گزارش/

ورزش ایران در سال ۱۴۰۳/ المپیک، وزیر جدید و وعده بزرگ!

ورزش ایران در سالی که گذشت، شاهد اتفاقات بسیار زیادی بود، از بازی‌های المپیک و پارالمپیک پاریس تا انتخاب احمد دنیامالی به عنوان وزیر ورزش و جوانان.

کد خبر: ۳۲۵۷۵۲

۰۱ فروردين ۱۴۰۴ / ۱۲:۳۳

به گزارش روزپلاس، سال 1403 برای ورزش ایران سال خاص و پر اهمیتی بود. از یک طرف بازی‌های المپیک و پارالمپیک 2024 به میزبانی پاریس در پیش بود و از طرف دیگر با توجه به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، فرد جدیدی باید روی صندلی وزارت ورزش و جوانان می‌نشست. همه اینها نشان می‌داد که سال 1403 از چه اهمیت بالایی برخوردار بود و شاید به نوعی سرنوشت ورزش کشور برای 4 سال آینده را مشخص می‌کرد.

* المپیک 2024 پاریس و بهترین عملکرد در سه دوره اخیر

تلاش همه کشورها در عرصه ورزش، رسیدن به موفقیت در المپیک به عنوان رویداد بزرگ ورزشی دنیاست. ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست، هر چند این مسیر در ایران به دلیل تغییرات مدیریتی بعضاً متعدد، عدم مدیریت صحیح، عدم حمایت و پشتیبانی لازم و ...، با دشواری زیادی طی می‌شود.

کاروان ایران در روزهای 5 تا 21 مرداد با 40 ورزشکار شامل 29 مرد و 11 زن، با نام «خادم‌الرضا» و با شعار «صلح برای کودکان» در سی و سومین دوره المپیک به میزبانی پاریس شرکت کرد و با 3 طلا، 6 نقره و 3 برنز و کسب رتبه 21 و صعود 6 پله‌ای نسبت به دوره قبل به کار خود پایان داد.

این بهترین عملکرد کاروان ایران پس از بازی‌های 2012 لندن و در سه دوره اخیر بود. 11 ورزشکار زن از ایران در این دوره شرکت کردند تا رکورد حضور بانوان کشورمان در این رویداد شکسته شود.

نکته دیگر تداوم مدال‌آوری رشته‌های کشتی و تکواندو بود، آن هم با وجود اعزام در ورزشکاران در 13 رشته مختلف. کشتی (آزاد و فرنگی) 8 مدال و تکواندو 4 مدال به خود اختصاص دادند و باز هم این زنگ خطر برای ورزش ایران به صدا درآمد که مدال‌آوری فقط به دو فدراسیون محدود شده است.

حالا این وظیفه مسئولان (از وزارت ورزش و کمیته المپیک گرفته تا روسای فدراسیون‌ها) است که برنامه‌ریزی درستی برای المپیک 2028 لس‌آنجلس داشته باشند و کار به جایی نرسد که در فاصله یک سال تا المپیک، همه به فکر حضور قدرتمندانه باشند.

* حضور دنیامالی در وزارت ورزش

با تغییر ریاست جمهوری پس از شهادت آیت‌الله رئیسی و حضور مسعود پزشکیان، باید وزیر ورزش جدید انتخاب می‌شد. در همین راستا در روز 31 مرداد، رأی‌گیری درخصوص وزرای پیشنهادی در مجلس انجام شد و احمد دنیامالی با 253 رأی از 285 رأی مأخوذه به‌عنوان وزیر جدید ورزش و جوانان انتخاب شد.

دنیامالی بیگانه با ورزش نبود. او چند سال ریاست فدراسیون قایقرانی را بر عهده داشت و حضور در رأس مجمع باشگاه ملوان و یکی دو پست مهم بین‌المللی در قایقرانی را نیز در کارنامه دارد. بیش از 6 ماه از حضور دنیامالی در ورزش می‌گذرد و او در این مدت سعی کرده برنامه‌ریزی‌ها را با نگاه به بازی‌های کشورهای اسلامی 2025 در ریاض، بازی‌های آسیایی 2026 ناگویا و در نهایت المپیک 2028 لس‌آنجلس انجام دهد و خواسته اصلی‌اش هم یک چیز است؛ کسب طلا در میادین بین‌المللی.

با این وجود کار بسیار سختی پیش‌روی ورزش است. با اتخاذ تصمیمات صحیح و اجرای آنها، ورزش کشور روزهای خوبی را تجربه خواهد کرد، در غیر این‌صورت باید حسرت موفقیت سایر کشورها و ناکامی نمایندگان ایران را شاهد باشیم. با امکانات فعلی و مشکلات مالی کار ایران برای موفقیت در میادین بین‌المللی بسیار سخت خواهد بود.

* پارالمپیک و درخشش مثال‌زدنی نمایندگان ایران

به فاصله بیش از 2 هفته از المپیک، شهر پاریس از 7 تا 18 شهریور این بار میزبان بازی‌های پارالمپیک بود؛ جایی که 4400 ورزشکار توان‌یاب از 184 دور هم جمع شدند تا در 22 رشته ورزشی به رقابت بپردازند. از ایران نیز 64 ورزشکار (12 زن و 52 مرد) در قالب کاروان «فرزندان ایران» و با شعار «ایمان، ایثار و افتخار» راهی پاریس شدند تا دست به افتخارآفرینی بزنند.

کاروان ایران با 25 مدال شامل 8 طلا، 10 نقره و 7 برنز در رده چهاردهم جدول توزیع مدال‌ها ایستاد. البته که رتبه ایران نسبت به دوره قبلی پایین‌تر آمد، اما تعداد مدال‌ها افزایش یافت. در کنار اینها رکوردشکنی‌های مختلف در سطح آسیا، جهان و پارالمپیک بود؛ اتفاقی ویژه که اهمیت زیادی دارد.

قهرمانی ساره جوانمردی و تبدیل شدن به پرافتخارترین بانوی ایرانی، هشتمین قهرمانی تیم ملی والیبال نشسته، طلای روح‌الله رستمی، علی اکبر غریب‌شاهی  و احمد امین‌زاده در پاراوزنه‌برداری، سه طلای ارزشمند سعید افروز، امیرحسین علیپور و یاسین خسروی که همراه با رکوردشکنی بودند، درخشش بی‌نظیر هاجر صفرزاده و کسب نقره با سه بار شکستن رکورد آسیا، نقره زهرا رحیمی و تبدیل به کم‌سن‌ترین مدال‌آور ایران در ادوار مختلف پارالمپیک، نایب قهرمانی پرستو حبیبی و تبدیل شدن به اولین مدال‌آور رشته کلاب در پارالمپیک از جمله اتفاقات ویژه این دوره از پارالمپیک بود.

* انتظارات در 2026 ناگویا

یکی از مواردی که در نیمه دوم سال 1403 چندین بار از سوی مسئولان ورزش کشور به ویژه وزیر ورزش مطرح شد، انتظارات از ورزش ایران در بازی‌های آسیایی 2026 ناگویا بود.

اوایل آبان ماه بود که جلسه هیئت اجرایی کمیته ملی المپیک با حضور وزیر ورزش برگزار شد و دنیامالی انتظارات خود را مطرح کرد. مناف هاشمی دبیرکل وقت کمیته المپیک در این باره گفته بود: «توقع بر این است که در بازی‌های آسیایی 2026 ژاپن، جایگاه خود را نسبت به دوره قبلی (رتبه هفتم) بهتر کنیم و برای رسیدن به این هدف، باید کارهای زیادی انجام دهیم و بین 27 تا 28 و یا حتی بیشتر، مدال طلا بگیریم.» دنیامالی نیز در جلسه‌ای از امکان‌پذیر بودن کسب 25 طلا در بازی‌های آسیایی صحبت کرد.

این موضوع در حالی مطرح شد که کاروان ایران در بازی‌های آسیایی هانگژو با 13 مدال طلا، 21 نقره و 20 برنز و مجموع 54 مدال در رده هفتم قرار گرفت. این هدف‌گذاری قابل توجه است، اگر متناسب با شرایط و امکانات باشد. در واقع باید زیرساخت‌ها، بودجه ورزش کشور، وضعیت مدیریت و برنامه‌ریزی فدراسیون‌ها و .. را در نظر گرفت؛ مواردی که شاید الان و با توجه به افزایش قیمت ارز، چندان مطلوب نیست.

رسیدن به 25 یا 28 طلا و دو برابر کردن طلاها نسبت به دوره قبلی، اتفاقی دور از ذهن است، چرا که جدا از شرایط ورزش ایران، سایر کشورها نیز متوقف نخواهند شد و برای رسیدن به موفقیت تلاش می‌کنند. بیان کردن توقع 28 طلا در ناگویا، یکی از صحبت‌های مهم امسال بود و باید منتظر بمانیم و ببینیم که آیا این وعده بزرگ و هدف‌گذاری، محقق خواهد شد یا نه.

* خداحافظی با بازنشسته‌ها

یکی از اتفاقات مهم دیگری که در ورزش ایران در 1403 رخ داد، بازنشستگی تعدادی از مدیران بود. احمد دنیامالی چند بار از اجرای قانون در عرصه‌های مختلف از جمله بازنشستگی خبر داد. موضوع بازنشستگی هر ساله اتفاق می‌افتاد، اما شاید امسال و به واسطه بازنشستگی چند چهره سرشناس در ورزش، بیش از گذشته به چشم آمد.

نکته مهمی که باید در گذشته رقم می‌خورد و الان به ثمر می‌نشست، موضوع تربیت نیروهای جوان و تحصیل‌کرده برای حضور در عرصه‌های مدیریتی بود. ورزش ایران در این موضوع با مشکل مواجه است، به همین دلیل نیاز است که مدیران بالادستی، هم صبر و تحمل در استفاده از نیروهای جوان و هم جرأت تغییر و تحول را داشته باشد. مورد دوم از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است، چرا که کمتر مدیری شهامت استفاده از نیروهای جوان را دارد و نمی‌خواهد هزینه‌ای بابت این موضوع بپردازد.