بی‌توجهی جهانی، بحران افغانستان را عمیق‌تر می‌کند

سازمان‌های بشردوستانه با هشدار نسبت به قطع حمایت‌های بین‌المللی از افغانستان اعلام کردند که کاهش منابع مالی و محدودیت‌های داخلی، زندگی میلیون‌ها افغان را تهدید می‌کند. آن‌ها از جامعه جهانی خواسته‌اند این کشور را تنها نگذارد.

کد خبر: ۳۳۳۰۷۵

۲۸ خرداد ۱۴۰۴ / ۱۴:۰۸

به گزارش روزپلاس، سازمان‌های بشردوستانه فعال در افغانستان نسبت به تعمیق بحران انسانی در این کشور هشدار دادند و اعلام کردند که بی‌توجهی جامعه جهانی و کاهش منابع مالی، دسترسی میلیون‌ها افغان به خدمات حیاتی را به خطر انداخته است.

«ریلیف» در گزارشی اعلام کرد که در آستانه نشست عالی‌رتبه درباره افغانستان، نهادهای وابسته به سازمان ملل و سازمان‌های غیردولتی بین‌المللی و محلی، با انتشار بیانیه‌ای خواستار اقدام فوری و حمایت مؤثر از مردم افغانستان شدند.

به گفته آن‌ها، در نیمه نخست سال 2025، تنها 18 درصد از بودجه برنامه بشردوستانه افغانستان تأمین شده است؛ این در حالی‌ست که نیازهای اساسی مردم به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته است.

به دلیل کمبود منابع، بیش از 420 مرکز درمانی تعطیل و 3 میلیون نفر از خدمات بهداشتی اولیه محروم شده‌اند. همچنین، بسته‌شدن 300 مرکز تغذیه به معنای قطع درمان نجات‌بخش برای 80 هزار کودک و مادر دچار سوءتغذیه است. در بخش محافظت نیز، بسته‌شدن 216 مرکز مقابله با خشونت مبتنی بر جنسیت باعث شده یک میلیون زن و دختر بدون حمایت باقی بمانند.

سازمان‌های امدادی اعلام کردند با وجود چالش‌های عملیاتی، محدودیت‌های دسترسی و محدودیت‌های اعمال‌شده بر حق کار زنان، همچنان در حال ارائه خدمات در مناطق مختلف هستند. آن‌ها هشدار دادند که بدون تأمین بودجه فوری، حتی این تلاش‌های باقی‌مانده نیز به خطر خواهد افتاد.

سازمان ملل: بودجه لازم برای کمک‌های بشردوستانه در افغانستان وجود ندارد

نیاز 28 میلیون نفر به کمک‌های فوری بشردوستانه در افغانستان

بر اساس این گزارش، افغانستان پس از دهه‌ها جنگ، با بحران چندلایه‌ای روبرو است که در آن فقر، خشکسالی، بحران تغذیه، بی‌ثباتی سیاسی و محدودیت‌های اجتماعی بر هم انباشته شده‌اند.

سازمان‌های فعال در افغانستان تأکید می‌کنند که حمایت مالی جامعه جهانی نه‌تنها از گرسنگی جلوگیری کرده، بلکه در جلوگیری از فروپاشی کامل خدمات اساسی مانند آموزش و بهداشت نیز نقش مهمی داشته است.

با توجه به شدت بحران انسانی، نهادهای بشردوستانه خواستار تأمین بودجه‌ای انعطاف‌پذیر، قابل پیش‌بینی و بلندمدت شده‌اند تا علاوه بر پاسخ فوری، بستر تاب‌آوری و خوداتکایی جوامع نیز فراهم شود.

به گفته کارشناسان، اگر اقدامی فوری صورت نگیرد، پیشرفت‌های سال‌های گذشته از بین خواهد رفت و افغانستان بار دیگر در گرداب فقر و فروپاشی فرو خواهد رفت.