خطای استراتژیک و جبران تاکتیکی!

بهتر است مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی بداند که دوران روایت‌گری‌های مخدوش و دروغین وی در قبال ماهیت و کارکرد فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان در لحظه حمله بزدلانه آمریکا به تاسیسات هسته‌ای نطنز و فردو رسماً به پایان رسیده است.

کد خبر: ۳۳۴۲۰۰

۱۱ تير ۱۴۰۴ / ۲۰:۴۱

به گزارش روزپلاس، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اخیراً با اشاره به تماس و گفت‌وگوی تلفنی خود با بدر عبدالعاطی، وزیر امور خارجه مصر مدعی شده است: " در این برهه، گفتگو و دیپلماسی باید غالب باشد و ما به تلاش‌ها برای بازگرداندن اعتماد مورد نیاز برای پیشرفت (روابط) ادامه خواهیم داد."

بهتر است گروسی قبل از آنکه به ترسیم چشم‌انداز همکاری‌های ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی در آینده‌ای نزدیک یا دور بپردازد، اندکی درخصوص چرایی تعلیق همکاری‌های تهران-آژانس سخن بگوید! به عبارت بهتر، گروسی اکنون باید به تشریح بحران خودساخته‌ای بپردازد که خود در پیدایش، تثبیت و تقویت آن نقش بسیار پررنگی ایفا کرده است.

واقعیت امر این است که مدیرکل آژانس در قبال تهران دچار یک "خبط راهبردی آشکار" و " تعرض حقوقی غیرقابل توجیه" شده و همین مسئله همکاری با وی و نهاد متبوعش را تبدیل به یک "خط قرمز" ساخته است. گروسی نه‌تنها از وظایف و مسئولیت‌های بارز و حداقلی در روند راستی‌آزمایی فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان عدول کرده، بلکه در شکل‌دهی فرامتن غیرقانونی حمله رژیم منفور صهیونیستی و آمریکا علیه تاسیسات هسته‌ای فردو و نطنز همکاری مطلق و غیرقابل انکاری با تل‌آویو و واشنگتن داشته است. تکیه مکرر گروسی بر پرونده موسوم به "موارد ادعایی" و اصرار وی مبنی بر مفتوح نگاه داشتن این پرونده مبنای اصلی نقشه شوم گروسی در تقابل با تهران را تشکیل می‌داد.

اکنون گروسی به‌سادگی از خطای استراتژیک و عامدانه خود و نهاد متبوعش در قبال تهران صرف‌نظر کرده و در مقابل قصد دارد با استناد به تاکتیک نخ‌نمای "ساده‌انگاری ماجرا" بار دیگر بازی چندساله خود در زمین کاخ سفید و رژیم صهیونیستی را ادامه دهد. گروسی وقیحانه از "بازگرداندن اعتماد "سخن می‌گوید حال‌آنکه این اعتمادسازی یک‌طرفه در بازرسی‌های پادمانی و فرادپامانی بارها از سوی تهران صورت گرفت. گروسی خصمانه در این مسیر فرصت‌سوزی کرده و اکنون دست به دامان واسطه‌ها شده است!

او نمی‌تواند دشمنی مطلق و خبط راهبردی خود در قبال ایران را با نوعی ظاهرسازی تاکتیکی و رایزنی‌های صوری با وزرای خارجه کشورهای واسطه‌گر جبران کند. گروسی باید هزینه‌های آشکار و هنگفتی را بابت بازگرداندن این اعتماد پرداخت کند که البته با توجه به احراز وابستگی وی به شبکه دشمن ،چنین مسئله‌ای بعید به نظر می‌رسد. از این رو باید مراقب لفاظی‌های گروسی و همراهانش در آژانس بین المللی انرژی اتمی با کلیدواژگانی مانند "اعتمادسازی" و "دیپلماسی" بود.