تسلیح شهرک نشینان؛ حربه اسرائیل برای مهار بمب ساعتی کرانه باختری

چندی قبل بن‌گویر اعلام کرد پنج شهر و شهرک صهیونیست نشین جدید به فهرست مناطق واجد شرایط دریافت مجوز حمل سلاح گرم خصوصی اضافه شدند، اقدامی که به تقریباً یکصد هزار شهروند دیگر اجازه می‌دهد مجوز سلاح گرم دریافت کنند.

کد خبر: ۳۴۱۳۳۷

۰۱ مهر ۱۴۰۴ / ۱۷:۳۳

به گزارش روزپلاس، رژیم صهیونیستی در حالی که درگیر تشدید عملیات نظامی خود در نوار غزه و پیشبرد نقشه تصرف شهر غزه است، نگرانی‌های جدی‌ امنیتی نیز از سمت کرانه باختری دارد.

فلسطینی‌های ساکن این منطقه متأثر از تحولاتی که در نوار غزه رخ می‌دهد، به روش‌های مختلف همراهی و همبستگی خود را با هم وطنان خود در غزه نشان داده‌اند و همین احساس درد مشترک و پیوندی که بین این دو منطقه جدا افتاده از هم وجود دارد، باعث شده تا مقامات اسرائیل پس از آغاز مانور زمینی در شهر غزه، نسبت به کرانه باختری حساسیت بیشتری داشته باشند. آنها می‌ترسند فلسطینی‌ها با عبور از حصار مرزی، وارد اراضی اشغالی شوند و دست به اقدامات تلافی‌جویانه‌ای بزنند.

در همین راستا ارتش رژیم صهیونیستی چندی قبل اعلام کرد طبق برآوردها، بین 45 تا 70 هزار فلسطینی غیرقانونی تقریباً به طور مستمر در داخل سرزمین‌های اشغالی حضور دارند که این موضوع، موجبات نگرانی نهادهای امنیتی این رژیم را رقم زده است.[1]

البته این تعداد فلسطینی غالبا برای کار و اشتغال در داخل اراضی اشغالی تردد می‌کنند. تا پیش از 7 اکتبر 2023  تعداد این قبیل از کارگران فلسطینی بیش از یکصد هزار نفر بود و اکثرشان هم مجوز ورود قانونی داشتند. اما پس از حمله 7 اکتبر، مرزهای سرزمین‌های اشغالی بسته و کارگران فلسطینی از بازار کار اخراج شدند.

با طولانی شدن جنگ و مسدود ماندن مرز، کارفرمایان اسرائیلی پس از آنکه نتوانستند جای خالی فلسطینی‌ها را با کارگر خارجی پر کنند، به دلیل کمبود شدید نیروی کار در بخش‌هایی مانند ساخت‌وساز و مسکن، بر آن شدند با به کارگیری غیرقانونی کارگران فلسطینی پروژه‌هایشان را پیش ببرند.

بنابراین برخلاف گزارش ارتش اسرائیل «فلسطینی‌های غیرقانونی» حاضر در اراضی اشغالی فقط کارگران روزمزد هستند، اما به دلیل ترس مقامات نظامی این رژیم از بروز وخامت اوضاع امنیتی در کرانه باختری، این افراد هم اکنون در رده مظنونان تهدیدات امنیتی علیه شهرک نشینان صهیونیست قرار گرفته‌اند.

با توجه به این هراس روزافزون، تعداد بازداشت‌ها و عملیات‌های نظامی در کرانه باختری افزایش یافته است. طبق آخرین گزارش ارائه شده تعداد فلسطینی‌های دستگیر شده در این منطقه، در سال جاری نسبت به سال قبل، 58 درصد افزایش داشته است.[2] همچنین تقریباً هر هفته ارتش اسرائیل درباره تجدید قوا، تأسیس لشکر، تیپ و یا گردان جدید در کرانه باختری و همچنین تجهیز نیروهایش در این محدود به تسلیحات و لجستیک سنگین نظامی جدید گزارشی منتشر می‌کند که مؤید سیر صعودی نگرانی‌های روزافزون مقامات این رژیم است.

در کنار این تحرکات و در امتداد سیاست «ایتامار بن‌گویر»، وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی برای تسهیل صدور سلاح گرم، اخباری در خصوص توزیع اسلحه بیشتر در بین شهروندان یهودی منتشر می‌شود که احساس ترس و عدم آرامش یهودیان را تأیید می‌کند. در حال حاضر در اراضی اشغالی از هر یکصد نفر، 7 نفر اسلحه دارند. این عدد در آینده نزدیک افزایش چشمگیری به خود خواهد دید.

چندی قبل بن‌گویر اعلام کرد پنج شهر و شهرک صهیونیست نشین جدید به فهرست مناطق واجد شرایط دریافت مجوز حمل سلاح گرم خصوصی اضافه شدند، اقدامی که به تقریباً یکصد هزار شهروند دیگر اجازه می‌دهد مجوز سلاح گرم دریافت کنند. گزارشات رسانه‌های عبری‌زبان حاکی از آن است که این تصمیم در پی افزایش حوادث امنیتی در سراسر فلسطین اشغالی اتخاذ شده است.» گفتنی است از زمان آغاز ریاست بن‌گویر بر وزارت امنیت داخلی اسرائیل، تقریباً 230 هزار مجوز جدید سلاح گرم صادر شده است.[3]

تسلیح ساکنان به سلاح احتمال وقوع درگیری‌های منجر به قتل و کشتار را بین صهیونیست‌ها و فلسطینی‌ها افزایش می‌دهد. این مسئله به ویژه در میان شهرک‌نشینانی که توسط بن‌گویر مسلح شده‌اند، شکل پرمخاطره تری دارد؛ چرا که شهرک‌نشین‌ها ارتباط نزدیک و مستقیمی با فلسطینی‌های کرانه باختری دارند و حوادث مختلف به خصوص در دو سال گذشته نشان داده آنها به بهانه‌های واهی وارد درگیری با فلسطینی‌ها می‌شوند که بعضاً به خشونت و درگیری نیز کشیده می‌شود.

موضوع قابل توجه آنکه در چنین اتفاقاتی، ارتش اسرائیل علاوه بر اینکه با تأخیر وارد عمل می‌شود، هیچ اقدامی علیه اقدامات خشونت طلبانه شهرک‌نشینان صهیونیست ضد فلسطینیان صورت نمی‌دهد. بنابراین در حال حاضر دومین عرصه‌ای که برای ارتش اسرائیل و نهادهای امنیتی بسیار نگران‌کننده است، کرانه‌ی باختری است.

اسرائیل به خوبی این واقعیت را درک کرده است که این منطقه همچون یک دیگ زودپز است که هر لحظه در شرف انفجار است. در همین حال به دلیل سیاست‌های اسموتریچ، وزیر دارایی، در عدم پرداخت به موقع مالیات‌های جمع‌آوری شده از شهروندان کرانه باختری به تشکیلات خودگردان، این ساختار فلسطینی قادر به پرداخت حقوق کامل به نیروهای امنیتی خود نیست و لذا حضور آنها در میدان کاهش یافته است.[4]

در چنین فضایی، ارتش، پلیس و گارد مرزی اسرائیل از فرصت استفاده کرده و به بهانه تأمین امنیت، جای خالی آنها را پر می‌کنند. این اقدام موجب گسترش نفوذ اسرائیل در کرانه باختری و کوچک‌ شدن حوزه عمل نیروهای فلسطینی شده است. به نظر می‌رسد این سیاست اسموتریچ در کنار برنامه‌های وی برای توسعه شهرک‌ها و پیشبرد سیاست الحاق خزنده در کرانه باختری، یک اقدام هدفمند باشند.

اما واقعیت این است که فلسطینی‌های کرانه باختری نیز آرام نمانده‌اند و حاضر نیستند شرایط تحمیلی را بپذیرند و همین مسئله، عامل تشدید نگرانی‌های امنیتی اسرائیل است. در این میان، تصمیم کشورهای غربی برای به رسمیت شناختن کشور فلسطین، می‌تواند بر امواج مردمی فلسطینیان حاضر در خیابان‌های کرانه باختری اثرگذار باشد.این سناریو محتمل است که به بهانه این تحول، در روزهای آینده شاهد حضور فزاینده نیروهای امنیتی اسرائیل در کرانه باختری باشیم، به ویژه آنکه مقامات این رژیم و روسای شهرک‌های صهیونیست‌نشین بارها اعلام کرده‌اند پاسخشان به تشکیل کشور فلسطین، الحاق بیشتر اراضی فلسطینی‌ها در کرانه باختری است!

در چنین فضایی که احساس امنیت شخصی صهیونیست‌ها متأثر از گزارش‌های ارتش و همچنین وقوع حوادث امنیتی در شهرهای اسرائیل، کاهش یافته و درخواست‌ها برای دریافت مجوز سلاح افزایش یافته، روند مهاجرت معکوس سیر صعودی پیدا کرده است.

بنا به گزارش اداره آمار اسرائیل (CBS) در سال 2024، تعداد صهیونیست‌هایی که از اراضی اشغالی مهاجرت کردند بیشتر از مهاجرانی بود که وارد سرزمین‌های اشغالی شدند. براین اساس حدود 31 هزار نفر به فلسطین اشغالی مهاجرت کردند و در عوض بیش از 82 هزار نفر برای همیشه اراضی اشغالی را ترک کرده‌اند. بنابراین تعداد کسانی که آنجا را ترک کردند بیش از دو برابر تعداد مهاجران است.

موافقت بن گویر با تسلیح 100 هزار شهرک‌نشین دیگر صهیونیست

الحاق کرانه باختری نزدیک تر از همیشه؛ انحلال تشکیلات خودگردان و حملات شهرک نشین‌ها

در ادامه این گزارش آمده است اکثریت قریب به اتفاق صهیونیست‌های جهان تمایلی برای مهاجرت به سرزمین‌های اشغالی ندارند. آنها در کشورهای خود زندگی می‌کنند و شهروندان وفاداری هستند. از زمان تأسیس رژیم منحوس صهیونیستی در سال 1948 میلادی، 3.49 میلیون صهیونیست به این سرزمین مهاجرت کردند ولی تعداد داوطلبان مهاجرت هر ساله در حال کاهش است.