توسعه برق خورشیدی، راهی برای تاب‌آوری در بحران

میرزایی، نماینده مجلس گفت: توسعه انرژی خورشیدی، نه‌تنها سپری در برابر تهدیدات و قطعی برق در بحران‌هاست، بلکه منبعی پایدار برای درآمد خانوارها و بخش خصوصی به شمار می‌رود

کد خبر: ۳۳۴۹۲۶

۲۲ تير ۱۴۰۴ / ۲۱:۳۲

به گزارش روزپلاس، در جریان 12 روز جنگ تحمیلی اخیر، زمانی که زیرساخت‌های حیاتی کشور بیش از هر زمان دیگری در معرض تهدیدات سایبری و نظامی قرار گرفتند، موضوع تاب‌آوری انرژی و بهره‌گیری از منابع تجدیدپذیر به یکی از محورهای کلیدی سیاست‌گذاری در حوزه انرژی تبدیل شد. در این میان، ظرفیت بالای ایران برای تولید برق از انرژی خورشیدی، فرصتی ارزشمند برای کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی، تولید برق پاک و ایجاد درآمد پایدار برای خانوارها و بخش خصوصی به‌شمار می‌رود.

در همین راستا، محمد میرزایی، نماینده مردم تکاب و شاهین‌دژ در مجلس شورای اسلامی، در گفت‌وگویی ضمن اشاره به تجربه‌های موفق در حوزه انتخابیه خود و ظرفیت‌های ملی کشور، بر ضرورت توسعه هوشمند، پراکنده و مردمی انرژی تجدیدپذیر و نقش‌آفرینی جدی‌تر دولت در حمایت از این حوزه تأکید می‌کند.

میرزایی، با اشاره به تحولات امنیتی منطقه و اهمیت پدافند غیرعامل در زیرساخت‌های حیاتی کشور اظهار داشت: تجربه‌های اخیر در سطح منطقه به‌خوبی نشان داده که نیروگاه‌های متمرکز چقدر آسیب‌پذیرند. همان‌طور که با اصابت موشک به نیروگاه اشدود در سرزمین‌های اشغالی، برق یک منطقه وسیع به‌طور کامل قطع شد، ما نیز باید از هم‌اکنون برای روزهای بحرانی آماده باشیم. راهکار این آمادگی، توسعه نیروگاه‌های خورشیدی پراکنده و بومی‌سازی تولید برق در سطح محلی و خانوادگی است؛ مدلی که هم در برابر تهدید مقاوم است و هم برای مردم سودآور.

وی با تأکید بر ظرفیت بالای کشور در بهره‌گیری از انرژی خورشیدی گفت: ایران یکی از کشورهای ممتاز در زمینه تابش خورشید است، با بیش از 300 روز آفتابی در سال. این یعنی منبعی تمام‌نشدنی و رایگان در اختیار داریم که می‌توان آن را به برق، درآمد، و امنیت تبدیل کرد. به‌ویژه در مناطق روستایی و کم‌برخوردار، توسعه نیروگاه‌های خورشیدی خانگی می‌تواند منبع درآمدی پایدار برای خانوارها ایجاد کند، بدون اینکه نیاز به سرمایه‌گذاری‌های سنگین یا وابستگی به زیرساخت‌های گسترده باشد.

نماینده مردم تکاب و شاهین‌دژ ادامه داد: ما در حوزه انتخابیه خودمان، در منطقه شمالی شهرستان تکاب و در محدوده معدن طلای زرشوران، شاهد یک نمونه موفق از استفاده از انرژی خورشیدی هستیم. این معدن، که بزرگ‌ترین معدن طلای ایران به شمار می‌رود، با بهره‌گیری از برق خورشیدی بخشی از نیاز انرژی خود را تأمین می‌کند. این تجربه نشان می‌دهد که حتی صنایع سنگین و مهم نیز می‌توانند از انرژی تجدیدپذیر برای کاهش هزینه‌ها و افزایش پایداری تولید استفاده کنند.

وی با اشاره به اقدامات حمایتی در سطح محلی تصریح کرد: در حال حاضر سرمایه‌گذاران بخش خصوصی در حوزه انتخابیه بنده فعال شده‌اند و طرح‌های مختلفی در حوزه تولید برق خورشیدی را آغاز کرده‌اند. ما نیز در مجلس و در سطح استان، از این مسیر حمایت می‌کنیم؛ از جمله با اختصاص زمین برای احداث نیروگاه‌های خورشیدی کوچک و متوسط، تسهیل مجوزها، و هماهنگی با وزارت نیرو برای خرید تضمینی برق تولیدشده.

محمد میرزایی با اشاره به جنبه‌های اقتصادی این مدل گفت: توسعه انرژی خورشیدی تنها یک اقدام زیست‌محیطی نیست؛ یک منبع درآمد واقعی برای مردم و یک فرصت اقتصادی برای بخش خصوصی است. بسیاری از خانواده‌ها در روستاهای ما می‌توانند با نصب پنل‌های خورشیدی روی سقف خانه‌هایشان، برق تولید کنند و به شبکه بفروشند. همین‌طور، سرمایه‌گذاران خصوصی با ایجاد نیروگاه‌های تجدیدپذیر از چند کیلووات تا چند صد مگاوات، به سود اقتصادی قابل‌توجهی می‌رسند، در حالی که به پایداری برق منطقه نیز کمک می‌کنند.

وی در بخش دیگری از سخنان خود تأکید کرد: در مجلس تلاش کرده‌ایم در برنامه هفتم توسعه، توجه ویژه‌ای به انرژی‌های تجدیدپذیر داشته باشیم. این موضوع نه‌تنها به نفع محیط زیست است، بلکه از نظر اقتصادی و امنیتی نیز برای کشور حیاتی است. در شرایطی که جهان به سمت حذف سوخت‌های فسیلی حرکت می‌کند، ایران باید از فرصت تاریخی خود در حوزه خورشید نهایت استفاده را ببرد.

نماینده مردم تکاب و شاهین‌دژ در پایان خاطرنشان کرد: آینده انرژی ایران در گرو نگاه درون‌زا و مردم‌پایه به تولید انرژی است. وقتی هر خانه، هر مزرعه و هر کارگاه بتواند خودش برق تولید کند، دیگر وابستگی به سیستم‌های متمرکز کاهش می‌یابد و تاب‌آوری ملی بالا می‌رود. این همان مدلی است که هم امنیت می‌آورد، هم اشتغال، هم درآمد، و هم توسعه پایدار.

وی افزود: به طور خلاصه؛ توسعه انرژی خورشیدی، نه‌تنها سپری در برابر تهدیدات و قطعی برق در بحران‌هاست، بلکه منبعی پایدار برای درآمد خانوارها و بخش خصوصی به شمار می‌رود؛ همان‌طور که حمله موشکی به نیروگاه اشدود در سرزمین‌های اشغالی نشان داد، اتکا به زیرساخت‌های متمرکز می‌تواند در شرایط بحرانی، منجر به خاموشی گسترده و آسیب‌پذیری جدی شود.