چرا مذاکرات هسته‌ای در دولت شهید رئیسی به نتیجه نرسید؟

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی و مذاکره کننده سابق ایران در برنامه‌ای در خصوص علت به نتیجه نرسیدن مذاکرات هسته‌ای در دولت شهید رئیسی سخنانی را مطرح کرد.

کد خبر: ۳۳۱۰۲۷

۰۴ خرداد ۱۴۰۴ / ۲۰:۵۷

به گزارش روزپلاس، علی باقری، دبیر شورای راهبردی روابط خارجی و مذاکره کننده سابق ایران در برنامه "مردم‌دار" در خصوص چرایی عدم رسیدن به توافق در مذاکرات در زمان دولت شهید رئیسی گفت: وقتی که دولت شهید رئیسی مستقر شد مذاکراتی با طرف مقابل که چهار کشور بودند تا اوایل 1400 شکل گرفته بود و وقتی که دولت مستقر شد این مسیر باید تصمیم گرفته می‌شد که ادامه پیدا کند یا خیر.

وی افزود: تصمیم دولت با هماهنگی مراجع عالی این بود که این مسیر ادامه پیدا کند. قاعدتا مطالبات راهبردی جمهوری اسلامی ایران باید به طور جدی مورد توجه باشد و تامین شود. این مسیر در نیمه دوم 1400 ادامه پیدا کرد.

باقری ادامه داد: تقریبا ما تا 20 اسفند 1400 به یک چارچوب قابل قبولی از توافق دست پیدا کردیم و پیش نویس مورد توافق نهایی شد. اتفاقی که در آن زمان افتاده بود، جنگی که بین روسیه و اوکراین درگرفته بود باعث شد یک وقفه‌ای در روند نهایی سازی توافق ایجاد شود ولی خب بعد از مدتی این روند فعال شد.

دبیر شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: ما عملا در شهریور 1401 یک پیش‌نویس نهایی را داشتیم که در مورد توافق بود. در سفری که به نیویورک داشتیم به همراه شهید رئیسی، در حاشیه آن ملاقات‌هایی با نمایندگان انگلیس، فرانسه و آلمان و همین طور نماینده اتحادیه اروپا که آقای مورا بود، داشتم و آنان با آمریکا ارتباط داشتند که متن نهایی شد.

وی افزود: قرار بود بعد از انتخابات کنگره آمریکا که نیمه آبان بود این توافق امضا شود. ولی اتفاقات نیمه دوم سال 1401 باعث شد که آنان سوء محاسباتی داشته باشند و محاسباتشان تغییر کرد و باعث شد این روند به تاخیر بیافتد.

باقری تصریح کرد: شهید رئیسی در عین اینکه اهتمام داشتند مذاکرات جلو برود، این اهتمام را داشتند که باید منافع ملت ایران به طور جدی تامین شود.

وی در ادامه بیان داشت: این ویژگی‌هایی که آمریکایی‌ها می‌گفتند باعث شده به ایران امتیازات فراتر از برجام داده شود یکی از دلایلی بود که آمریکایی‌ها جدیتشان را در مسیر نهایی سازی توافق دچار اخلال کرد. لذا آن موقع تدبیری که کردند این بود که ما کاری کنیم در این مقطع توافقی صورت نگیرد ولی در عین حال بحرانی هم ایجاد نشود. یعنی استنباط آنان این بود که اگر این مسیر بدون توافق بخواهد جلو رود ممکن است اتفاقاتی بیافتد که برای آنان هزینه‌مند باشد و به همین جهت هم بود که در سال 1402 مذاکرات مسقط که ایران و آمریکا به صورت غیرمستقیم با وساطت عمان شکل گرفت.