تصاویری از موزه شکنجه مخوف و ترسناک در آمستردام

موزه ی شکنجه یکی از مخوف و ترسناکترین مکان های دنیاست. انواع و اقسام وسایل شکنجه در این موزه قابل لمس و تماشا هستند.

کد خبر: ۴۹۰۶۲

۰۸ شهريور ۱۳۹۶ / ۱۰:۱۵

اره آهنین/ اره ای آهنین وظیفه ی بریدن سر مجرمان را بر عهده داشت. این اره نیاز به دو نفر داشت تا به خوبی گردن را ببرد، دو جلاد از دو سو اره را می گرفتند و با قدرت روی گردن فرد می کشیدند تا کاملا سرش از بدن جدا شود البته از این اره برای جدا کردن اعضای بدن و دو نیم کردن افراد هم استفاده می شد.

منفجر کننده جمجمه/ یکی از ابزارآلات شکنجه که ظاهری ترسناک دارد همین مورد است. همانطور که در تصویر مشاهده می کنید کاسه ای دندانه دار را توسط پیچی محکم روی جمجمه ی مجرم فشار می دادند تا کاملا جمجمه اش بشکند و مغز خُرد شود.

ساتور/ این نوع کشتن مجرمان متداول تر بود. شکنجه به این صورت بود که فرد باید سرش را روی کُنده درختی قرار می داد و جلاد گردنش را با تبر یا شمشیر می برید البته اگر قصدش فقط شکنجه بود مقداری از گردن را زخم می کرد تا مجرم فقط زجر بکشد.

صندلی شکنجه/ این وسیله از معروف ترین ابزارهای موجود در این موزه است. یک صندلی پر از میخ های سرتیز که مجرم را روی آن می نشاندند و دست و پایش را محکم می بستند تا میخ ها در تمام بدنش فرو رود. این ابزار باعث مرگ فرد نمی شد اما بسیار دردآور بود و باعث خونریزی وحشتناکی در بدنش می شد.

وزنه هایی از جنس سنگ/ برای زجر دادن زندانیان به آن ها وزنه هایی از جنس سنگ و با وزن زیاد می بستند تا حرکتشان را مختل کند. این وزنه ها همیشه به آن ها متصل بود، حتی زمانی که توسط دیگر وسایل شکنجه مورد آزار قرار می گرفتند.

قفس هایی زجرآور/ مجرمان بی نوا باید به صورت ایستاده در این قفس ها چندین روز را سر می کردند بدون این که حق دستشویی رفتن یا خوردن آب و غذا را داشته باشند.

سوراخ کننده/ در اینجا با وسیله ی عجیبی رو به رو می شویم، چیزی که در نگاه اول ترسناک به نظر نمی رسد اما اگر از کارایی آن مطلع شوید تا متوجه پلیدی آن می شوید. همانطور که ملاحظه می کنید در بالای این ابزار یک مکعب مثلث دیده می شود، مجرم باید روی این معکب نوک تیز می نشست اما در حالی که به هر دو پایش وزنه های سنگین بسته شده بود، به صورتی که پاهایش کاملا عمود بودند.

کشش تا مرز مرگ/ توسط این وسیله مجرم را از دو طرف آن قدر می کشیدند تا مفاصلش از هم جدا شده و آرام آرام دست و پایش کنده شود. اما این همه ی ماجرا نیست آن ها باید درد جدا شدن مفصل هایشان را در حین غلتیده شدن روی تیغ های نوک تیز و برنده تحمل می کردند. هر فرد حتی اگر چند دقیقه ی کوتاه هم روی این وسیله قرار می گرفت تقریبا به همه ی اجزای بدنش آسیب جدی وارد می شد.