چرا شادبودن را بلد نیستیم؟

شادی به عادتی پیوسته و مداوم تبدیل نشده و چون شادی‌کردن به شکلی مستمر تکرار نمی‌شود، قالب نهادین هم پیدا نکرده و بر این اساس برخی در جامعه ما عمدتا با شادی میانه‌ای ندارند و چه‌بسا که شادی و خنده را که نشانه‌ شادی است، مظهر سبکی و سبک‌سری می‌پندارند، نشانی از آدمی که عمقی ندارد، سطحی است، آدمی که تلخی‌ها و غم‌ها را نمی‌بیند. این مسئله نیز از کسب‌نکردن مهارت شادمانی سرچشمه می‌گیرد.