گفت‌وگو/

صفر کشکولی: بچه‌ها پس از «آیینه عبرت» از من فرار می‌کردند/ مسئولان ما را فراموش می‌کنند، اما مردم نه

صفر کشکولی، بازیگر قدیمی سینما و تلویزیون با اشاره به خاطرات نوروز در زمان کودکی‌اش گفت: روزگاری مردم با دیدن او در خیابان فرار می‌کردند.

کد خبر: ۳۲۵۹۴۶

۰۴ فروردين ۱۴۰۴ / ۰۸:۳۵

به گزارش روزپلاس، صفر کشکولی، قهرمان پرورش اندام و بازیگر سینما و تلویزیون که در سال ۱۴۰۳ عمل قلب باز انجام داده است درباره وضعیت جسمانی خود گفت: پس از عمل جراحی کمی حالم بهتر است و فعلاً در چند کار کوتاه بازی کرده‌ام تا پس از بهتر شدن وضعیت جسمانی‌ام در فیلم‌های بلند و سخت‌تر بازی کنم.

وی ادامه داد: درحال حاضر در یک تله‌فیلم به نام «شکار مرگبار» ساخته آقای ذوالفقاری بازی کردم.

ذوق کودکانه برای ۱۰ شاهی عیدی

این هنرمند پیشکسوت در بخش دیگر این گفتگو درباره ایام نوروز در زمان کودکی‌اش بیان کرد: ما در زمان کودکی همیشه شاد بودیم، زیرا با امکانات خوب زندگی می‌کردیم و همه‌چیز ارزان بود. کل سال منتظر بودیم که عید شود، کت و شلوار نو بپوشیم و به عید دیدنی برویم. کل ایام عید هم منتظر بودیم تا از فامیل عیدی بگیریم. در آن زمان ۱۰ شاهی عیدی می‌گرفتیم، ولی همان پول را هم به قدری محکم در دستمان نگه می‌داشتیم که گم نشود. نوروز در زمان کودکی برای ما سراسر خاطرات خوب است.

وی با اشاره به وضعیت اقتصادی مردم در این سال‌ها تاکید کرد: متأسفانه امروزه به قدری هزینه‌ها بالا رفته است که حتی عید هم دیگر خوش نمی‌گذرد، زیرا سفره مردم خالی است.

کشکولی که سه مدال طلا در کارنامه ورزشی خود دارد، درباره پیگیری تمرین‌های ورزشی‌اش توضیح داد: از زمانی که قلبم را جراحی کردم، بیشتر استراحت می‌کنم و دیگر نمی‌توانم ورزش حرفه‌ای را ادامه دهم. اما همچنان ورزش سبک را در خانه انجام می‌دهم. با دمبل‌های ۱ کیلویی و ۳ کیلویی تمرین می‌کنم تا عضلاتم همچنان آماده بمانند.

ورزش یا سینما؟

وی در پاسخ به این پرسش که بین سینما و ورزش حرفه‌ای کدام یکی را انتخاب می‌کند، گفت: اگر به عقب برگردم، مجدد هم ورزش و هم سینما را کنار هم انتخاب می‌کنم. زیرا ورزش بدون سینما و سینما بدون ورزش معنی ندارد. ورزش برای یک بازیگر بسیار مهم است، زیرا کمک می‌کند بدنی زیبا و انرژی زیاد داشته باشد. ورزش هیکل بازیگر را ورزیده نگه می‌دارد و اجازه نمی‌دهد که چاق شود. من در سال ۱۳۴۱ قهرمان پرورش اندام آسیا شدم.

این هنرمند درباره افتخارات ورزشی‌اش گفت: سال ۱۳۴۶ قهرمان پرتاب دیسک ایران شدم و مدال طلا دریافت کردم. سال ۵۱ قهرمان وزنه برداری باشگاهی شدم و داور و مربی حرفه‌ای وزنه برداری و پرورش اندام هستم. خیلی از قهرمانان وزنه برداری دنیا زیر نظر من در سالن هفت تیر تمرین کردند.

وی درباره بازخورد مخاطبان نسبت به فیلم‌هایی که بازی کرده است، عنوان کرد: نزدیک به ۲۰۰ فیلم و سریال بازی کرده ام که بیشتر آنها نقش منفی بوده است. با این حال همچنان در دل ملت جا دارم و مردم من را خیلی دوست دارند. وقتی من را می‌بینند، می‌گویند که از نقش‌های من بسیار لذت می‌برند. همه می‌دانند که ایفای نقش منفی بسیار سخت‌تر از نقش مثبت است و کار هر کسی نیست که نقش منفی را به خوبی بازی کند.

«آئینه عبرت» خیابان‌ها را خلوت می‌کرد

کشکولی با بیان خاطره‌ای از سریال‌های قدیمی گفت: زمانی که سریال «آئینه عبرت» یا «خانه در آتش» را بازی می‌کردم، شخصیت‌های منفی در آن سریال‌ها داشتم. در آن زمان به یاد دارم که هر وقت بچه‌ها من را در کوچه و خیابان می‌دیدند، فرار می‌کردند. روزی پسربچه‌ای به مادرش گفت که «مامان مامان همان آقای بدجنس است که در فیلم‌ها همه را می‌زند».

وی افزود: از طرفی در سال‌های اخیر سریال «هشتگ خاله سوسکه» را بازی کردم که برای بچه‌ها بسیار جالب بود. پس از این سریال و سریال‌هایی مانند «لیسانسه‌ها» و «بزنگاه» مردم در کوچه و خیابان دنبالم می‌دویدند تا باهم عکس بگیریم.

این بازیگر سینما تصریح کرد: سریال «آئینه عبرت» در آن سال‌ها بسیار پربیننده بود و زمانی که پخش می‌شد خیابان‌ها خلوت و همه در خانه جمع می‌شدند تا این سریال را تماشا کنند. سریال «خانه در آتش» هم همینطور بود. همچنین سریال «نیسان آبی» هم طرفداران خاص خود را داشت.

مسئولان ما را فراموش می‌کنند، اما مردم نه

کشکولی با اشاره به بی‌مهری مسئولان نسبت به قهرمانان و هنرمندان گفت: محمد نصیری، قهرمان المپیک و جهان بود و اکنون در خانه مریض است و کسی سراغش را نمی‌گیرد. متأسفانه او هنوز مستأجر است. خیلی از قهرمانان ما امروزه در بستر بیماری هستند، اما کسی حتی به عیادتشان نمی‌رود. برخی هنرمندان در خانه نشسته و واقعاً وضعیت خوبی ندارند، اما مسئولان آنها را فراموش کرده‌اند. واقعیت این است که مسئولان پس از مدتی قهرمانان و هنرمندان را فراموش می‌کنند، اما مردم نه.

این هنرمند در پایان تصریح کرد: در سال جدید برای تمام مردم ایران آرزوی سلامتی دارم. من اول برای مردم آرزوی سلامتی دارم و بعد برام خودم، زیرا اگر مردم نباشند، ما هم نیستیم. ما از مردم انرژی می‌گیریم.