علائم هشدار دهنده بیماری دیابت نوع 2

بیماری دیابت نوع ۲ شرایط مزمنی است که در آن، بدن، قادر به استفاده و ذخیره گلوگز نمی باشد و گلوکز به جای تبدیل به انرژی به جریان خون باز گشته و سبب ایجاد علایم مختلف می گردد.

کد خبر: ۸۷۸۹۳

۱۸ تير ۱۳۹۷ / ۱۰:۰۰

به گزارش روزپلاس؛ دیابت نوع ۲ (یا دیابت بزرگسالی یا غیر وابسته به انسولین) در نتیجه عدم توانایی بدن در تولید انسولین کافی و یا ناتوانی از استفاده ی بهینه از انسولین تولیدی رخ می دهد؛ که به این حالت مقاومت به انسولین گفته می شود.

این نوع دیابت اغلب در افراد بالای ۴۰ سال، چاق و دارای سابقه خانوادگی دیابت رخ می دهد ولی متاسفانه باید اذعان کرد که امروزه آمار ابتلای افراد جوان تر نیز به دلیل شیوه زندگی امروزی افزایش یافته است.

فاکتورهای مختلفی سبب ابتلا به دیابت نوع ۲ می شوند: اضافه وزن ، بی تحرکی یا کمبود فعالیت بدنی و اختلالاتی که همراه با عدم توانایی بدن در استفاده از گلوگز می باشند از عوامل اصلی ابتلا به دیابت نوع دو می باشند. به علاوه کسانی که اختلال گلوکز ناشتا یا اختلال عدم تحمل گلوکز در آن ها تشخیص داده شده نیز خطر بالایی در ابتلا به دیابت نوع ۲ دارند.

عدم شناسایی درست بیماری در جوانی امر شایعی است و تا وقتی مشکل جدی نشود، جوانان نه به پزشک مراجعه می کنند و نه پزشکان علایم برخی بیماری ها را در آنها جدی می گیرند. در بیمارانی که قند خون بالایی دارند، توانایی تولید انسولین از بین می رود یا اینکه بدن آنها در برابر انسولین مقاوم می شود و در نتیجه کارایی طبیعی آن از بین می رود.

اما علایم هشدار دهنده بیماری دیابت نوع دو کدام اند؟

پزشکان هفت علامت اصلی را برای این بیماری بر شمرده اند که در صورت ادامه دار شدن هر کدام از آنها باید درخواست آزمایش برای اندازه گیری میزان قند خون را داد.

تکرر ادرار / پر ادراری

ادرار بیش از اندازه به دلیل این است که کلیه ها مجبور به دفع شکر اضافه بدن هستند. کلیه ها این شکر اضافه را همراه با مواد مایع از بدن دفع می کنند.

تشنگی مدام

بالا رفتن میزان گلوکز خون و در نتیجه پر ادراری باعث از دست رفتن میزان زیادی از آب بدن می شود که فرد را بیش از حد معمول تشنه نگاه می دارد. وقتی این دو عامل اول (یعنی پرادراری و همینطور تشنگی دایم) ناگهان با هم ظاهر شوند، حتما باید به پزشک مراجعه کرد.

خستگی بیش از حد

بدن انرژی لازم را برای حرکت و فعالیت از سوخت و ساز گلوکوز به دست می آورد. علاوه بر تاثیر کم شدن آب بدن، تمام فعالیت های سوخت و ساز بدن تحت تاثیر قرار گرفته و انجام آن کند می شود که منجر به بی حالی و خستگی مدام فرد مبتلا به بیماری قند می شود.

مشکل بینایی

کم آب شدن بدن بر بینایی افراد مبتلا به بیماری قند اثر منفی دارد. این کم آبی کلی بدن باعث کم شدن مایع تر کننده لنز چشمشده که به مشکل بینایی و تمرکز می انجامد. در موارد شدید، این کم آبی باعث پاره شدن مویرگ های خونی شبکیه چشم و کوری می شود.

طولانی شدن زمان ترمیم زخم ها، بریدگی ها و عفونت

اینطور گمان برده می شود که بروز عفونت های مداوم در بیماران مبتلا به مرض قند، توانایی سیستم دفاعی بدن را و همینطور قدرت دوباره سازی سلول های زخمی شده را کم می کند. میزان قند خون بالا به سلول های بدن استرس تمام وقت وارد می کند.

کاهش وزن بدون تغییر در نحوه غذا خوردن یا تحرک و گرسنگی شدید

جذب قند توسط سلول های بدن که به علت مریضی قند کارکردشان مختل شده، باعث می شود فرد مبتلا به این بیماری همیشه احساس گرسنگی کند. از سوی دیگر، دفع مدام آب و کالری از بدن باعث می شود کالری جذب شده مدت زیادی در بدن باقی نماند. بنابراین افراد مبتلا به بیماری قند همیشه گرسنه اند، اما لزوما اضافه وزن ندارند، بلکه با کاهش وزن هم مواجه می شوند.

بی حسی و مور مور شدن بیش از حد اندام بدن

از آنجایی که بیماری قند به طور مستقیم بر سیستم گردش خون بدن تاثیر دارد، باعث ایجاد آسیب های جدی به سیستم عصبی بدن می شود. این آسیب ها منجر به بی حسی دست ها و پاها می شود. به همین دلیل است که برخی افراد مبتلا به مریضی قند مجبور به قطع اعضای بدن می شوند.