گزارش/

یک قصه شخصی از معجزه موسیقی در جنگ/ هنری که همراه وفادار مردم است

یکی از پژوهشگران عرصه موسیقی که هم اکنون مدیریت دفتر برنامه‌ریزی و آموزش‌های هنری وزارت ارشاد را به عهده دارد از نقش موسیقی در دوران ۱۲ روزه جنگ گفت.

کد خبر: ۳۳۴۲۱۸

۱۲ تير ۱۴۰۴ / ۰۹:۱۰

محمدحسین اسماعیلی پژوهشگر عرصه موسیقی که طی سال‌های اخیر مدیریت دفتر برنامه‌ریزی و آموزش‌های هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را به عهده دارد، با انتشار متنی از نقش موسیقی در تقویت روحیه هم‌دلی و اتحاد ایرانیان در جنگ ۱۲ روزه گفت.

در یادداشت محمدحسین اسماعیلی آمده است:

هنر و فرهنگ، این نگارینه شکوهمند تمدن، همواره آیینه‌ای از حال و هوای جوامع بوده است. پویایی و بالندگی فرهنگ هر سرزمین، پیوندی ناگسستنی با آرامش و شکوفایی اجتماعی دارد؛ گویی این دو، دو روی یک سکه‌اند. آن‌گاه که جامعه‌ای در صلح و امنیت به سر می‌برد، هنر در آن جلوه‌گری می‌کند و جریان‌های نوین پدید می‌آیند و بالعکس، آن‌گاه که مردمی در همدلی و همبستگی به سر می‌برند، هنرشان نیز به اوج می‌رسد.

تاریخ گواهی می‌دهد که ملت‌هایی که در عرصه فرهنگ و هنر پیشتاز بوده‌اند، روزگاری را در سایه امنیت و آرامش زیسته‌اند. در چنین بستری است که آثار ماندگار خلق می‌شوند؛ آثاری که گاه به یادگاری جمعی یک ملت بدل می‌گردند و گاه مرزها را درمی‌نوردند و جهانی می‌شوند.

در این میان، موسیقی جایگاهی بی‌همتا دارد. زبانی جهانی که بی‌نیاز از ترجمه، دل‌ها را می‌نوازد و روح‌ها را به هم پیوند می‌زند. این هنر ناب، توان آن را دارد که در لایه‌های گوناگون احساسی، عاطفی، روانی و حتی متافیزیکی تأثیر بگذارد و توده‌های پراکنده را حول محوری مشترک گرد آورد. آن‌گاه که محتوای یک اثر موسیقایی بر ارزش‌های همگانی مانند میهن‌پرستی استوار باشد، نیروی آن دوچندان می‌شود و همدلی را به اوج می‌رساند. در روزهای سخت و بحرانی، مانند ایام جنگ، این همبستگی می‌تواند معجزه کند.

تهاجم ۱۲ روزه رژیم صهیونیستی به میهن عزیزمان، گواهی زنده بر این مدعاست.

پس از گذشت ۳۷ سال‌ از جنگ تحمیلی، بار دیگر فضای جامعه آکنده از نغمه‌های حماسی شد و سرودهای میهنی، زمزمه لب‌های مردم گردید. در کنار مدافعان میهن، موسیقی نیز به میدان آمد تا همدلی و انسجام را میان مردم گسترش دهد. تصنیف‌های جاودانه‌ای چون «ای ایران ای مرز پرگهر»، «سپیده»، «ای شهید»، «نام جاوید وطن» و ... بار دیگر بر تارک خاطره جمعی این ملت درخشیدند. هنرمندان غیور نیز بی‌درنگ به میدان آمدند و با اجراهای خود، جان‌ها را گرمی بخشیدند. اوج این حرکت، اجرای پرطنین ارکستر سمفونیک تهران در میدان آزادی بود که پیام وحدت و مقاومت را به گوش جهانیان رساند و نشان داد که موسیقی چگونه می‌تواند در بحرانی‌ترین لحظات، معجزه آفریند.

آری، اگر به این گوهر گرانبها حتی در دوران پساجنگ نیز بها دهیم، موسیقی خواهد توانست در تمام فراز و نشیب‌های زندگی ملت‌ها همراهی وفادار باشد. با تکریم این هنر مقدس، می‌توانیم وحدت و همدلی را در جامعه نهادینه کنیم و سرزمین‌مان را به سوی شکوهی پایدار رهنمون شویم.