3 راه کلی برای ایجاد رابطه مثبت میان والدین با فرزندان

میلیاردها پدر و مادر در سراسر جهان وجود دارند، اما هر پدر و مادری دارای عقاید مختلفی در مورد انجام کارهاست ، گزارش های اجتماعی و روانشناختی بسیاری وجود دارد که تاثیر جمعیت های خانوادگی را بر فرهنگ و اقتصاد نشان می دهد همچنین بسیاری از دستورالعمل های مکتوبی وجود دارند ،که هدف آنها تنظیم قوانین برای پرورش فرزند است.

کد خبر: ۹۱۸۲۸

۲۴ مرداد ۱۳۹۷ / ۱۷:۰۰

به گزارش روزپلاس،میلیاردها پدر و مادر در سراسر جهان وجود دارند، اما هر پدر و مادری دارای عقاید مختلفی در مورد انجام کارهاست ، گزارش های اجتماعی و روانشناختی بسیاری وجود دارد که تاثیر جمعیت های خانوادگی را بر فرهنگ و اقتصاد نشان می دهد همچنین بسیاری از دستورالعمل های مکتوبی وجود دارند ،که هدف آنها تنظیم قوانین برای پرورش فرزند است. واقع بینانه، دراماتیک است و بله، بچه ها پاسخ شما را خواهند داد، پس چگونه والدین در مواجهه با چالش ها پایدار و سازگار باشند؟

فلسفه والدین بودنتان را مستقیما بگیرید:

این سوال را از خودتان بپرسید:چه چیزی والدینی ایده آل را می سازد؟حتی اگر پدر و مادر راه های مختلفی را انجام دهند، پاسخ تقریبا یکسان است:

چگونگی ارتباط والدین با فرزندان

در جامعه امروز، اکثریت والدین این مبانی اساسی را فراموش می کنند و با راه های پیچیدگی والدینی خود اشتباه می گیرند، مانند:

انتظارات:کاهش نظارت در محیط خانه ؛پدر و مادر روی کارهای کودکشان سرپوش می گذارند و آنها را در موقعیت های منفی نجات می دهد. والدین سخت گیر، دستورالعمل ها را بلند می گویند و کنترل می کنند ، اکثر والدین از مکان عشق می آیند، اما ویژگی های شخصیتی و ناامنی آنها، اغلب رفتارشان را تحت تاثیر قرار می دهد بنابراین چگونه می توان یک رابطه مثبت با فرزند خود را تضمین کرد، در حالی که اجازه داده نمی شود که ویژگی های شخصی بروز داده شوند؟

برای ایجاد رابطه مثبت والدین با فرزندان باید :

1. اجازه دهید فرزند شکست بخورد:

به همان اندازه که این جمله ترسناک به نظر می رسد، شکست به کودکتان درس می اموزد. راهنمایی و مشاوره دهید، اما کنترلشان نکنید. کودکان باید بتوانند تصمیمات خودشان را اتخاذ کنند، که یک مهارت ضروری برای آینده آنهاست این، به رابطه و برقراری استقلالشان کمک خواهد کرد.

یک مثال برای این موضوع تکالیف منزل است، که در آن یا به پاسخ دادن به سوالات انجام می شود، یا به طور مداوم به آنها برای تکمیل کارشان یاد اوری می کنید که نتیجه ازار دهنده خواهد بود.این، به تنهایی میتواند تأثیر منفی بر روی رابطه شما داشته باشد، هر دو طرف احساس خشم و ناآرامی میکنند.

2. زمان کافی:

تلفن ها، تلویزیون ها، رایانه ها را خاموش کنید و برای صحبت کردن کنار هم بنشینید.زمان شام خوردن یک زمان عالی برای این کار است، اما همیشه به دلیل فعالیت و مشاغل افراد امکان پذیر نیست. تقریبا در روز هر 15 دقیقه برای صحبت های صمیمی وقت بگذارید. لازم نیست که در مورد معنی زندگی صحبت کنیم، بلکه می تواند ساده باشد مثل اینکه بپرسید امروزت چگونه گذشت، یا برنامه آخر هفته را چید تمام این مکالمات، خطوط ارتباطی را باز می کنند، بچه ها نیاز به اطمینان دارند که والدین همیشه با هم صحبت می کنند، مهم نیست که زندگی چقدر سخت باشد.

3. قوانین و مرزها را تنظیم کنید:

قوانین را از دوران کودکی وضع کنید، والدین قوانینی مانند اینها وضع می کنند:"دست نزن، خیلی داغ است"، "برادرت را نزن"، "روی دیوارها نقاشی نکن"، "آن لباس را تن سگ نکن". این لیست بی پایان است، اما قوانین ناشی از عدم رعایت قوانین، دارای بیشترین اعتبار در رابطه والدین و فرزندان است.

چه عواقبی وجود دارد و آیا به آنها عمل می شود؟

اگر تهدید برای عدم انجام یک قانون وجود داشته باشد، باید انجام شود اگر نه، کودکان احساس می کنند که می توانند قوانین را مجددا انجام ندهند و منجر به ناامنی می شود، که این به علت فقدان مرزها است. مطالعات متعددی ثابت کرده اند که انسان نیاز به ساختار و قوانین دارد تا بتواند صعود کند و احساس امنیت کند، و به نوبه خود تعامل با فرزندان را بهتر می کند.

موفقیت در قاعده قانون گذاری، این مراحل ساده را دنبال می کند:

قوانین ساده ای را وضع کنید که همه بفهمند.

محکم باشید و به عقب برنگردید.

احساس گناه نکنید، این قوانین برای اطمینان از امنیت کودکان وجود دارند.

به آنها احترام و همدلی بیاموزید.

نکاتی در رابطه با ایجاد ارتباط موثر با فرزند

در جامعه مدرن امروز ما خودخواهی رواج داده شده است .به منظور پرورش فرزندانتان تا هیولاهای کوچک نشوند، باید تلاش کنید و تمرکزتان را بر روی آموزش و شخصیت آنها بگذارید. مطالعه دانشگاه هاروارد از 10،000 دانش آموز متوسطه و دبیرستان نشان داده که 4 نفر از 5 نفر، درک کرده اند که والدینشان به موفقیت بیش از مراقبت از دیگران اهمیت می دهند در عوض، والدین باید توسط مثال ها هدایت شوند، بنابراین کارهای دلسوزانه یا نظارت دیگران را نشان می دهند و اولویت خود را در نظر می گیرند. این اقدام منجر به تکمیل شدن آنها می شود و فرزندان یاد می گیرند که خودشان مهم نیستند. نگرش مثبت با رفتار مراقبتانه می تواند خشم، افسردگی و انتظاراتی را که میتواند همه چیز را به دست بگیرد، را تعویض و جابه جا کند، زیرا آنها روحیه ای دارند که "باید همه چیز را ببرند".

با ارتباطات، همدلی، منطق، قواعد و سازگاری، والدین ابزارهایی برای پرورش فرزندان خود دارند این جاده ممکن است پر از چاله باشد، اما با پایه ای قوی، روابط خوب ،شکل می گیرد و می ماند. برای خواندن موارد بیشتر درباره روابط والدین و فرزندان بررسی بیشتری انجام دهید.