزین و سوخت برای منازل با مشکل جدی مواجه است.

در صورت اجرا شدن توافق میان دمشق و قسد، دولت جولانی درآمدهای نفتی و گازی از فروش نفت از 6 میدان را به دست می‌آورد که مهمترین آنها میدان نفتی «العمری» در استان دیرالزور در جنوب شرق سوریه که ظرفیت روزانه 80 هزار بشکه را دارد و درحال حاضر روزانه 20 هزار بشکه استخراج دارد. همچنین میدان نفتی «الجفره» در استان دیرالزور که قبل از اعتراضات سال 2011 روزانه دو هزار بشکه تولید داشت ولی اکنون هزار بشکه در روز تولید دارد، دومین میدان نفتی در این استان است.

علاوه براین دو، میدان گازی «کونیکو» در دیرالزور مهمترین میدان گازی سوریه محسوب می‌شود که روزانه 13 میلیون متر مکعب تولید دارد ولی درحال حاضر تولید در این میدان متوقف شده است.

علاوه بر دیرالزور در استان الحسکه نیز میدان بزرگ الرمیلان در شرقی‌ترین نقطه سوریه قرار دارد که در آن 1322 چاه نفت و 25 چاه گاز وجود دارد که روزانه 90 هزار بشکه ظرفیت تولید دارد ولی درحال حاضر روزانه 9 هزار بشکه از آن استخراج می‌شود.

دومین میدان نفتی استان الحکسه با نام «الجبسه» که قبل از جنگ روزانه 2500 بشکه تولید داشت ولی اکنون از مدار خارج شده دیگر میدان نفتی است که کنترل آن از دمشق گرفته شده است.

استان الحسکه یک میدان گازی و تاسیسات پالایشگاهی با نام السویدیه با ظرفیت تولید 13 هزار کپسول گاز و تامین 500 هزار مکعب گاز برای تامین سوخت نیروگاهی را در توان دارد که برای تامین برق شمال کشور اهمیت بالایی دارد.

قسد از سال 2015 کنترل این میادین نفتی را در اختیار گرفته و در طی سال‌های اخیر از درآمدهای حاصل از این چاه‌های نفت بهره برداری کرده و بخشی از این میادین نیز در اختیار نیروهای آمریکایی بوده است.

دولت سوریه در دوره قبل از مجموع 141 میلیون بشکه تولید سالیانه معادل 386 هزار بشکه تولید در روز را داشت که بخشی از آنرا صادر و ما مابقی را صرف تامین برق و بنزین این کشور می‌کرد. محروم شدن دولت سوریه از درآمدهای نفتی و وابستگی به واردات حامل‌های انرژی هزینه سنگین اقتصادی برای حکومت سابق سوریه در پی داشت.